Άνοιξη στο Maryland !

G. Washington memorial parkway. On the way to D.C

Jeep (Since 1941)

Πλησιάζει το μεγάλο, coast2coast, road trip με το Wrangler μου. Όταν το ταξίδι τελειώσει...το Jeep αυτό, για όλον τον υπόλοιπο κόσμο, θα έχει χάσει (μεγάλο) μέρος της αξίας του. Για εμένα όμως, η αξία του θα έχει πολλαπλασιαστεί...

Αυτό ακριβώς δε θα μπορέσει να καταλάβει ποτέ o Υλιστής....ο "παντοτινώς απάνθρωπος" Σοσιαλιστής...

Highdown Fair....που έπλεκε και κένταγε η κόρη το μαντήλι....

Επανέρχομαι δριμύτερος....

Καλή σου Χρονιά!!!

Phaedra in UnitedReaming

Μιας και το παρόν ιστολόγιο είναι συνιδιοκτησία του Σωκράτη,

Μέρος 1ο

Μέρος 2ο

Μέρος 3ο

Σας παρουσιάζουμε στο UniteDreaming....την εν Ε.Π.Α. (Ενωμένες Πολιτείες Αμερικής) γάτα μας...

ΦΑΙΔΡΑ

Δεν έχω τίποτα καινούριο να πω

Το παρόν ιστολόγιο δε δημιουργήθηκε για τόσο χαμηλού επιπέδου αλλά και μονοτόνες αναρτήσεις, όπως οι τελευταίες...Όμως μας πήρε η κρίση και μας σήκωσε. Έχει φρακάρει το μυαλό μας. 

Λοιπόν ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε. Και επειδή η Ιστορία μας διδάσκει πως όποτε το λέμε αυτό συμβαίνει, νομοτελιακά, το δεύτερο - μέχρι να βουλιάξουμε εντελώς θα κάνουμε στροφή στην ποιότητα.

Ξεχνάμε εντελώς την αρρωστημένη επικαιρότητα και προσπαθούμε να ξαναβρούμε τον εαυτό μας...

"Με Σπανουδάκη ; " θα με ρωτήσεις ...

Όταν οι μισοί ψάχνουν τον εαυτό τους στον Τσίπρα και οι άλλοι μισοί στο Σαμαρά...πάλι καλά που δεν έβαλα και Πλιάτσικα...

Αυτό ήταν και το τελευταίο σχόλιο πολιτικής επικαιρότητας του παρόντος ιστολογίου.

Game

Η καλή φίλη Lena με κάλεσε να παίξω το παρακάτω παιχνίδι. Η πρόσκληση προέκυψε αυθόρμητα και θέλω να το πιστέψεις αυτό! Μάλιστα ήταν τόσο επίμονη που δε μπορώ να μην την αποδεχτώ.

7 αλήθειες για μένα:

1. Είμαι απίστευτα τυχερός που τη βρήκα! Οι υπόλοιποι να σκάσετε από τη ζήλια σας !

2. Μου αρέσει πολύ να με διορθώνουν για τα ορθογραφικά μου λάθη. Γενικά προσπαθώ να γίνομαι όλο και καλύτερος αλλά είμαι απελπιστικά τεμπέλης !

3. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει χειρότερη γνώμη για μένα, από εμένα τον ίδιο, κάτι που θεωρώ θετικό, μέχρι τη μέρα που θα αυτοκτονήσω (S-day).

4. Συμμαχώ με το Διάβολο, όταν ο τελευταίος αδικείται. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την άδικη κριτική.

5. Τα μαθηματικά είναι από τα ελάχιστα που είμαι σίγουρος πως δε θα καταλάβω πότε. Είναι τα μόνα που μου αποδεικνύουν την ανυπέρβλητη μετριότητά μου. Γι αυτό και έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου να τα μελετάω ασταμάτητα, μέχρι την S-day.

6. Θεωρώ το χιούμορ ένα μέτρο ευφυίας και γοητεύομαι από αυτό. Είναι το μόνο όπλο που έχει ο Άνθρωπος για να παλέψει τη ματαιότητα της ύπαρξής του. Λυπάμαι όσους δεν το διαθέτουν. Πως θα αντιμετωπίσουν τον καρκίνο που θα πάθουν;

7. Ένα μουσικό κομμάτι μπορεί να τριγυρνάει στο μυαλό μου για χρόνια μέχρι να το βρω. Το μεγαλύτερο διάστημα που έχω βρει κάποιο κομμάτι είναι 6 χρόνια ( Chris De Burgh- Crusader ), το μεγαλύτερο διάστημα που ακόμα το ψάχνω υφίσταται ακόμα (13+ χρόνια). Τα τελευταία 14 χρόνια δεν έχει περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να ακούσω μουσική.

Όπως καταλαβαίνεις δεν πρόκειται να σε προσκαλέσω να παίξεις...

Νέος Έτος

Ψάχνω εδώ και πολύ ώρα να βρω ένα καλό βίντεο...μία ωραία μουσική για να υποδεχθεί το νέο έτος το παρόν ιστορικό ιστολόγιο που κατά κοινή ομολογία γαμεί και δέρνει...

Δε βρίσκω τίποτα όμως...

Ούτε μία ευχή που να μην ακούγεται τετριμμένη και σαχλή στα αυτιά μου.

Να μιλήσω για resolutions ; Να μιλήσω για ελπίδα ; Μπα...

Δεν έχω τίποτα καινούριο να πω...(Είμαι καλά - πολύ καλά...ευχαριστώ!!)

Λοιπόν, πάνω από όλα, Υγεία!

Μετά, πάνω και από την Υγεία σου εύχομαι Ελευθερία και Ελευθεριακή Σκέψη (που μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα αλλά εγώ στο εύχομαι ...γιατί έτσι κι αλλιώς δεν κοστίζει τίποτε!)

Μετά, από αυτό να βρεις έναν άνθρωπο και μαζί να εκπληρώσετε το ταξίδι στη δική σας Ιθάκη...Εγώ τον βρήκα αυτόν τον άνθρωπο και μαζί κάνουμε φιλότιμες προσπάθειες...Πάμε καλά!

Σταμάτα να βλέπεις τηλεόραση....κυρίως τις επαναλήψεις της Μπήλιω...

Φρένο στη μιζέρια !!!!

Επίτελους πάψε να σκάς τόσο πολύ για την κατάσταση. Αυτή δεν αλλάζει χωρίς να αλλάξεις η ίδια. Κοίτα το δικό σου εαυτό και τη δική σου ψυχή! Όταν το κάνουμε όλοι αυτό, ο κόσμος θα έχει ήδη αλλάξει!

Μα πάνω και πέρα από όλα....Χιούμορ ...Περισσότερο χιούμορ...

Ζωή είναι...θα περάσει !

Family Gay

O Peter κάνει μια μαλακία (ως συνήθως) και χρειάζεται επειγόντως χρήματα για να ξεχρεώσει. Αποφασίζει να πάρει μέρος σε ιατρικά πειράματα. Σε ένα από αυτά, ο γιατρός τον εμβολιάζει με το gay γονίδιο. Η ατάκα του Stewe είναι η καλύτερη που έχω ακούσει μέχρι τώρα στη σειρά.

Αφιερωμένο στο φίλο Ephemeron που κάθεται και σκάει χωρίς λόγο.

UPDATE: Video down! FOX copyright.

UPDATE: VIDEO UP AGAIN !

I will be back....

Βlogging

Γεια σου και πάλι Αγάπη μου! Πες αλήθεια, σου έλειψα ε; Κι εμένα ! Καλώς σε βρίσκω λοιπόν, στο πιο gay-friendly ιστολόγιο της σφαίρας αυτής του διαδυκτίου!

Αγαπημένη μου αναγνώστρια πρέπει μερικές φορές να σκεφτόμαστε και αυτό το ριμάδι το διαδύκτιο χάρις στο οποίο βρισκόμαστε και τα λέμε συχνά. Ανταλλάσουμε νέα απόψεις, αστειάκια, εξυπνάδες, ψυχαναγκασμούς και γενικά όποια χρήσιμη ή άχρηστη πληροφορία μας έρχεται κατα νού.

Στο κουλτουριάρικο - εναλλακτικό αυτό ιστολόγιο βρισκόμαστε εσύ κ εγώ εδώ και 3+ χρόνια και μια ευκαιρία δε μας δόθηκε να μιλήσουμε γι αυτό το ίδιο το πράγμα που κάνουμε μεταξύ μας.

Σήμερα, με αφορμή διάφορα 'ωραία' που έχουν συμβεί τις τελευταίες μέρες θα σου κάνω κουβέντα για το blogging έτσι όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι.

Το μπλογκάρισμα είναι μια πολύ ωραία ασχολία. Η ιδέα ότι με ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο μπορείς να 'εκπέμπεις' άμεσα - παγκόσμια και δωρεάν από μόνη της είναι συναρπαστική. Βέβαια αυτό το κάνουν και άλλες υπηρεσίες του διαδυκτίου - σχεδόν όλες. Η κοινότητα του blogging έχει πολλά πλεονεκτήματα. Είναι interactive και σε αντίθεση με το forum μπορείς πιο "προσωποποιημένα - συμμαζεμένα" να εκθέσεις τον εαυτό σου όπως εσύ νομίζεις.

Στα χρόνια που είμαι στη μπλογκόσφαιρα έχω επισκεφθεί πολλά μπλογκς και έχω μιλήσει με πάρα πολλούς μπλόγκερς. Συνηθίζω πριν αφήσω σχόλιο κάπου να το παρακολουθώ το μπλογκ που με ενδιαφέρει για κάποιο διάστημα. Αυτό το κάνω για να σιγουρευτώ ότι το άτομο αυτό αξίζει την προσοχή μου. Τις περισσότερες φορές πέφτω μέσα. Μπορώ να έχω πολύ έντονους διαλόγους και διαφωνίες. Αυτό μου αρέσει όταν γίνονται στα όρια της ευπρέπειας και του αλληλοσεβασμού. Ένα καραμπινάτο τέτοιο παράδειγμα έγινε σχετικά πρόσφατα με το φίλτατο ΑΕΡΙΚΟ. Θα έλεγα ότι δοκιμάσαμε τις αντοχές του blogging και πολύ το χάρηκα. Επίσης πολλές έντονες αλλά ωραίες συζητήσεις με τον ASTEROID αλλά και με όλους τους γνωστούς - άγνωστους θαμώνες.

Σε άλλες περιπτώσεις η συννενόηση αποτυγχάνει γιατί έκανα λάθος. Το ιστολόγιο σε αυτήν την περίπτωση δεν άξιζε τη προσοχή μου. Συνεχίζω όμως να το παρακολουθώ για κάποιο διάστημα για να βεβαιωθώ ότι έκανα λάθος.

Κάπου εδω ξεκινάνε τα δύσκολα. Για να το κάνεις αυτό σωστά και για να μην καταλήξεις να σαχλαμαρίζεις εσύ και το blogging σε ένα καθοδικό σπιράλ ανοησίας πρέπει να δεχθείς και να τηρείς ορισμένους κανόνες.

ΚΑΝΟΝΕΣ

Μάλιστα καλά άκουσες! Το blogging έχει κανόνες οι οποίοι δε σε περιορίζουν. Αντίθετως, σου δίνουν τη δυνατότητα να εκμεταλλευτείς ακόμα περισσότερο τις δυνατότητες του μέσου που χρησιμοποιείς.

Κανόνας 1.

Ο δίαυλος έχει πεπερασμένο bandwidth. Υπάρχει όριο στη δυνατότητα πληροφοριών που μπορείς να δώσεις σε μία ανάρτηση ή σχόλιο. Κοίταξε να το κάνεις αυτό σωστά και λακωνικά (!!). Αλλιώς θα σε βαρεθούμε. Επίσης μην κάνεις σεντόνια τοποθετήσεις. Δε θα τις διαβάσει κανείς.

Κανόνας 2.

Επειδή ο καθένας πλασάρει την εικόνα του - τη σχιζοφρένεια και την αισθητική του καλό είναι να μην πέσεις σε web bullying. Μη σερφάρεις στη μπλογκόσφαιρα και χώνεσαι διαφωνώντας με εξυπνάδες και ειρωνικά σχόλια όπου βρεις. Μην περιφέρεσαι κάνοντας την έξυπνη. Δεν είσαι! Αν δεις κάποιο μπλογκ ότι "δε σου πάει" παράτα το. Δε χάθηκε κι ο κόσμος. Ακόμα, πριν μπεις σε κάποιο μπλογκ να κάνεις ανάρτηση καλό είναι να το παρακολουθείς κάποιο διάστημα για να καταλάβεις ακόμα περισσότερο αν το ημερολόγιο αυτό "σου πάει".

Κανόνας 3.

Δεδομένου το κανόνα 2, ως ιδιοκτήτης ενός ιστολογίου όταν δέχεσαι ένα ευπρεπές σχόλιο σε μία σου ανάρτηση θα πρέπει κατ' αρχάς να σκεφτείς ότι από μόνο του το σχόλιο αυτό σημαίνει ότι ο αναγνώστης σου σε σέβεται, σε εκτιμά και τον ενδιαφέρουν αυτά που γράφεις. Συνεπώς , όσο καυστικό ή αρνητικό, ως προς αυτά που γράφεις, και αν είναι αυτό το ευπρεπές σχόλιο καλό θα είναι να μην το πάρεις ούτε προσωπικά ούτε με κάποια προκατάληψη. Απάντησε στο πλαίσιο ενός ανθρώπου που κάποιος του δίνει σημασία, δηλαδή κάποιος τον τιμά με το χρόνο που αφιέρωσε διαβάζοντας και απατώντας στην ανάρτησή του.

Κανόνας 4.

Δεδομένων των κανόνων 2 και 3 απέφυγε τις προσωπικές επιθέσεις - κρίσεις -συμπεράσματα για το ποιόν του αναγνώστη σου. Δεν τον ξέρεις όσα σχόλια και αν σου έχει κάνει. Δεν μπορείς να τον ξέρεις ! Είσαι ένα προφίλ και είναι ένα προφίλ. Το ίδιο ισχύει και όταν δεις ένα σχόλιο σε άλλο μπλογκ που δε σου αρέσει. Δείξε σοβαρότητα.

Κανόνας 5.

Είναι γυφτιά να έχεις κάποιον που να σε τιμά με σχόλια σε κάθε σου ανάρτηση και εσύ να μην τον έχεις επισκεφθεί για να απαντήσεις σε μια-δυο δικές του. Αν κάποιον τον θεωρείς τελείως μαλάκα μπορείς ως έσχατη λύση απλά να αγνοήεις τα σχόλιά του στις αναρτήσεις σου. Μην τον ειρωνεύεσαι και μην τον αντιμετωπίζεις σαν αλλόθρησκο, Γαύρο ή ΟΝΝΕΔίτη.

Κανόνας 6.

Διάβαζε δύο φορές ή και παραπάνω από δύο τις αναρτήσεις και τα θέματα. Μη μπαίνεις να διαβάζεις και να γράφεις σχόλια έχοντας κάτι άλλο στο μυαλό σου. Αυτό μπορεί να πυροδοτήσει άσκοπες συζητήσεις και σχόλια. Μία καλή συμβουλή είναι να μην απαντάς αμέσως σε κάποιο σχόλιο. Περίμενε μια δυο ώρες. Ξαναδιάβασέ το. Σκέψουν την απάντησή σου.

Κανόνας 7.

Δεδομένων των κανόνων 2-7 σε δύσκολες συζητήσεις όπως είναι οι πολιτικές όταν βλέπεις ότι κάποιος διαφωνεί μαζί σου μην του επιτίθεσαι. Μην τον ειρωνεύεσαι και μην προσπαθήσεις πάσει θυσία να βγεις από πάνω. Μία δυο τρεις φορές στην ίδια παρτίδα επιχειρημάτων είναι αρκετά. Κατάλαβε ότι μπορείς απλά να διαφωνείς. Μη γίνεσαι επιθετική και να έχεις πάντα στο νου σου το βασικό τεκμήριο του διαλόγου που είναι ο αλληλοσεβασμός.

Κανόνας 8.

Μη διαβάζεις το YouPayYourCrisis!


Σε λατρεύω.

T.G.I. Friday

Το τραγούδι,

το βίντεο κλιπ,

το συγκρότημα....

Έτσι για να ξεφεύγουμε λίγο....

Απλά, δεν υπάρχει...

The circle of Death...

...is going through the same mistakes over and over again...

"The hands that built America"....

Γεια σας φίλες και φίλες...Έχω πλέον καταλήξει ότι με διαβάζουν μόνο κοπέλες...Λίγες μεν, καλές δε! Τι καλές...τέλειες...καλονές...θεές και ημίθεες μαζί ! Μην τα ξαναλέμε όμως αυτά, ας πούμε κάτι νέο...

Όπως έχω δηλώσει σε χρόνο ανύποπτο, αν ήμουν γυναίκα θα ήμουν λεσβία...Αυτό το αναφέρω εδώ όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί απλά έτσι μου ήρθε...Γενικά μου αρέσει η γυναικοπαρέα...και μου αρέσει πάρα πολύ το φλερτ...Βέβαια είμαι και πολύ ερωτεύσιμος τύπος πρέπει να το ομολογήσω αυτό...8 σπίτια έκλεισαν τη μέρα που έφυγα για Αμερική...

Ψέμματα λέω. Αναφέρω περιστατικό ένος από τους πρώην κολλητούς ο οποίος όταν έφυγε από Ηράκλειο για Αθήνα στην δευτέρα λυκείου έκλεγε ο μισός γυναικείος πλυθησμός του σχολείου ( ο άλλος μισός δεν ξέρω τι έκανε...).

Τι έλεγα ; Α ναι....Έφυγα λοιπόν και εγώ νύχτα και ήρθα στην Χώρα των Ευκαιριών για να κάμω την τύχη μου. Άρχισα να πλένω πιάτα και σύντομα θα αγοράσω κ εγώ ένα νησί σαν τον Αριστοτέλη. Το μόνο πρόβλημά μου είναι πιο νησί....Όλα τα άλλα τα έχω λύσει και μπορώ να πω ότι από τις 26 μέρες εδώ έχω φτιαχτεί πολύ ωραία...

Ξεκινάω λοιπόν την ανάλυσή μου (όχι για το λεσβιακό έρωτα μη χαίρεστε - αυτά θα τα πώ σε άλλη ανάρτηση) για την κατάσταση που βρήκα στην ισχυρότερη χώρα του κόσμου... Πριν ξεκινήσω όμως θα μου επιτρέψετε να πάω να φτιάξω μια φραπεδιά και να βάλω να ακούσω το Δούρειο Ήχο του Τζίμη Πανούση, που έκανε πρεμιέρα χθες Δευτέρα στο σταθμό της Γιάννας...

(τζιιιιιζζζζζ το χτυπητήρι...)

Λοιπόν ο Τζίμης ποτέ δε μου άρεσε αλλά έχω γαμηθεί στο γέλιο....Μη μιλήσω τώρα για το ότι δουλεύει εκεί που έφτυνε πριν...Αλλά μη χαίρεστε - κοινωνικοπολιτικές αναλύσεις σε επόμενη ανάρτηση).

Έφτασα 14 Αυγούστου βράδυ στο αεροδρόμιο Dulles της Ουάσιγκτον με Lufthansa μέσω Φρανκφούρτης. Δυστυχώς δεν υπάρχει άμεση πτήση από Ελλάδα για Ουάσιγκτον. Από Αθήνα πας μόνο Nεα Υόρκη. ...Καλά....το τι θρίλερ παίχτηκε στη Φρανκφούρτη, άλλο πράγμα....Το transit από Αθήνα ήταν μόνο μία ώρα...καθυστέρησε και η πουτάνα η πτήση και είχα ένα 20 λεπτο να διασχίσω όλο το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης...Καλά...να τρέχω σαν τρελός με δύο τσάντες σε ένα αεροδρόμιο που δεν είχα ξαναδεί. Τεράστιο αεροδρόμιο...Με εσωτερικό τρένο, με ένα σκασμό slots, με με με με διπλή πίτα που λένε....Μέχρι να βγάλω άκρη γαμήθηκα..ευτυχώς όμως πρόλαβα...μπήκα προ τελευταίος και έτοιμος να τους βάλω τις φωνές. Αλλά συγκρατήθηκα, κυρίως γιατί δίπλα μου καθόταν ένα τρελό γκομενάκι...Όχι οτι της μίλησα αλλά λέμε τώρα...Ωραία αλλά στόκος...τη μία κοιμόταν αυτή, την άλλη εγώ δε συναντηθήκαμε...

Έφτασα λοιπόν στο Dulles και η πρώτη ερώτηση παγίδα του βλαχό-μπατσου που μου έκανε έλεγχο ήταν αφοπλιστική...."Ποιά είναι η μασκότ του πανεπιστημίου του Maryland;"

Τελικά σε όλα τα κράτη οι μπάτσοι είναι ίδιοι....

Να σας γνωρίσω λοιπόν τη μασκότ του πανεπιστημίου μου...η χελωνίτσα μας...O TESTUDO !!
Είναι μία χελώνα γλύκα με ενδιαφέρουσα ιστορία. Αυτό λοιπόν βρήκε να με ρωτήσει ο παπαρόμπατσος στο αεροδρόμιο για να με ελέγξει. Εγώ δε θυμόμουν το όνομα απλά ότι είναι μια χελώνα και έτσι πέρασα....

Το δεύτερο εμπόδιο ήταν το πως θα βρεθώ με αυτόν που θα με παραλάμβανε. Δεν τον ήξερα καθόλου, ήξερα μόνο το όνομά του και είχα μόνο το κινητό του το οποίο μου το είχαν δώσει λάθος. Αυτός πάλι δεν είχε τίποτα δικό μου. Το κονέ είχε γίνει μέσω ενός κοινού γνωστού και το μόνο που ήξερε ήταν η ώρα που φτάνω....Τέλεια....Απλά τέλεια...Καθυστέρησε να έρθει 45 ολόκληρα λεπτά αλλά δεν ήταν μόνο εκεί το θέμα...Δεν μπορούσαν επικοινωνήσω μαζί του.....Τελικά βρεθήκαμε γιατί ως πολυμήχανος (αλλά και Λάκωνας) έκανα κάτι γελοίο αλλά αποτελεσματικό. Έβγαλα μια κόλα χαρτί και έγραψα το όνομα του και GR και το έδειχνα δεξιά και αριστερά. Περιττό να σας πω τι γέλια έπεσαν... Αλλά τελικά βρεθήκαμε...

Οι πρώτες μέρες στην Αμερική ήταν δύσκολες....Ένα διαβατήριο δε σου εξασφαλίζει άνεση κινήσεων. Πόσο μάλλον οταν οι πόλεις γύρω από το πανεπιστήμιο ειναι προάστια της Ουασιγκτον και όλες μέσα σε ένα τεράστιο δάσος. Όλα καταπράσινα και όλα μακρυά το ένα από το άλλο. Δηλαδή χωρίς αμάξι δε μπορεις ούτε στο σουπερ μαρκετ να πας...

Σχεδόν ένα μηνα μετά έχω απο όλα...Και σπιτι,

όχι όλο αυτό...ενα διαμερισματάκι με θέα τρελή....

και λιμνούλα από δίπλα...αλλά και αμαξάκι...(ατσα και wrangler unlimited...)
Και τρίτο και σημαντικότερον...έχω ΙΝΤΕΡΝΕΤ...επιτέλους....

Ερχόμενος στην Αμερική είχα πολλές απαιτήσεις. Περίμενα να βρω μια χώρα άψογη όπου όλα είναι απλά και γρήγορα. Δεν έχω καταλήξει ακόμα γιατί ούτε μήνα δεν έχω κλείσει εδώ...Όμως μπορώ να πω δυο-τρια πράγματα με σιγουριά...

Οι άνθρωποι εδώ έχουν μια υφέρπουσα βλακεία στον τρόπο που σκέφτονται και δρουν. Είναι χαζοί και βλαμμένοι. Έχουν σε κάποια θέματα παιδεία που εμείς δε θα φτάσουμε. Σε κάποια άλλα όμως είναι πολύ πίσω από μας...

Για παράδειγμα, ξέρουν να οδηγούν. Για να καταλάβεις, οδηγούν προσεκτικότερα και από τους Γερμανούς...Γι αυτό και επιτρέπονται πράγματα όπως η δεξιά στροφή έστω και αν εχεις κοκκινο και άλλα κουφά....Επίσης οι άνθρωποι εδώ είναι ευγενικοί. Σε χαιρετάνε σχεδόν πάντα με το "Good morning, sir, how are you today?" και ας μη σε έχουν δει ποτέ στη ζωή τους. Οι πιο ευγενικοί είναι οι μαύροι....

Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι οι άνθρωποι εδώ έχουν παιδεία. Δεν έχουν όμως πολιτισμό. Είναι λίγο κάφροι. Κατ' αρχάς τρώνε σκουπίδια....Εκτός των γνωστών McDonald's που βρωμάνε όσο τα ξέρουμε, ίσως και παραπάνω...Εδώ βρωμάνε και η Pizza Hut και η Pizza Domino και τα Ruby Tuesday's και τα Fridays και όλα. Γενικά κανείς σοβαρός δεν τρώει από αυτά. Οι Αμερικάνοι τρώνε....και μάλιστα τους αρέσουν...

Επίσης είναι κιτς...Δηλαδή ενώ ξέρουν να οδηγούν, τα αμάξια τους είναι τεράστια και κακάσχημα. Οι κυριότερες αμερικανικες μαρκες ειναι οι Ford, Chrysler, Jeep, Chevrolet, Lexus. Εκτώς όμως από κακάσχημα είναι και παλιάς τεχνολογίας και ελάχιστα αξιόπιστα. Γι αυτό και έχουν γεμίσει οι δρόμοι με γιαπωνέζικα και κορεάτικα. Κάτι που αξίζει να σημειωθεί είναι το πόσο φθηνή βενζίνη έχουν....60 λεπτά του ευρώ το λίτρο!!!!!! Και γκρινιάζουν γιατί 2 χρόνια πριν ήταν ακριβώς το μισό. Βέβαια η βενζίνη που καίνε οι σακαράκες τους εδώ είναι και αυτή χαμηλής ποιότητας. Η απλή τους είναι μόλις 83 και η σουπερ τους 93 οκτάνια όταν εμας η απλή είναι 95.

Έχετε μείνει με ανοικτό το στόμα από τα τόσο ενδιαφέροντα που σας εξιστορώ ε; Το ξέρω...

Αυτοί βέβαια που δεν υποφέρονται είναι οι αμερικανοί που είναι και ρεπουμπλικάνοι. Δηλαδή, κάφροι και αμόρφωτοι και γύφτοι. Με την σημαία έξω από το σπίτι-ισόγειο και το αυτοκόλλητο "Power of pride" πίσω στην καρότσα του Ford....Απλά ανυπόφοροι...

Άλλο που μου έκανε εντύπωση είναι πως κάθε πόλη έχει τη δική της αστυνομία. Επίσης κάθε κομητεία (σύνολο πόλεων) έχει τη δική της αστυνομία. Και όταν λέμε "δική της αστυνομία" εννοούμε περιπολικά και στολές με άλλο χρώμα τελείως....Μα τελείως...τελείως κιτς...μόνο τα χρώματα να δείτε....Την παράσταση όμως κλέβουν τα πυροσβεστηκά....Αlu fun park...εντελώς όμως !!

Είναι κάφροι ρε γμτ...πάρα πολύ...

Έλεγα λοιπόν ότι οι Αμερικάνοι γενικά ασχολούνται με βλακείες και σαν άνθρωποι είναι πολύ ρηχοί. Επίσης δεν ενδιαφέρονται για αυτό που κάνουν. Εργάζονται κυριολεκτικά σαν δημόσιοι υπάλληλοι... Προς μεγάλη σας έκπληξη αναφέρομαι στον ιδιωτικό και όχι στο δημόσιο τομέα....

Περίπτωση 1. ΙΚΕΑ Κάθομαι λοιπόν τις πρώτες μέρες στο computer να παραγγείλω τα επιπλά μου...Κάνω μια ωραία ωραία παραγγελία των $1000 που λες θα την προσέξουν, δε θα την αφήσουν έτσι. Την στελνω online με το πρόσθετο να μου τα φέρουν σπίτι καθοτι αμάξι και δη φορτηγάκι δεν είχα...Παίρνω και ένα τηλεφωνο να την κανω confirm την παραγγελία, χρεωνω και την καρτα και ειμαι κύριος...Παράδοση, μετά από 10 μέρες και $300 έξοδα αποστολής. "Όχι ρε πουστη μου" λέω εγώ το 1/3 του λογαριασμού σε έξοδα αποστολής. Δε μιλάω... Περνανε οι μερες, περνανε οι μερες, σε μια φαση παιρνω τηλεφωνο να δω ο χριστιανος σε ποια φαση βρισκεται η παραγγελια μου και μαθαινω οτι η παραγγελία μου εχει ακυρωθει γιατι υπηρχε ενα θεμα με την καρτα και δεν ειχα επισης δωσει σωστα τον αριθμο μου για να με παρουν τηλέφωνο....Αμέσως μπαίνω στο mail μου και διαπιστώνω ότι στην απόδειξη αγοράς μου τα στοιχεία μου είναι ολόσωστα...Η κοπέλα από το ΙΚΕΑ τόλμησε επιπλέον να μου πει οτι η παραγγελία θα έπρεπε να δωθεί από την αρχή, δηλαδή να περιμένω άλλες 10 μερες για να έρθουν τα πραγματα....

Ποιος είδε τη...

...και δεν τη φοβήθηκε.

Τι είχε συμβεί τελικά; Η χαζοβιόλα η αμερικανίδα που έγραψε την παραγγελία μου έγγραφε άλανταλα της Παρασκευής το γάλα. Λάθος όνομα, λάθος νούμερο, λάθος διεύθυνση....Ακύρωσα την παραγγελία, νοίκιασα ένα βανάκι και πήγα και τα πήρα μόνος μου τα πράγματα....

Παράδειγμα 2. ΙΝΤΕRNET Στην Αμερική έχουμε δύο ειδών ίντερνετ. Το καλωδιακό (cable) και το ευρυζωνικό (dsl). Το πιο αστείο είναι πως στη γενικότερη περιοχή υπάρχει μονοπώλιο! Μία εταιρεία για το cable και μία για το dsl! Έκανα άμεσα αίτηση για καλωδιακό ίντερνετ στις 18 του Αυγούστου και μου έδωσαν ραντεβού για εγκατάσταση στις 3 του Σεπτέμβρη. Λέω "ρε παιδιά...γιορτάζει το ΠΑΣΟΚ τότε, δε μπορώ" Αλλάααα, αλλάααα τι να κάμεις...Στις 2 του μήνα παίρνω μήνυμα ότι θα έρθουν κανονικά μεταξύ 11 και 3 το μεσημέρι αλλά πριν έρθουν θα πάρουν τηλέφωνο. Δεν πήραν τηλέφωνο ομως και εγώ ήμουν στο σουπερ μαρκετ. Ήρθαν και έφυγαν....Ποιος είδε την από πάνω και δεν την φοβήθηκε. Παίρνω και τους ρίχνω ένα χέσιμο....ΜΑ ΕΝΑ ΧΕΣΙΜΟ! " Ή ερχεστε σήμερα, ή μην έρθετε καθόλου". Το θέμα είναι ότι όταν εχεις να κάνεις με μονοπώλιο στα αρχίδια τους βασικά...Παρ' όλα αυτά ήρθαν, κυρίως γιατί ο τεχνικός ήταν πολύ εντάξει παιδί από Νικαράγουα...Σήμερα που μου έφτιαξε το ιντερνετι του εκανα και φραπέ και ξετρελάθηκε μου είπε αμα βρω που πουλάνε εδώ να του πω το μαγαζι να στέλνει τη γυναίκα του να του παίρνει!

Έχω και άλλα παραδείγματα, πολλά....

Για πάμε όμως στο πανεπιστήμιο....Καταπράσινο....οι σκίουροι (αλλά και τα ελάφια) σε αφθονία...Σε αφθονία όμως και οι Κινέζοι και γενικά σε αφθονία άπαντες εκτός Αμερικανων. Αυτούς τους έχουμε για να κουρεύουν το γκαζόν, να αλλάζουν τις λάμπες, να φτιάχνουν τους ρουμπινέδες...

Κατά τα άλλα το κάθε κτίριο φέρει και την ονομασία εκείνου που το έκανε δωρεά...

Εδώ βλέπουμε το κτίριο που δώρισε η φίλη μας η lee ....

Το πανεπιστήμιο του Maryland βαίνει αισίως τα 152 χρόνια ζωής. Πρόκειται για καθαρά κρατικό πανεπιστήμιο που φυσικά και συνεργάζεται με εταιρίες του ιδιωτικού τομέα. Τα βασικά του πάντως έσοδα προέρχονται από κλήσεις που τρως αν τολμήσεις και παρκάρεις λάθος....Σε γράφουν αμέσως ; Ποιος ; Μα η αστυνομία του Πανεπιστημίου...

Απίστευτο για τα ελληνικά δεδομένα αλλά το πανεπιστήμιο έχει τη δική του αστυνομία.....Μιλάμε για άσυλο, όχι μαλακίες...

Κατά τα άλλα το πανεπιστήμιο είναι πολύ δυνατό. Οι υποδομές απίστευτες και γενικά βλέπεις ανθρώπους απόλυτα πρόθυμους να σε βοηθήσουν σε ό,τι ζητήσεις. Καμία σχέση δηλαδή με Ελλάδα...

Εντούτοις πρέπει να πω κάτι σημαντικό....Η οργάνωση είναι τέλεια, το επίπεδο των μαθημάτων όμως δεν ξεπερνά αυτό των μαθημάτων που έκανα στο ΕΜΠ. Ούτε το επίπεδο των μαθημάτων, ούτε και το υλικό των φοιτητών ξεπερνά το Πολυτεχνείο μας....Αυτό γιατί πρέπει να είμαστε σωστοί.

Να είστε όλοι καλά....

Καλοκαίρι....

Το σωτήριον έτος 2008 έχει μπει στην τρίτη ηλικία του και εγώ κάνω τον απολογισμό του Καλοκαιριού του με εικόνες και σχόλια....

Αυτό λοιπόν το Καλοκαίρι είχε από όλα. Διακοπές, μαζέματα και μετακομίσεις, πάλι διακοπές και ξανά διακοπές και μετά ταξίδι στο Νέο Κόσμο.

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...Την αφήγηση θα την κάνει ο Σωκράτης που τα λέει πολύ καλύτερα από μένα.

Κύπρος 2008

Λίγες μέρες στην μαρτυρική μεγαλόνησο για ένα συνέδριο όπου παρουσίασε μέρος της εργασίας που έκανε όλο το Χειμώνα στο Πολυτεχνείο. Μαλακίες...αυτά είπε στον καθηγητή του. Αυτός, εκτός της τελευταίας μέρας που παρουσίασε, τις υπόλοιπες πάτησε όσο πατάει η γάτα (δηλαδή εγώ). Ήταν σε παραλίες και βόλτες με τη γνωστή παρέα (ονόματα δε λέμε)...

Και πολύ καλά έκανε...τα συνέδρια είναι τελείως βαρετά! Μαζεύτηκαν όλοι οι χαζοβιόλιδες ντεμεκ επιστήμονες καλοκαιριάτικα να σου πρήζουν τα σκώτια...Αν εξαιρέσεις ελάχιστους σοβαρούς όλοι πήγαιναν εκεί για να παίξουν τη μούρη τους...Οπότε καλά έκανε και δεν πάτησε καθόλου. Όχι θα κάτσει να σκάσει...

Οι εντυπώσεις πάντως από την Κύπρο δεν ήταν και οι καλύτερες...Η Λευκωσία στην οποία έμεινε έχει χρήμα πολύ αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο. Αν εξαιρέσει κανείς την παλία πολή (που δεν είναι δα και τίποτα το εξαιρετικό) η υπόλοιπη Λευκωσία είναι άχρωμη και άωσμη. Μόνο η Λεμεσός είναι κάπως πιο όμορφη. Τουριστική πόλη και οργανωμένη. Ωραίο μέρος για να ζει κανείς. Αλλά και πάλι όχι τίποτα το φοβερό. Βέβαια, Αγία Νάπα που γίνεται το σώσε από κόσμο δεν πήγε....

Βρέθηκαν πολύ τυχεροί γιατί εκείνη μόλις την περίοδο είχε συμφωνηθεί να ανοίξουν ένα μικρό δρομάκι όπου μπορείς να περνάς από τη μία μεριά στην άλλη χωρίς διατυπώσεις....

Έτσι αποφάσισαν να περάσουν στα κατεχώμενα 12 η ώρα το βράδυ...Άφησαν την ελληνοκυπριακή πλευρά περπάτησαν ένα στενό δρομάκι και έφτασαν στην κατεχώμενη πλευρά όπου τούρκοκύπριοι αστυνομικοί, μόλις είδαν πως πρόκειται για Έλληνες (και όχι Ελληνοκυπρίους) τους υποδέχθηκαν με μίσος....Ναι ναι με μίσος! Αργότερα έμαθαν πως οι τουρκοκύπριοι μας μισούν γιατί θεωρούν πως εμείς φταίμε που είναι διαιρεμένη η Κύπρος (πάνω κάτω ό,τι νομίζουν και οι Ελληνοκύπριοι - αλλά ας την αφήσουμε αυτήν την κουβέντα). Τι φάτσες που είχανε οι τουρκόμπατσοι...Τους έβγαλαν και βίζα εισόδου με σφραγίδα: "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου"....σε χαρτάκι!!! Όταν έφυγαν τους το ξανασφράγισαν...Κρατήθηκε και δεν ρώτησε..."Γιατί δε μου σφράγιζετε το διαβατήριο όπως συμβαίνει συνήθως, αλλά μου δίνετε χαρτάκι;" Σκάω να μάθω τι θα του απαντούσαν...

Πάντως και οι ελληνοκύπριοι δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Άνθρωποι ευγενικοί μόνο και μόνο για να σου πάρουν λεφτά. Εκμεταλευτές μέχρι αηδίας και κακοπροαίρετοι απέναντι στους Έλληνες. Τα ταξί...Πανάκριβα...3 ευρώ η σημαία!

(αναλαμβάνω εγώ την αφήγηση γιατί το Σωκράτη τον πήρε ο ύπνος)

Αθήνα 2002 - 2008

Πίσω, μετά από την Κύπρο και το πανάκριβο ξενοδοχείο, γύρισα για να ολοκληρώσω τη διαδρομή μου στην Αθήνα... Διαδρομή 6 χρόνων έφτανε στο τέλος της ήσυχα και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Χωρίς πολλές χαιρετούρες και τελετές λήξης...Έφυγα όπως ήρθα, άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Έτσι ήθελα. Δεν έριξα μαύρη πέτρα πίσω μου, γιατί υπάρχουν σίγουρα άνθρωποι που δε θέλω να χάσω. Όμως υπήρξα αγενής. Έτσι είμαι γενικά...αγενής και κλειστός...

Πρέπει όμως να κάνω την αυτοκριτική μου. Πρέπει να κλείσω τεφτέρι για τα 6 τελευταία χρόνια...

Λοιπόν, τα 6 τελευταία χρόνια άλλαξα δύο σχολές, τελείωσα τη μία, γνώρισα 12 κοπέλες, έκανα 5 σχέσεις, 3 one night stand, έγραψα 1 βιβλίο (για κοπέλα) και έχασα και τους 3 καλύτερούς μου φίλους.

Τον πρώτο τον έχασα γιατί φασώθηκα με την κοπέλα του. Το δέυτερο τον έχασα ανεξήγητα: απλώς ξέκοψε χωρίς λόγο. Τον τρίτο, και παλιότερο, τον έχασα επειδή δε γούσταρε άλλο την παρέα μου. Και όμως, καθόλου δε σχετίζοται η δεύτερη με την τρίτη περίπτωση.

Στο μέλλον θα κάνω εκτενή αναφορά τόσο για τις κοπέλες που γνώρισα όσο και για τις φιλίες αυτές που χάλασαν και με στεναχώρησαν πάρα πολύ.

Σε γενικές γραμμές όμως πέρασα ωραία, δεν έχω παράπονο...

Τα έκανα ένα πακέτο και έφυγα...Ξεκολώθηκα αλλά τα πακετάρισα...Άνοιξα και τον τελευταίο λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ μία μέρα πριν φύγω...2000 ευρώ και μια ειδοποιήση να περάσω αμέσως από τα κεντρικά !!

Πάω με ύφος Τζέσης Παπουτσής για το λογαριασμό...

- Ρε παιδιά εγώ μια ζωή είχα 5 - 15 ευρώ λογαριασμό. Σε 2-ράκι μένω όχι σε κολυμβητήριο.

- Ααα κύριέ μου έχετε διαρροή.

- Μα διαρροή 200 κυβικών λίτρων νερού;;;;

- Δε θα μας πείτε εσείς κύριε!! Έρχεστε εδώ και φωνάζετε χωρίς να ξέρετε, κλπ κλπ κλπ...

Ένα ύφος η πουτάνα...μου έφυγε η μαγκιά! Λέω λες να έχω πράγματι διαρροή και να μην το έχω πάρει χαμπάρι; Η διαδικασία είναι ως εξής. Εάν έχω διαρροή μέσα στο σπίτι πληρώνω εγώ εξ' ολοκλήρου το ποσό γιατί έχω την κύρια ευθύνη κατανάλωσης. Εάν η διαρροή είναι μεταξύ σπιτιού και μετρητή (δλδ κάπου στην πολυκατοικία) υπάρχει μείωση ποσού και διακανονισμός (τι μείωση δλδ, καμία 1000ρα θα πήγαινε!). Εάν η διαρροή είναι έξω από την πολυκατοικία, στο πεζοδρόμιο, τότε ευθύνεται εξ' ολοκλήρου η ΕΥΔΑΠ. Τελοσπάντον άκρη με αυτές τις κλώσες δεν έβγαλα και πηγα και πήρα υδραυλικό. Ήρθε ο υδραυλικός και τι βρήκαμε! : Όχι μόνο δεν είχα διαρροή στο σπίτι αλλά είχε σπάσει ο μετρητής της ΕΥΔΑΠ στο πεζοδρόμιο. Με το που άνοιξε το φρεάτιο πετάχτηκε συντριβάνι το νερό!!

Δεν ξανασχολήθηκα με το θέμα γιατί την επομένη έφυγα. Το μόνο που έμαθα είναι πως το ποσό το χρεώθηκε εξολοκλήρου η ΕΥΔΑΠ. Αλλά έχω μια απορία: Αυτή η ριμάδα η ΔΕΚΟ που μας έχει πρίξει τα αρχίδια με τις διαφημίσεις για εξοικονόμιση νερού, που μας τα έχει κάνει ούμπαλα για τη λειψυδρία και το 40% της κατανάλωσης της Αττικής είναι σπατάλες από το κακό της δύκτιο, ΟΤΑΝ Ο ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΤΗΣ ΗΡΘΕ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΧΡΕΩΣΕ 2000 ΕΥΡΩ, ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΞΕ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΣΠΑΣΕΙ ΤΟ ΤΖΑΜΙ ΤΟΥ ΜΕΤΡΗΤΗ ΚΑΙ ΕΓΡΑΦΕ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ ;;;;;;

Αυτή ήταν η πραγματική τελετή λήξης...Σασπένς μέχρι τελευταίου δευτερολέπτου...

Ηράκλειο 2008

Διακοπές με οικογένεια και όχι μόνο...'Επρεπε να τους δω για λίγο καιρό αφού βρέθηκα εδώ που βρέθηκα τελοσπάντον...Πέρα όμως από το Ηράκλειο πέρασα πολλές και ωραίες μέρες στη Νότιο Κρήτη :

Φαλάσσαρνα - Φραγκοκάστελο - Ροδάκινο - Πλακιάς - Λέντας - Ψαρρή Φοράδα.....

Τέλεια...ΑΠΛΑ ΤΕΛΕΙΑ...

Θα συνεχίσουμε του χρόνου.....έτσι ;;;

Καλό Φθινόπωρο...Να είστε όλοι καλά...

Περι blogging

Γειά σας και πάλι...

Είχα λείψει από το μπλογκ μου για αρκετό καιρό. Είχα αρκετή δουλίτσα με μια εργασία. Αυτό το ερευνητικό θέμα είναι δύσκολο. Πολύ δύσκολο και εμένα το υπόβαθρό μου αρκούντως φτωχό. Από την άλλη ο χρόνος είναι λίγος μέχρι το συνέδριο...Απαπαπα...

Λοιπόν συνεχίζω....

Αφού ολοκληρώσαμε μία μεγάλη ενόνητα σχετικά με τη Θεωρία του Χάους, θα προχωρήσουμε στο επόμενο κεφάλαιο. Τώρα που το γράφω αυτό θυμήθηκα τα χρόνια τα παλιά. Του Γυμνασίου. Αυτή η κουβέντα "πάμε τώρα στο επόμενο κεφάλαιο..." πως ακουγότανε από το στόμα του καθηγητή της βιολογίας ή γεωγραφίας .... αμέσως μετά το τέλος της εξέτασης....ε; Τι ωραία κουβέντα...ειδικά αν δεν σε είχε εξετάσει και την είχες γλυτώσει !! Θυμάμαι λοιπόν πως είχα πάντα πολύ διάθεση να παρακολουθήσω αυτό το "νέο κεφάλαιο", αλλά πολύ σύντομα καταλάβαινα ήταν το ίδιο βαρετό με τα προηγούμενα οπότε, τελικά, σταματούσα να προσέχω....και φτου κι απ την αρχή...

Ωραία που περνούσαμε τότε...

Τώρα τα πράγματα έχουν αγριέψει....Στο κείμενο αυτό θέλω να μιλήσω λίγο για τα blogs. Έτσι τουλάχιστον θα ξεκινήσω...Δεν ξέρω που θα με βγάλει...

Ξεκίνησα να τα διαβάζω εντελώς τυχαία. Ένα link σε ένα forum παρέπεμπε στο περίφημο blog του Νίκου Δήμου. Εκείνο ήταν το πρώτο από μια σειρά blogs που άνοιξε κατά καιρούς. Μου άρεσαν τόσο πολύ τα κείμενά του αλλά και τα διάφορα σχόλια που γρήγορα έγινε καθημερινή συνήθεια. Πάντα διάβαζα το κείμενο και τα σχόλια αλλά δεν απαντούσα. Κυρίως γιατί δε μου άρεσε να παρεμβαίνω. Γενικά μου αρέσει πολύ να ακούω ή να διαβάζω και να μένα σιωπηλός. Μετά σκέφτομαι όλα αυτά που άκουσα και πέρνω θέση. Μέσα μου όμως.

Όχι πως δε μιλάω. Μιλάω και φωνάζω κιόλας. Αλλά αυτό δε μου αρέσει σε μενα. Προσπαθώ πάντα να είμαι λιγομίλητος αν και δεν τα καταφέρνω πάντα. Συνήθως μου "τη χαλάει" κάποια πολύ ωραία ύπαρξη που κάθεται κοντά μου, και εγώ προσπαθώ με τις εξυπνάδες μου να την κάνω να με προσέξει.

(Τι πρωτότυπος...!)

Όσο δε με προσέχει, τόσο εγώ προσπαθώ και φωνάζω και πλακώνομαι με το συνομιλητή μου...

(Μα τι πρωτότυπος...!!!)

Την πρώτη φορά που είπα να παρέμβω στο blog του Ν. Δήμου ήταν πάνω σε ένα θέμα σχετικά με τους ομοφυλόφιλους. Άσχετο θέμα αλλά ο τρόπος που το έθετε μου κίνησε το ενδιαφέρον. Είπα λοιπόν "να βάλω τα καλά μου" και να παρέμβω τόσο πολύ που να κάνω αίσθηση. Άρχισα να γράφω το σχόλιό μου αλλά αδαής ως ήμουν το σχόλιο προέκυψε μπλογκιστί (σεντόνι). Αποτέλεσμα ; Κανείς δεν μου απάντησε. Όλοι το προσπέρασαν.

Από τότε είχα ξαναγράψει δυο τρεις φορές αλλά και πάλι χωρίς αποτέλεσμα. Τότε είπα "βούλοσέ το και απλώς διάβαζε". Δεν ένιωθα άσχημα. Δε με χαλούσε καθόλου που δε μιλούσα. Μάλιστα αυτό κάνω ακόμα και σήμερα. Λόγω του ότι περνάω πολλές ώρες στον υπολογιστή, χαζεύω αρκετά blogs αλλά σχεδόν ποτέ δε σχολιάζω.

Ο καιρός περνούσε και έγω βρέθηκα σε πολλά ενδιαφέροντα blogs επωνύμων όπως αυτό του Πιτσιρίκου το οποίο το επισκέπτομαι καθημερινά δις και τρις. Ο τύπος παρ' όλο που διαφωνώ μερικές φορές μαζί του η σάτυρα που κάνει είναι απίστευτη.

Εδώ όμως θα μιλήσω για τα υπόλοιπα ιστολόγια. Για αυτά που έχουμε όλοι εμείς οι απλοί πολίτες. Η κοινή γνώμη, που λένε.... Σε αυτά τα blogs που μου αρέσει να επισκέπτομαι συχνά πυκνά υπάρχουν καλά και κακά. Κατ' αρχάς, και συγνώμη κιόλας γιατί πολλοί το έχετε βάλει, ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΑ BLOGS ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΕΣΑ ΜΟΥΣΙΚΕΣ....

Είναι πολύ σπάσιμο να πετάγονται απο τα ηχεία ξαφνικά ήχοι που δεν τους περιμένεις. Χώρια του ότι αργεί να "κατέβει" η σελίδα χώρια του ότι κάνω μισή ώρα να βρω από που κλείνει. Είναι σπάσιμο. Να το ξέρετε όλοι εσείς που θέλετε να κάνετε το blog σας να ξεχωρίζει...έχετε αποτύχει!

Συνεχίζω...Εντάξει το παραπάνω δεν είναι αυτό που με χαλάει πάνω από όλα. Είναι ότι μια πολύ μεγάλη μερίδα των bloggers χρησιμοποιεί τα blogs με ένα πολύ ηλίθιο τρόπο. Ανεξάρτητα του αν έχουν κόσμο ή όχι, ο κόσμος των bloggers έχει γεμίσει από "δήθεν". Ανθρώπους που έχουν φτιάξει ένα ημερολόγιο απλά και μόνο για να ασκούν κριτική για το οτιδήποτε επίκαιρο ή μη, πίσω από το πληκτρολόγιό τους. Στα κείμενα που γράφουν βρίσκει κανείς μόνο γκρίνια για οτιδήποτε γύρω από το θέμα που πραγματεύονται.

Το θέμα μπορεί να είναι η διεθνής πολιτική κατάσταση ή κομμώτρια στο ισόγειο που κάνει θόρυβο με το πιστολάκι, δεν έχει πολύ σημασία. Το ύφος; Γκρίνια και εξυπνάδες, εξυπνάδες και γκρίνια. Επιχειρήματα του κώλου και σαχλαμάρες. Ατελείωτες σαχλαμάρες επί παντός "επιστητού". Και εγωισμός...πολύς εγωισμός που δε σηκώνει κουβέντα...Έβγαλαν ένα πανεπιστήμιο και νομίζουν ότι γαμάνε και δέρνουνε...

Σκέφτηκα αρκετά για το αν πρέπει να αναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα δημοσιεύοντας links μερικών blogs που έχω υπ' όψιν μου. Δε θα το κάνω. Πρώτον γιατί είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από εσάς έχετε βρεθεί σε τέτοια blogs και καταλαβαίνετε τι λέω. Δεύτερον, γιατί δεν έχω καμία όρεξη να ανοίξω αντιδικία με κανέναν. Τρίτον γιατί η παρατήρηση στην οποία θέλω να δώσω βάση είναι η άλλη.

Όλοι αυτοί είναι κατά βάση χέστες. Χέστες.... Στην πραγματικότητα, δεν τους πρωτοσυνάντησα στα blogs αλλά στο φόρουμ της σχολής μου. Εκεί η κατάσταση είναι απάλευτη, αλλά επειδή είναι πολλοί, μιλάνε όλοι μαζί και δε σου κάνει εντύπωση..Στα blogs όμως το πράγμα διαφέρει.

Στα blogs ο καθένας βγαίνει και πουλάει αέρα...Ό,τι βλέπουμε στην τηλεόραση "από τους γέρους" και το κοροϊδεύουμε συμβαίνει και στα blogs "από τους νέους". Χέστες και αεριτζήδες που αν τους πιάσεις σε μια σοβαρή κουβέντα, που να βλέπει ο ένας τον άλλο και να μπορεί να ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ και όχι να ποστάρει τότε δεν έχουν να πουν τίποτα. Είναι τότε που καταλαβαίνεις πόσο χαζοί είναι και μετανιώνεις που βρίσκεσαι εκεί μαζί τους. Μετανιώνεις που τους πήρες στα σοβαρά...

Αυτό λοιπόν που με απασχολεί βρίσκεται στο τέλος της προηγούμενης παραγράφου. Η νοοτροπία αυτή του blogging είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής μας απομόνωσης. Έχουμε οχυρωθεί πίσω από το πληκτρολόγιο και αυτο-ψωνιζόμαστε. Όπως έχουμε οχυρωθεί πίσω από τους εαυτούς μας και κοιτάζουμε μόνο την πάρτη μας... Αυτό θέλω να τονίσω και αυτό είναι που με ανυσηχεί. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται το ίντερνετ έτσι. Δεν είναι αυτή η επικοινωνία που πρέπει να θέλουμε.

Τα blogs αυτά τα επισκέπτομαι αρκετά συχνά. Και αν κάποτε σχολίαζα, τώρα πια δε σχολιάζω. Όχι άλλη μιζέρια...

Πάμε να μιλήσουμε για τα μέρη που επισκέπτομαι και πάντα σχολιάζω...Πριν όμως να διευκρινίσω κάτι που από καιρό ήθελα να πω. Δεν βάζω links αλλων blogs στη σελίδα μου. Οτιδήποτε μου αρέσει το έχω στα favorites του explorer και απο εκεί πετάγομαι δεξιά κ αριστερά. Απλά δε μου αρέσουν τα links, τίποτε παραπάνω...

Για πάμε να κάνουμε μία σούμα ...

lee:

Είναι γαμώ τα παιδιά. Ευγενέστατη και γλυκίτατη πάντα...Έτοιμη να σου μιλήσει και να σου ανοιχτεί με τρόπο γοητευτικό αλλά όχι αφελή. Ώς μεγαλύτερη (όχι πολύ) έχει πάντα συμβουλές για κάθε περίπτωση. Πιστεύω ότι πολύ θα ευχαριστιέμαι συζητήσεις μαζί της...Τα κείμενά της τώρα τελευταία σπανίζουν γιατί την έχει πιάσει μια βαρεμάρα αλλά πιστεύω πως όλο και κάτι συναισθηματικά βαρύ θα της συμβεί για να μπορούμε και εμείς να σχολιάζουμε και να το ευχαριστιόμαστε... @lee: έχεις καιρό να βάλεις μια φωτογραφία με fractal...να το κοιτάξεις αυτό...μεγαλοβδομάδα έρχεται...

karyatis:

Λοιπόν τα κείμενά της με δυσκολεύουν. Είναι κουλά κείμενα. Κάθε λέξη και εικόνα, κάθε εικόνα και λεπτομέρια μιας επόμενης εικόνας. Σημεία στίξης πολλά και ατάκτως "ερρημένα". Μου αρέσουν όμως οι εικόνες που βάζει σε κάθε της κείμενο, και αν και δεν ξέρω ποιο καλλιτεχνικό πεδίο καλύπτει πολύ θα ήθελα να της δώσω ένα τοίχο ολόλευκο και να κάνει ό,τι θέλει. Να τον ζωγραφίσει να του κρεμάσει κάδρα να τον κατεδαφίσει...Η αμοιβή της θα είναι ένα γατάκι...

deadend mind:

Αυτή είναι η πιο νορμάλ από όλες! Με τις συχνές καταθλίψεις και τις νοσταλγίες αλλά και τα ευτράπελα... Χαίρεσαι όταν ανεβάζει κείμενο. Έχεις ένα θέμα να συζητητάς που να το καταλαβαίνεις κιόλας. Ένα ζήτημα γήινο βρε αδερφέ. deadend mind πολύ σε πάω και ας με έχεις παρεξηγήσει κατά καιρούς με τα φαλοκρατικά μου ποστ...κατά βάθος είμαι πολύ καλός και ευαίσθητος. Επίσης δε μ' αρέσει το ποδόσφαιρο και βλέπω στα κρυφά sex and the city. (πολύ ξανοίχτηκα, τι να πω τώρα για να το σώσω...)

gremiii:

Αυτό που μ' αρέσει σε αυτήν την κοπελιά είναι πως τα λέει χύμα αλλά δε λέει εξυπνάδες. Επίσης μου αρέσει πως καμιά φορά συμπίπτουμε σε αυτά που ποστάρουμε. Ψάχνω να βρω το interconnection....Μου αρέσει επίσης που μας έχει κοτσάρει τα κουλτουρέ links του ΣΚΑΙ και του ως3 και του Ιανού. Πάω στοίχημα πως ακούει και "Μελωδία". Το 6-8 του Ιωάννου ή το 12-2 του Παπαμιχάλη...Περάσαμε και εμείς από εκεί δεσποινίς μου....Τα ξέρουμε αυτά.... :p. Keep posting gremiii και μη νοιάζεσαι...θα βρεις άλλον καλύτερο....(είδες που συνεχίζω να επιμένω :) )

kat.

Ένα πράγμα δεν μπορώ να καταλάβω με αυτή την κοπέλα. Πως γίνεται και ανεβάζει κείμενο 5 γραμμών, και σε τρεις μέρες τα σχόλια έχουν ξεπεράσει τα 150 !;!. Τι διάλο μέλι εχεις ! Κατά τα άλλα φαίνεται πως και εσύ είσαι πολύ κουλή. Μου αρέσει όμως πως από τα ποστ σου καταφέρνεις και περνάς μια θυληκότητα...

roadartist:

Αν και το blog της εχει μουσική που μου τη σπάει, εν τούτοις είναι μουσική στα γούστα μου. Χατζιδάκις ή Tiersen, πάντα κλείνω των media player για να ακούσω. H roadartist ασχολείται πολύ με το blogging, φαίνεται ότι γουστάρει να ασχολείται. Εκφράζει νομίζω μέσα από το blog τον εαυτό της όπως ίσως τον εκφράζει και στο επαγγελμά της.... Το blog της το διαβάζω πάντα αν και σπάνια σχολιάζω...Συνήθως τα λέει όλα... :)

Αυτά ήταν μερικά από τα favorites που έχω και επισκέπτομαι όταν σερφάρω στο νετ. Μου άρεσε που σας σχολίασα και θα με σχολιάσετε και εσείς....Έτσι να ξεκατινιαστούμε λίγο γιατί μπαίνουμε στη βδομάδα των Παθών και θα νηστέψουμε το κρέας.

Κλείνοντας θα πω πως αυτό το είδος blogging μου αρέσει. Το blogging της "γειτονιάς", της "παρέας" από ανθρώπους που γράφουν όχι για να παίξουν τη μούρη τους αλλά γιατί πραγματικά τους αρέσει να γράφουν. Τους αρέσει να μοιράζονται σκέψεις και όχι να τις διακυρήττουν...

To blog αυτό κλείνει 7 μήνες.... (Και 5μιση να κλεινε εγώ πάλι αυτά θα έγραφα...)

Να περνάτε όλοι καλά!! Και όσο για εσάς που σχολίασα να μη μου κρατάτε κακία. Μην ξεχνάτε πως κάπου, κάπως, κάποτε μπορεί να συναντηθούμε και να με ερωτευθείτε....

Τα λεμέ...

UMD

Είναι να μη σε πάρει η μπάλα. Αμα σε πάρει και χαθείς για λίγο, άντε μετά να επανέλθεις. Όχι δε σας ξέχασα φανατικό μου κοινό. Απλά έχει πέσει πάαααρα πολύ δουλειά. Εξεταστική περίοδος γαρ. Όχι δεν εξετάζομαι πια εγώ. Εξετάζω από τη θέση του βοηθού. Το Σ/Κ πέρασε πάνω στα θέματα που θα βάλουμε την Πέμπτη σε ένα μάθημα. Απίστευτα ωραίο μεν, παλούκι δε. Η πρώτη φορά που το έδωσα ήταν δύο χρόνια πριν και έγραψα 4. Σημασία δεν έχει με πόσο το πέρασα. Σημασία έχει ότι 1,5 χρόνο πριν θα έκανα τα πάντα να βρω αυτά τα θέματα (πριν την εξέταση φυσικά). Τώρα τα εχω στο γραφείο μου και τα έλυσα ακούγοντας, για λόγους που ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω, ακατάπαυστα Δήμο Μούτση.

Πως τα φέρνει,λοιπόν, η πουτάνα η ζωή. Στην εξέταση την Πέμπτη θα είναι κατα πάσα πιθανότητα και μια πρώην συμφοιτήτρια μου. Είχαμε κάνει μαζί το εργαστήριο αυτού του μαθήματος το 2005-2006. Τότε της κόλησα για λίγο αλλά χωρίς καμία επιτυχία. Μετά βρεθήκαμε σε μία εξέταση του μαθήματος "Ρομποτική Ι". Της πάσαρα ένα ή δύο θέματα και έγραψε 9 από εκεί που θα κοβότανε. Όμως ούτε αυτό φαίνεται να το εκτίμησε. Συνέχιζε να με ταϊζει χυλόπιτες. Τέλος σε ένα μάθημα κατεύθυνσης έτυχε να έχω τα θέματα πριν από την εξέταση.

Στο συγκεκριμένο μάθημα τα θέματα για χρόνια ήταν πάνω κάτω τα ίδια. Έτσι η εξέταση έγινε όπως λέμε "αέρας". Στην τελευταία εξεταστική ο καθηγητής τσατίστηκε από το γεγονός ότι το μάθημα το δηλώσανε 80 άτομα και το παρακολουθούσαν μόνο 9. Άλλαξε τα θέματα και τα έκανε απλησίαστα οπότε όλοι έφαγαν κυριολεκτικά τα μούτρα τους. Τα θέματα ήταν τόσο δύσκολα που είπε οτι στην επόμενη εξέταση θα βάλει ακριβώς τα ίδια, όπως και το έκανε. Εγώ όμως βρήκα τα θέματα και τις λύσεις τους.

Γνωρίζοντας λοιπόν πως εκείνη θα έδινε τώρα, προσφέρθηκα να της τα δώσω. Αυτή τη φορά ούτε καν τα δεχτηκε. Έτσι δε νομίζω ότι χρειάζεται να της πως τίποτα για την Πέμπτη. Είμαι όμως περίεργος να δω τι θα κάνει. Τα θέματα, αν μπουν ώς έχουν, είναι παλούκια!

Από τη μικρή ιστορία που σας διηγήθηκα προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα:

1. Δεν έχω ιδέα πως να την πέφτω σε μία κοπέλα.

2. Είμαι από τους πλέον διαπλεκόμενος ανθρώπους στη σχολή.

Για το πρώτο θα κάνω μια έξυπνη ντρίπλα και θα υποστηρίξω πως απλά δεν της αρέσω. Όχι ότι εκείνη είναι και καμία θεά αλλά εντάξει. Απλά δεν είμαι ο τύπος της. Αδιανόητο μεν, γεγονός δε. Αυτή χάνει....όχι θα κάτσω να σκάσω.

Για το δεύτερο θα κρατήσω στάση Ρουσόπουλου και δε θα κάνω κανένα σχόλιο. Η θέση μου είναι λεπτή. Όπως λέει και η Σωτηρία: Δε λέω κουβέντα, κρατώ κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα.

Υ.Γ.1 Το επόμενο ποστ θα είναι για το Χάος. Έχουμε αφήσει ανοιχτούς λογαριασμούς. Το φωτογραφικό υλικό θα είναι ασύληπτο οποτε να μείνετε συντονισμένοι. Ο λόγος που δεν το έχω γράψει ακόμα είναι γιατί τις τελευταίες μέρες κοιμάμαι πραγματικά λιγο. Εκτός από τα θέματα, τρέχει και ένα ερευνητικό project με προθεσμίες πολύ πολύ σφικτές. Οι 2 υπολογιστές που έχω εδώ δουλεύουν μέρα νύχτα. Έπεσε και το ρεύμα το Σάββατο για 5 ώρες και έχασα ένα σκασμό δουλειά που εκείνη την ώρα έτρεχε με τον υπολογιστή. Χάλια τα νεύρα, χάλια. Θέλω λοιπόν να κάτσω με την ησυχία μου να το γράψω για να μην αφήσω κανέναν παραπονεμένο. Ελπίζω μετά το τέλος το θυληκό κοινό του ιστολογίου αυτού να είναι λιγότερο σκληρό από την πρώην συμφοιτήτριά μου. Μία από σας ας μου ζητήσει να βγούμε :))))

Υ.Γ. 2 Το ποστ αυτό θα προκαλέσει σάλο στο μικρό γαλατικό χωριό του ΕΜΠ που αντιστέκεται ακόμα και θα αντιστεκεται για πάντα στο νόμο-πλαίσιο και κάθε επιτροπής αξιολόγησης που θα τολμήσει να κρίνει το ανείποτο έργο των ακαδημαϊκών μας δασκάλων. Αυτά να πάνε να τα κάνουνε αλλού. Να πάνε στα Harvard και στα Cambridge και σε όλες αυτές τις παράγκες. Εδώ είναι ΕΛΛΑΔΑ. Προσφάτως δε είναι είναι και Μακεδονία! Έτσι λένε ο Ψωμιάδης, ο Μίκης και ο Ζουράρις και εγώ τους πιστεύω γιατί κανείς από αυτούς δεν είναι πιο μαλάκας από μενα που κάθομαι ακόμα και τους παίρνω στα σοβαρά. Ποιος λοιπόν θα τολμήσει να ελέγξει τον Έλληνα, Μακεδονομάχο, πρύτανη....

Το ποστ αυτό θα προκαλέσει σάλο και ο Ζουράρις, όπως στην περίπτωση της Ρεπούση, θα γράψει και ένα βιβλίο εναντίων μου. Τουλάχιστον αυτό θα λέει το εξώφυλλο. Το βιβλίο θα το γράψει για να μας δείξει πόσες ελληνικές λέξεις γνωρίζει και πόσες άλλες ξέρει να φτιάχνει. Δεν είναι ξιπασμένος ο άνθρωπος, όχι καθόλου...

Το ποστ αυτό θα προκαλέσει σάλο και ο Μίκης θα γράψει ένα νέο κείμενο που θα καλεί το λαό σε επαγρύπνιση. Μετά το θάνατο του καρδιακού του φίλου Χριστόδουλου, μόνο αυτός πλέον έχει μείνει να φυλάει Θερμοπύλες στη χώρα αυτή. Γι αυτό με τις εθνικιστικές επιστολές που γράφει κατά καιρούς στην Καθημερινή και τον Ελεύθερο Τύπο προσπαθεί όσο γίνεται να γαλουχήσει το λαό πριν πεθάνει και τι θα γίνουμε χωρίς τις πολιτικές του σκέψεις που έμειναν αναλλοίωτες στο χρόνο και πάνω από όλα καθαρές! Ουδέποτε είχαν το παραμικρό ψύγμα οπορτουνισμου και προσωπικής ματαιοδοξίας. Αλλοίμονο. Ματαιόδοξος ένας άνθρωπος που η ίδια του η κόρη τον έχει χαρακτηρίσει δημόσια ως το μεγαλύτερο συνθέτη του 20ου αιώνα. απαπαπα

Το ποστ αυτό θα προκαλέσει σάλο και ο Ψωμιάδης με το Λάκη, συνεπαρμένοι από την πένα του Θεού Μίκη θα με διαπομπεύσουν, με τρόπο πάντα δημοκρατικό. Επεισόδια θα προκαλέσει μόνο ο Πρετεντέρης που θα μου πετάξει ένα κινητό στο κεφάλι. Η ρίψη θα γίνει on-camera για τις ανάγκες του ανεξάρτητου δελτίου ειδήσεων, χωρίς φόβο ποινικής ρήτρας. Όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν ο συγκεκριμένος έγκριτος δημοσιογράφος έχει πετάξει κινητό σε αγώνα μπάσκετ, τον κατέγραψε η κάμερα αλλά το δικαστήριο τον αθώωσε. Όταν έχουμε να κάνουμε με προσωπικότητες τέτοιου βεληνεκούς ο νομοθέτης έχει προβλέψει την παραδειγματική εξαίρεσή τους.

Το ποστ αυτό θα προκαλέσει σάλο και από το δελτίο του Μεγάλου Καναλιού η αντιστασιακή Όλγα Τρέμη αφού θα μας υπενθύμισει τη γενιά της Νομικής και πως αυτή ξέρει να τιμά το προοδευτισμό της στο Jackson Hall του Κολωνακίου, θα συζητήσει αυτό το ποστ με τον πρώην πασόκο, νυν βενιζελικό με τάση προς έμετο, Καψή. Στο διπλανό παράθυρο θα είναι η Λιάνα Κανέλλη που έξαλη για το ποστ αυτό θα κάνει μέσα σε 3,5 λεπτά ανάλυση σε επίπεδο πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, ποδοσφαιρικό, μαγειρικό, οπωροκηπευτικό και εν γένει σοσιαφιλελεύθερο με μια ιδέα από Περεστρόικα και Pizza - Hut. Γιατί η Λιάνα από όλα ξέρει και όλα τα σφάζει και τα μαχαιρώνει. Οι υπόλοιποι περισεύουμε σε αυτή τη χώρα.

Το ποστ αυτό θα προκαλέσει σάλο και ο Λάκης θα το σατυρίσει όπως του πρέπει. Διότι σύμφωνα με τον Αριστοφάνη, τον οποίον ο Λάκης διαβάζει πρωι μεσημέρι βράδυ, το ποστ αυτό κλάνει όπως η γιαγια, ο παππούς, η θεία, ο θείος και όλοι συγγενείς μαζί. Αυτό από μόνο του κάνει 99% τηλεθέαση. Διότι πάνω από όλα η κοινωνία μας εξοργίζεται με τέτοια ποστ και ξέρει πως πρέπει, σωστά, να εκδηλώνει την αγανάκτησή της στα συγχρονα κοινωνικά μας προβλήματα. Μετά από δεκαετίες πολέμων, διωγμών και δικτατοριών η ελληνική κοινωνία γνωρίζει πως η αντίστασιακή της δράση ξεκινά και τελειώνει όταν κάθε Τρίτη στις 21.00 βάζει Alpha.

Το ποστ αυτό θα προκαλέσει σάλο και ο Καρατζαφέρης θα κάνει επερώτηση στη βουλή την ώρα του Πρωθυπουργού. Δε θα πάρει ικανοποιητική απάντηση και θα οργανώσει νέο συλλαλητήριο όπου εκεί θα παραδώσει μαθήματα δημοκρατίας με κεντρικό ομιλητή το Μάκη Βορίδη και πολιτισμού με ένα τάγμα Μακεδονομάχων με σάρισα και περικεφαλαία που την τελευταία φορά έκανε πάταγο και είναι δοκιμασμένη συνταγή.

Το ποστ αυτό θα προκαλέσει σάλο και ο πρόεδρος Τσίπρας θα καλέσει όλες τις γενικές συνελεύσεις των πανεπιστημίων, τη γενιά του άρθρου 16, τη γενιά των 700 ευρών, τη γενιά με τα γένια και τα χτένια και θα γράψουν ένα πολιτικό μανιφέστο εναντίων. Έπειτα θα το πάρει για το αρχείο του, μπας και καταφέρει κάποτε να μιλήσει πολιτικά ή να προτείνει το οτιδήποτε. Όμως ο Αλέξης, δε βιάζεται. Άλλοι δουλεύουν γι αυτόν. Παίρνει το τζακετ με το κράνος και τη μοτοσυκλέτα και πάει στο Hilton και τη Μεγάλη Βρετανία να φάει με τους μεγαλοδημοσιογράφους και τα λοιπά τσουτσέκια του ΔΟΛ για να συζητήσει τα επόμενα βήματα στο δρόμο για την εξουσία. Αυτοί ξέρουν!

Το ποστ αυτό θα προκαλέσει σάλο και πριν το ρεύμα πέσει και πάλι...θα σας το πω γιατί το εχω μέσα μου. Χέστηκα ό,τι και να κάνει αυτό το ποστ. Έγινα δεκτός στο διδακτορικό πρόγραμμα του πανεπιστημίου του Maryland. Το πανεπιστήμιο εδώ και 30 χρόνια περίφημο chaos group . Μια ομάδα 80 επιστημόνων που δουλεύουν πάνω στη θεωρία του Χάους. Από Σεπτέμβρη θα είμαι εκεί, να συζητώ θέματα υψίστης επιστημονικής σημασίας με τα μεγαλύτερα μυαλά του κόσμου κάποια από τα οποία τα βλέπετε στην επόμενη φωτογραφία:

Όχι θα κάτσω να σκάσω...

Γεια χαρά....

Εντροπία

Η εντροπία είναι μια τάση που έχουν τα φυσικά συστήματα να ρέπουν προς την αποδιοργάνωση και την αταξία. Έτσι κ εγώ τα έχω κάνει σκατά με το blog. Η δεν έχω χρόνο ή βαριέμαι. Και έχω να πω πάρα πολλά ρε γμτ.!!

Λοιπόν τελειώσε...Από εδώ και πέρα θα προγραμματίσω τις επόμενες εμφανίσεις μου. Προσεχώς λοιπόν:

Βίος και πολιτεία του Σωκράτη (μέρος 3ο)...

Χάος...

Βίος και Πολιτεία του Σωκράτη (μέρος 4ο)...

Μουσική...

Μνήμες Ερωτικές ...

Άντε γιατί πολύ σας άφησα και μου κουνιέστε με τα 30ρια replies που έχετε σε κάθε εξυπνάδα που σας κατεβαίνει στο κεφάλι και γράφετε.

ΤΑ ΛΕΜΕ!!!!

Βίος και Πολιτεία του Σωκράτη (συνέχεια)

Η ζωή κυλούσε ήρεμα και ειρηνικά στο μικρό γαλατικό χωριό που όλοι, τόσο καλά δεν έχετε γνωρίσει... Ήμουν ΑΡΧΟΝΤΑΣ και φυσικά το άξιζα. Εμένα που με βλέπετε δεν τα έχω κάνει ποτέ στο πάτωμα και ούτε μου έχουν φύγει σε λάθος μέρος !!! Εγώ πάντα χρησιμοποιώ την άμμο μου και είμαι πεντακάθαρος. Είμαι Γαλαζοαίματος 100%. Όχι σαν τον Ερμή (βλ. προηγούμενο ποστ) που τα είχε κάνει όλα σκατά. Οι Γραφές λένε ότι είδανε και πάθανε να του μάθουν που είναι η άμμος. Ενώ εγώ, μόνο μία φορά παραπονέθηκα που ήμουνα μικρό και δε μπορούσα να κατέβω τη σκάλα, αλλά τελικά τα κατάφερα.

Γι αυτό και γρήγορα κέρδισα την εκτίμηση της οικογένειας και εκ τοτε με θεωρούν ίσο προς ίσο. Όλα καλά λοιπόν μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα. Αυτή η οικογένεια καλεί συνεχώς ξένους ανθρώπους στο σπίτι. Και εδώ σκέφτομαι το φίλο μου, τον Καλαμάρη Πλοκάμια πόσο δίκιο έχει όταν λέει πως "τους μισεί όλους". Εγώ εννοώ μόνον όσους δε με ταϊζουν. Αυτοί καλά κάνουν και υπάρχουν...Μα τι καλός γάτος που είμαι !

Δε θα ξεχάσω όμως τη μέρα που ένα άλλο γατί έκανε την εμφάνισή του στον Οίκο μου. Αυτή είναι η Ασπασία. Πως είμαι εγώ; Ακριβώς το αντίθετο !

Θεοπάλαβη, ζημιάρα, ατίθαση και σκανδαλιάρα 24 ώρες το 24ωρο ΔΕ ΜΕ ΑΦΗΝΕ ΣΕ ΥΣΗΧΙΑ. Όχι μόνο εμένα δηλαδή. Το τετράγωνο ολόκληρο. Έτρωγε όλο το φαγητό σκαρφάλωνε στις κουρτίνες γρατζούνιζε τα έπιπλα (όχι ότι εγώ δεν το κάνω, αλλά μόνο όταν είμαι μόνος στο σπίτι) και γενικά ρε παιδί μου, πολύ λαϊκάντζα η τύπισσα. Δεν ήταν του επιπέδου μου. Ούτε καν γαλαζοαίματη.

Ένα κεραμυδογατί όνομα και πράμα που το μάζεψαν γιατί λέει το λυπήθηκαν...Αν είναι δυνατόν. Βέβαια, για να πούμε και του στραβού το δίκιο όταν μεγάλωσε και έγινε κοπέλα, τα βρήκαμε όσο να πεις. Παρακάτω μερικές φωτογραφίες προοριζόμενες για το περιοδικό Life & Style και αποσπάσματα από τα σχόλια του δημοσιογράφου....

Η πόζα αυτή είναι σε κρητικό πατροπαράδοτο στυλ με φόντο την πρίζα τηλεφώνου με τη συσκευή και το ραδιοκασετόφωνο.

Ο Σωκράτης ευχαριστεί την Ασπασία για τη συνεργασία της και ο φακός αποθανατίζει μια πολύ τρυφερή στιγμή....

Το ζεύγος ετοιμάζεται για την επόμενη πόζα και ο Σωκράτης σουλουπώνει κάπως το μαλί της Ασπασίας το οποίο είναι επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ για φωτογραφία μαζί με γαλαζοαίματο. Στο βάθος διακρίνεται πάντα το τηλέφωνο και το κασσετόφωνο, σκηνικό που κρίθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένο και θα χρησιμοποιηθεί ξανά.

Εδώ το θέμα μας είναι ορθοκανονικό! Η νεοφώτιστη Ασπασία εμφανίζεται έκπληκτη από το φλας της μηχανής ενό ο Σωκράτης μπουχτισμένος από τόση δημοσιότητα και με το βλέμα στο δηινεκές προσπαθεί με ψύγματα υπεροψίας αλλά πάντα ευγενικά, να αγνοήσει το φωτογράφο.

Η φωτογράφιση αυτή είχε αφήσει ιστορία....

(του μπι κοντίνιουντ...)

Princess Σουρτούκω !!

Τι με κοιτάτε έτσι καλέ ;; Εγώ αργώ να μπω στην ιστορία... Δεν έχω γεννηθεί ακόμα...Θα τα πούμε πολύ αργότερα..Κλικ μι το ινλαρτζ ή αλλιώς δρόμο! Στα blog σας γρήγορα ...Έπαιζα με το κουβάρι μου και με διακόψατε ....

Σπασίκλες....