Oxford Suite, part I

Αφού εγώ δε μιλάω, ας μιλήσει κάποιος άλλος αντί για μένα...




Με αφορμή το τελευταίο του άλμπουμ, Symphony θεώρησα σωστό να τον παρουσιάσω σε όσους δεν τον γνωρίζουν, με το πρώτο κομμάτι από τον πρώτο του δίσκο, 16 χρόνια πριν...

Λέγεται Ed Alleyne Johnson και στο μέλλον θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε εκτενέστερα γι αυτό το διαμάντι της New Age μουσικής.

Να είστε όλοι καλά...

The circle of Death...

...is going through the same mistakes over and over again...

"The hands that built America"....

Γεια σας φίλες και φίλες...Έχω πλέον καταλήξει ότι με διαβάζουν μόνο κοπέλες...Λίγες μεν, καλές δε! Τι καλές...τέλειες...καλονές...θεές και ημίθεες μαζί ! Μην τα ξαναλέμε όμως αυτά, ας πούμε κάτι νέο...

Όπως έχω δηλώσει σε χρόνο ανύποπτο, αν ήμουν γυναίκα θα ήμουν λεσβία...Αυτό το αναφέρω εδώ όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί απλά έτσι μου ήρθε...Γενικά μου αρέσει η γυναικοπαρέα...και μου αρέσει πάρα πολύ το φλερτ...Βέβαια είμαι και πολύ ερωτεύσιμος τύπος πρέπει να το ομολογήσω αυτό...8 σπίτια έκλεισαν τη μέρα που έφυγα για Αμερική...

Ψέμματα λέω. Αναφέρω περιστατικό ένος από τους πρώην κολλητούς ο οποίος όταν έφυγε από Ηράκλειο για Αθήνα στην δευτέρα λυκείου έκλεγε ο μισός γυναικείος πλυθησμός του σχολείου ( ο άλλος μισός δεν ξέρω τι έκανε...).

Τι έλεγα ; Α ναι....Έφυγα λοιπόν και εγώ νύχτα και ήρθα στην Χώρα των Ευκαιριών για να κάμω την τύχη μου. Άρχισα να πλένω πιάτα και σύντομα θα αγοράσω κ εγώ ένα νησί σαν τον Αριστοτέλη. Το μόνο πρόβλημά μου είναι πιο νησί....Όλα τα άλλα τα έχω λύσει και μπορώ να πω ότι από τις 26 μέρες εδώ έχω φτιαχτεί πολύ ωραία...

Ξεκινάω λοιπόν την ανάλυσή μου (όχι για το λεσβιακό έρωτα μη χαίρεστε - αυτά θα τα πώ σε άλλη ανάρτηση) για την κατάσταση που βρήκα στην ισχυρότερη χώρα του κόσμου... Πριν ξεκινήσω όμως θα μου επιτρέψετε να πάω να φτιάξω μια φραπεδιά και να βάλω να ακούσω το Δούρειο Ήχο του Τζίμη Πανούση, που έκανε πρεμιέρα χθες Δευτέρα στο σταθμό της Γιάννας...

(τζιιιιιζζζζζ το χτυπητήρι...)

Λοιπόν ο Τζίμης ποτέ δε μου άρεσε αλλά έχω γαμηθεί στο γέλιο....Μη μιλήσω τώρα για το ότι δουλεύει εκεί που έφτυνε πριν...Αλλά μη χαίρεστε - κοινωνικοπολιτικές αναλύσεις σε επόμενη ανάρτηση).

Έφτασα 14 Αυγούστου βράδυ στο αεροδρόμιο Dulles της Ουάσιγκτον με Lufthansa μέσω Φρανκφούρτης. Δυστυχώς δεν υπάρχει άμεση πτήση από Ελλάδα για Ουάσιγκτον. Από Αθήνα πας μόνο Nεα Υόρκη. ...Καλά....το τι θρίλερ παίχτηκε στη Φρανκφούρτη, άλλο πράγμα....Το transit από Αθήνα ήταν μόνο μία ώρα...καθυστέρησε και η πουτάνα η πτήση και είχα ένα 20 λεπτο να διασχίσω όλο το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης...Καλά...να τρέχω σαν τρελός με δύο τσάντες σε ένα αεροδρόμιο που δεν είχα ξαναδεί. Τεράστιο αεροδρόμιο...Με εσωτερικό τρένο, με ένα σκασμό slots, με με με με διπλή πίτα που λένε....Μέχρι να βγάλω άκρη γαμήθηκα..ευτυχώς όμως πρόλαβα...μπήκα προ τελευταίος και έτοιμος να τους βάλω τις φωνές. Αλλά συγκρατήθηκα, κυρίως γιατί δίπλα μου καθόταν ένα τρελό γκομενάκι...Όχι οτι της μίλησα αλλά λέμε τώρα...Ωραία αλλά στόκος...τη μία κοιμόταν αυτή, την άλλη εγώ δε συναντηθήκαμε...

Έφτασα λοιπόν στο Dulles και η πρώτη ερώτηση παγίδα του βλαχό-μπατσου που μου έκανε έλεγχο ήταν αφοπλιστική...."Ποιά είναι η μασκότ του πανεπιστημίου του Maryland;"

Τελικά σε όλα τα κράτη οι μπάτσοι είναι ίδιοι....

Να σας γνωρίσω λοιπόν τη μασκότ του πανεπιστημίου μου...η χελωνίτσα μας...O TESTUDO !!
Είναι μία χελώνα γλύκα με ενδιαφέρουσα ιστορία. Αυτό λοιπόν βρήκε να με ρωτήσει ο παπαρόμπατσος στο αεροδρόμιο για να με ελέγξει. Εγώ δε θυμόμουν το όνομα απλά ότι είναι μια χελώνα και έτσι πέρασα....

Το δεύτερο εμπόδιο ήταν το πως θα βρεθώ με αυτόν που θα με παραλάμβανε. Δεν τον ήξερα καθόλου, ήξερα μόνο το όνομά του και είχα μόνο το κινητό του το οποίο μου το είχαν δώσει λάθος. Αυτός πάλι δεν είχε τίποτα δικό μου. Το κονέ είχε γίνει μέσω ενός κοινού γνωστού και το μόνο που ήξερε ήταν η ώρα που φτάνω....Τέλεια....Απλά τέλεια...Καθυστέρησε να έρθει 45 ολόκληρα λεπτά αλλά δεν ήταν μόνο εκεί το θέμα...Δεν μπορούσαν επικοινωνήσω μαζί του.....Τελικά βρεθήκαμε γιατί ως πολυμήχανος (αλλά και Λάκωνας) έκανα κάτι γελοίο αλλά αποτελεσματικό. Έβγαλα μια κόλα χαρτί και έγραψα το όνομα του και GR και το έδειχνα δεξιά και αριστερά. Περιττό να σας πω τι γέλια έπεσαν... Αλλά τελικά βρεθήκαμε...

Οι πρώτες μέρες στην Αμερική ήταν δύσκολες....Ένα διαβατήριο δε σου εξασφαλίζει άνεση κινήσεων. Πόσο μάλλον οταν οι πόλεις γύρω από το πανεπιστήμιο ειναι προάστια της Ουασιγκτον και όλες μέσα σε ένα τεράστιο δάσος. Όλα καταπράσινα και όλα μακρυά το ένα από το άλλο. Δηλαδή χωρίς αμάξι δε μπορεις ούτε στο σουπερ μαρκετ να πας...

Σχεδόν ένα μηνα μετά έχω απο όλα...Και σπιτι,

όχι όλο αυτό...ενα διαμερισματάκι με θέα τρελή....

και λιμνούλα από δίπλα...αλλά και αμαξάκι...(ατσα και wrangler unlimited...)
Και τρίτο και σημαντικότερον...έχω ΙΝΤΕΡΝΕΤ...επιτέλους....

Ερχόμενος στην Αμερική είχα πολλές απαιτήσεις. Περίμενα να βρω μια χώρα άψογη όπου όλα είναι απλά και γρήγορα. Δεν έχω καταλήξει ακόμα γιατί ούτε μήνα δεν έχω κλείσει εδώ...Όμως μπορώ να πω δυο-τρια πράγματα με σιγουριά...

Οι άνθρωποι εδώ έχουν μια υφέρπουσα βλακεία στον τρόπο που σκέφτονται και δρουν. Είναι χαζοί και βλαμμένοι. Έχουν σε κάποια θέματα παιδεία που εμείς δε θα φτάσουμε. Σε κάποια άλλα όμως είναι πολύ πίσω από μας...

Για παράδειγμα, ξέρουν να οδηγούν. Για να καταλάβεις, οδηγούν προσεκτικότερα και από τους Γερμανούς...Γι αυτό και επιτρέπονται πράγματα όπως η δεξιά στροφή έστω και αν εχεις κοκκινο και άλλα κουφά....Επίσης οι άνθρωποι εδώ είναι ευγενικοί. Σε χαιρετάνε σχεδόν πάντα με το "Good morning, sir, how are you today?" και ας μη σε έχουν δει ποτέ στη ζωή τους. Οι πιο ευγενικοί είναι οι μαύροι....

Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι οι άνθρωποι εδώ έχουν παιδεία. Δεν έχουν όμως πολιτισμό. Είναι λίγο κάφροι. Κατ' αρχάς τρώνε σκουπίδια....Εκτός των γνωστών McDonald's που βρωμάνε όσο τα ξέρουμε, ίσως και παραπάνω...Εδώ βρωμάνε και η Pizza Hut και η Pizza Domino και τα Ruby Tuesday's και τα Fridays και όλα. Γενικά κανείς σοβαρός δεν τρώει από αυτά. Οι Αμερικάνοι τρώνε....και μάλιστα τους αρέσουν...

Επίσης είναι κιτς...Δηλαδή ενώ ξέρουν να οδηγούν, τα αμάξια τους είναι τεράστια και κακάσχημα. Οι κυριότερες αμερικανικες μαρκες ειναι οι Ford, Chrysler, Jeep, Chevrolet, Lexus. Εκτώς όμως από κακάσχημα είναι και παλιάς τεχνολογίας και ελάχιστα αξιόπιστα. Γι αυτό και έχουν γεμίσει οι δρόμοι με γιαπωνέζικα και κορεάτικα. Κάτι που αξίζει να σημειωθεί είναι το πόσο φθηνή βενζίνη έχουν....60 λεπτά του ευρώ το λίτρο!!!!!! Και γκρινιάζουν γιατί 2 χρόνια πριν ήταν ακριβώς το μισό. Βέβαια η βενζίνη που καίνε οι σακαράκες τους εδώ είναι και αυτή χαμηλής ποιότητας. Η απλή τους είναι μόλις 83 και η σουπερ τους 93 οκτάνια όταν εμας η απλή είναι 95.

Έχετε μείνει με ανοικτό το στόμα από τα τόσο ενδιαφέροντα που σας εξιστορώ ε; Το ξέρω...

Αυτοί βέβαια που δεν υποφέρονται είναι οι αμερικανοί που είναι και ρεπουμπλικάνοι. Δηλαδή, κάφροι και αμόρφωτοι και γύφτοι. Με την σημαία έξω από το σπίτι-ισόγειο και το αυτοκόλλητο "Power of pride" πίσω στην καρότσα του Ford....Απλά ανυπόφοροι...

Άλλο που μου έκανε εντύπωση είναι πως κάθε πόλη έχει τη δική της αστυνομία. Επίσης κάθε κομητεία (σύνολο πόλεων) έχει τη δική της αστυνομία. Και όταν λέμε "δική της αστυνομία" εννοούμε περιπολικά και στολές με άλλο χρώμα τελείως....Μα τελείως...τελείως κιτς...μόνο τα χρώματα να δείτε....Την παράσταση όμως κλέβουν τα πυροσβεστηκά....Αlu fun park...εντελώς όμως !!

Είναι κάφροι ρε γμτ...πάρα πολύ...

Έλεγα λοιπόν ότι οι Αμερικάνοι γενικά ασχολούνται με βλακείες και σαν άνθρωποι είναι πολύ ρηχοί. Επίσης δεν ενδιαφέρονται για αυτό που κάνουν. Εργάζονται κυριολεκτικά σαν δημόσιοι υπάλληλοι... Προς μεγάλη σας έκπληξη αναφέρομαι στον ιδιωτικό και όχι στο δημόσιο τομέα....

Περίπτωση 1. ΙΚΕΑ Κάθομαι λοιπόν τις πρώτες μέρες στο computer να παραγγείλω τα επιπλά μου...Κάνω μια ωραία ωραία παραγγελία των $1000 που λες θα την προσέξουν, δε θα την αφήσουν έτσι. Την στελνω online με το πρόσθετο να μου τα φέρουν σπίτι καθοτι αμάξι και δη φορτηγάκι δεν είχα...Παίρνω και ένα τηλεφωνο να την κανω confirm την παραγγελία, χρεωνω και την καρτα και ειμαι κύριος...Παράδοση, μετά από 10 μέρες και $300 έξοδα αποστολής. "Όχι ρε πουστη μου" λέω εγώ το 1/3 του λογαριασμού σε έξοδα αποστολής. Δε μιλάω... Περνανε οι μερες, περνανε οι μερες, σε μια φαση παιρνω τηλεφωνο να δω ο χριστιανος σε ποια φαση βρισκεται η παραγγελια μου και μαθαινω οτι η παραγγελία μου εχει ακυρωθει γιατι υπηρχε ενα θεμα με την καρτα και δεν ειχα επισης δωσει σωστα τον αριθμο μου για να με παρουν τηλέφωνο....Αμέσως μπαίνω στο mail μου και διαπιστώνω ότι στην απόδειξη αγοράς μου τα στοιχεία μου είναι ολόσωστα...Η κοπέλα από το ΙΚΕΑ τόλμησε επιπλέον να μου πει οτι η παραγγελία θα έπρεπε να δωθεί από την αρχή, δηλαδή να περιμένω άλλες 10 μερες για να έρθουν τα πραγματα....

Ποιος είδε τη...

...και δεν τη φοβήθηκε.

Τι είχε συμβεί τελικά; Η χαζοβιόλα η αμερικανίδα που έγραψε την παραγγελία μου έγγραφε άλανταλα της Παρασκευής το γάλα. Λάθος όνομα, λάθος νούμερο, λάθος διεύθυνση....Ακύρωσα την παραγγελία, νοίκιασα ένα βανάκι και πήγα και τα πήρα μόνος μου τα πράγματα....

Παράδειγμα 2. ΙΝΤΕRNET Στην Αμερική έχουμε δύο ειδών ίντερνετ. Το καλωδιακό (cable) και το ευρυζωνικό (dsl). Το πιο αστείο είναι πως στη γενικότερη περιοχή υπάρχει μονοπώλιο! Μία εταιρεία για το cable και μία για το dsl! Έκανα άμεσα αίτηση για καλωδιακό ίντερνετ στις 18 του Αυγούστου και μου έδωσαν ραντεβού για εγκατάσταση στις 3 του Σεπτέμβρη. Λέω "ρε παιδιά...γιορτάζει το ΠΑΣΟΚ τότε, δε μπορώ" Αλλάααα, αλλάααα τι να κάμεις...Στις 2 του μήνα παίρνω μήνυμα ότι θα έρθουν κανονικά μεταξύ 11 και 3 το μεσημέρι αλλά πριν έρθουν θα πάρουν τηλέφωνο. Δεν πήραν τηλέφωνο ομως και εγώ ήμουν στο σουπερ μαρκετ. Ήρθαν και έφυγαν....Ποιος είδε την από πάνω και δεν την φοβήθηκε. Παίρνω και τους ρίχνω ένα χέσιμο....ΜΑ ΕΝΑ ΧΕΣΙΜΟ! " Ή ερχεστε σήμερα, ή μην έρθετε καθόλου". Το θέμα είναι ότι όταν εχεις να κάνεις με μονοπώλιο στα αρχίδια τους βασικά...Παρ' όλα αυτά ήρθαν, κυρίως γιατί ο τεχνικός ήταν πολύ εντάξει παιδί από Νικαράγουα...Σήμερα που μου έφτιαξε το ιντερνετι του εκανα και φραπέ και ξετρελάθηκε μου είπε αμα βρω που πουλάνε εδώ να του πω το μαγαζι να στέλνει τη γυναίκα του να του παίρνει!

Έχω και άλλα παραδείγματα, πολλά....

Για πάμε όμως στο πανεπιστήμιο....Καταπράσινο....οι σκίουροι (αλλά και τα ελάφια) σε αφθονία...Σε αφθονία όμως και οι Κινέζοι και γενικά σε αφθονία άπαντες εκτός Αμερικανων. Αυτούς τους έχουμε για να κουρεύουν το γκαζόν, να αλλάζουν τις λάμπες, να φτιάχνουν τους ρουμπινέδες...

Κατά τα άλλα το κάθε κτίριο φέρει και την ονομασία εκείνου που το έκανε δωρεά...

Εδώ βλέπουμε το κτίριο που δώρισε η φίλη μας η lee ....

Το πανεπιστήμιο του Maryland βαίνει αισίως τα 152 χρόνια ζωής. Πρόκειται για καθαρά κρατικό πανεπιστήμιο που φυσικά και συνεργάζεται με εταιρίες του ιδιωτικού τομέα. Τα βασικά του πάντως έσοδα προέρχονται από κλήσεις που τρως αν τολμήσεις και παρκάρεις λάθος....Σε γράφουν αμέσως ; Ποιος ; Μα η αστυνομία του Πανεπιστημίου...

Απίστευτο για τα ελληνικά δεδομένα αλλά το πανεπιστήμιο έχει τη δική του αστυνομία.....Μιλάμε για άσυλο, όχι μαλακίες...

Κατά τα άλλα το πανεπιστήμιο είναι πολύ δυνατό. Οι υποδομές απίστευτες και γενικά βλέπεις ανθρώπους απόλυτα πρόθυμους να σε βοηθήσουν σε ό,τι ζητήσεις. Καμία σχέση δηλαδή με Ελλάδα...

Εντούτοις πρέπει να πω κάτι σημαντικό....Η οργάνωση είναι τέλεια, το επίπεδο των μαθημάτων όμως δεν ξεπερνά αυτό των μαθημάτων που έκανα στο ΕΜΠ. Ούτε το επίπεδο των μαθημάτων, ούτε και το υλικό των φοιτητών ξεπερνά το Πολυτεχνείο μας....Αυτό γιατί πρέπει να είμαστε σωστοί.

Να είστε όλοι καλά....

Περί Φιλίας...

Δεν ήθελα να ξεκινήσω έτσι το "Μνήμες" tag αλλά στη ζωή δεν μπορούν να μας έρχονται όλα όπως τα θέλουμε. Πόσο μάλλον όταν καμιά φορά την παρεκτροπή την προκαλείς και εσύ ο ίδιος...

Η φράση που στάθηκε αφορμή γράφτηκε στο τελευταίο κείμενο και είναι η εξής:

"Τον πρώτο (κολλητό φίλο) τον έχασα γιατί φασώθηκα με την κοπέλα του."

Ας κάνουμε λοιπόν ένα γκρουπ θέραπι: Θα θέσω, για το συγκεκριμένο ζήτημα και μόνον, όλα τα στοιχεία στο τραπέζι και θα ήθελα τη γνώμη σας...

Κατ' αρχάς η παραπάνω φράση είναι ιδιαίτερα σκληρή και την αναφέρω συχνά ως ένδειξη μετάνοιας και με ιδιαίτερη αυτοκριτική διάθεση. Είναι μια φράση - ετυμηγορία για ένα περιστατικό που συνέβη ακριβώς 4 χρόνια πριν....

Με τον "αδερφό" Λάζαρο γνωριστήκαμε το 2001 στη Βουλή των Εφήβων. Εγώ από Κρήτη εκείνος από Αθήνα. Μετά την, αρχικά αμοιβαία αντιπάθεια, γίναμε κολλητοί. Η φιλία μας διατήρηθηκε το χρόνο που ήμουν εγώ Ηράκλειο και όταν ήρθα Αθήνα για σπουδές, αν και έμενε στου διαόλου τη μάνα σε σχέση μένα εν τούτοις είμασταν συνέχεια παρέα...Είχαμε και κάτι γκομενο-ιστορίες, με κοπέλες από τη Βουλή, που είχαν μείνει ανοιχτές από τον προηγούμενο χρόνο, οπότε τρέχαμε παρέα.

Ο Λάζαρος ήταν και είναι από τους πλέον σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μου. Ένας φίλος που όχι μόνο συμφωνούσαμε σε πολλά αλλά ήταν και είχε ό,τι δεν είχα εγώ και είχα ό,τι δεν είχε αυτός. Αυτό είναι που μας έδεσε.

Το χειμώνα του 2003 ο Λάζαρος γνωρίζει την Ελένη. Μια κοπέλα πολύ έξυπνη και πολύ όμορφη. Μου άρεσε και εμένα από την πρώτη στιγμή αλλά φυσικά έκανα πίσω. Ο Λάζαρος απέκτησε κάτι που δεν είχα. Μία πολύ δυνατή και ωραία σχέση. Εγώ εκείνο τον καιρό κωλοχτυπιόμουνα γύρω από κοπέλες που δεν ήξεραν τι ήθελαν. Αυτό με είχε κάνει κουρέλι...

Παρ' όλα αυτά δεν μου είχε προκύψει κάτι με την Ελένη. Κανένα συναίσθημα ερωτικό...Συνεχίζαμε να είμαστε καλοί φίλοι που συνέχεια την έλεγε ο ένας στον άλλο κατά τα γνωστά...Η παρέα δεν ήταν μόνο οι τρείς μας...Γενικά είχαμε πολύ κόσμο μαζί...Τον Παναγιώτη, την Αρχοντούλα, την κολλητή της Ελένης (έχει κολλήσει το μυαλό μου και δε μπορώ να θυμηθώ το όνομά της) και άλλους....

Έρχεται το Καλοκαίρι του 2004. Εγώ είμαι Κρήτη, η Ελένη είναι στην Αθήνα και μαθαίνει ότι περνάει σε μια σχολή στην Πάτρα, ο Λάζαρος είναι στην ιδιαίτερη πατρίδα του...έχει ψιλοβαρεθεί την Ελένη και γνωρίζει μια άλλη κοπέλα από εκεί και τρελαίνεται...Η Ελένη το αντιλαμβάνεται και από εκεί αρχίζει το πανηγύρι...

Να είμαστε ένα τρελό τρίγωνο...Ο Λάζαρος στους 7 ουρανούς να μου μιλάει σαν τρελός για τη νέα κοπέλα...Η Ελένη στα τάρταρα να μου μιλάει και να κλαίει και να οδύρεται για τις υποψίες που έχει. Εγώ στη μέση να μην ξέρω τι να κάνω. Διότι ο Λάζαρος να είναι αλλού αλλά να μη θέλει και να χωρίσει την Ελένη, οπότε δε θέλει και να αποκαλυφθεί το σκηνικό του εκεί. Η Ελένη να υποψιάζεται ότι κάτι παίζεται αλλά να μην έχει αποδείξεις. Εγώ να μην ξέρω τι θέση να πάρω...

Μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα...

Ερχόμενοι στην Αθήνα, τα πράγματα δεν καλυτέρεψαν για το Λάζαρο και την Ελένη. Η ιστορία του Λάζαρου είχε τελείωσει αλλά ο ίδιος είχε κουραστεί από την Ελένη και ήθελε να τη χωρίσει. Η Ελένη έπρεπε να φύγει για την Πάτρα και αυτό χειροτέρευε πολύ τα πράγματα για εκείνην. Το θέμα όμως ήταν πως η Ελένη ήταν χάλια και όχι μόνο αυτό αλλά πλακώθηκε και με την κολλητή της οπότε έμεινε εντελώς μόνη να αντιμετοπίσει την κατάσταση...

Τότε ήταν που βρέθηκα εγώ...

Ξεκινήσαμε να κάνουμε πιο πολύ παρέα...Εκείνη είχε την ανάγκη παρηγοριάς αλλά και να ξεχαστεί. Περνούσαμε αρκετές ώρες μαζί και με πολύ γέλιο....Ώσπου ένα απόγευμα ήρθε σπίτι μου. Στην αρχή χάλια μετά πολύ καλύτερα...Όπως μου λεγε είχα τον τρόπο να την κάνω να ξεχνάει...Κάναμε πολλά γέλια είναι η αλήθεια...Μας έπιασε το βράδυ και μετά η νύχτα...Μία τα γέλια, μία ο καπνός από τα πολλά τσιγάρα που έκανε, μία το ποτό που είχαμε κατεβάσει μου λέει: "Σου έχει τύχει ποτέ να έχεις μπροστά σου τον έρωτα της ζωής σου και να μην το καταλαβαίνεις."

Εγώ με αρκετή ζαλάδα από το ποτό αλλά με όλες ενεργές όλες τις αισθήσεις (και ακέραια την ευθύνη) πιάνω το υπονοούμενο.

"Πολλές φορές," απαντάω..."όπως και αυτή τη στιγμή."

Η ευθύνη μου είναι ακέραια...αλλά πραγματικά εκείνη την ώρα νόμιζα ότι ήμουν ερωτευμένος με αυτήν την κοπέλα. Το ποτό δεν είναι ελαφρυντικό. Το συναίσθημα όμως είναι.

Όπως είναι φυσικό άρχισαμε να φιλιόμαστε αλλά τίποτα παραπάνω. Μετά τη γύρισα πίσω με ταξί.

Κάτι τέτοιο δε μου είχε ξανασυμβεί....Αλλά περιέργως δεν είχα καθόλου τύψεις για το Λάζαρο. Δεν ξέρω γιατί. Από τη μία νόμιζα ότι πραγματικά τη ήθελα την Ελένη, από την άλλη ότι εκείνος έχει τελειώσει μαζί της. Καμία τύψη λοιπόν και φυσικά συνέχιζα να μιλάω μαζί του κανονικότατα.

Με την Ελένη ξαναβρεθήκαμε άλλες δύο φορές. Μία σπίτι μου, μία στον Πειραιά. Κανονικά ραντεβού. Και στα δύο ραντεβού ήταν αρχικά διστακτική και μέτα εντελώς απελευθερωμένη...Γενικά πάντως σεξ δεν κάναμε. Ούτε φασωθήκαμε σοβαρά...

Τελικά, στο άσχετο, ξεκώψαμε. Λίγο μετά, τα ξαναβρήκανε και με το Λάζαρο. Τότε έκανα μία κουβέντα με την Ελένη για το πως θα πάει το πράγμα από εδώ και πέρα. Δύο επιλογές. Ή το λέμε στο Λάζαρο και βάζουμε τις σχέσεις μας σε κίνδυνο ή το ξεχνάμε και τέλος.

Το δεύτερο ήταν η ιδανική λύση. Πόσο μάλλον δε, που όπως έδειξε, όλα αυτό ήταν μια βλακεία και τίποτα παραπάνω. Όλα καλά λοιπόν! Η σωστότερη λύση βρέθηκε και μάλιστα η σχέση μου με την Ελένη επανήλθε στο φιλικό χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.

Όμως κάτι περίεργο συνέβαινε εκείνο τον καιρό στην παρέα...Πολύ άρχιζαν να ξεκόβουν. Πρώτα η κολλητή της (που ακόμα δε μπορώ να θυμηθώ το όνομά της - νομίζω Ντίνα), μετά η Αρχοντούλα...Όλες είχαν τσατιστεί με τη συμπεριφορά της Ελένης απέναντι τους σχετικά με το Λάζαρο. Η Ελένη ήθελε να ελέγξει το Λάζαρο ακόμα περισσότερο. Ειδικά τώρα που θα έφευγε για Πάτρα. Απομόνωνε από το Λάζαρο, χωρίς ο ίδιος να το καταλαβαίνει, κάθε άτομο που για οποιοδήποτε λόγο θεωρούσε επικύνδινο. Ήταν θέμα χρόνου να την πιάσει μια "κρίση ειλικρίνιας"....

Έτσι και έγινε...ένα απόγευμα χτυπάει το τηλέφωνό μου. Στην άλλη γραμμή ο Λάζαρος...

"Τι κάνατε με την Ελένη;"...ο τόνος ήταν ξεκάθαρος...

Την έπιασε η "κρίση"...Βέβαια...λίγο η αλήθεια που είπε, λίγο ο πρώτερος έντιμος βίος εκείνης αλλά όχι του Λάζαρου, λίγο του ότι το θάρρος να μιλήσει αυτοβούλως....Τα ξέρασε όλα και την έβγαλε λάδι....

Η Ελένη έσπασε τη συμφωνία μας και εγώ έχασα τον κολλητό μου...

Το λάθος που έκανα εκείνη τη στιγμή στο τηλέφωνο ήταν να τα αρνηθώ όλα. Με έπιασε κυριολεκτικά στον ύπνο. Το μόνο που ήθελα ήταν να κλείσω το τηλέφωνο και να πάρω την Ελένη και να τη βρίσω.

Αυτό και έκανα...Δε θυμάμαι ακριβώς τι είπαμε με το Λάζαρο. Δεν είχα εκείνη την ώρα ούτε σάλιο...Το μόνο που θυμάμαι ήταν πως μου είπε να μη συναντηθούμε καθόλου για κάποιο διάστημα...

Αμέσως μετά πήρα την Ελένη....Στο δεύτερο μπινελίκι μου πέταξε το απίστευτο: "Θεωρείς το Λάζαρο, φίλο σου;". Τότε τα κατάλαβα όλα....Η Ελένη είχε αποφασίσει ότι δεν είμαι καλός φίλος του Λάζαρου και ότι έπρεπε να απομακρυνθώ. Είχε καταφέρει με απίστευτο τρόπο να τη βγάλει καθαρή και να ρίξει όλο το φταίξιμο πάνω μου....

Μου την είχε πέσει εκείνη πρώτη (λεκτικά αλλά και με ραβασάκια) και κατάφερε να πείσει ότι εγώ ήμουν ο κύριος υπεύθυνος...Απίστευτο...

Περίμενα λίγο καιρό να ηρεμήσουν τα πράγματα πριν ξαναμιλήσω με το Λάζαρο. Του τηλεφώνησα 1-2 μήνες μετά....Χωρίς αποτέλεσμα....Τι κ αν ζήτησα συγνώμη, τι κι αν προσπάθησα να του εξηγήσω ότι ήταν όλο αυτό μια βλακεία χωρίς νόημα...Τίποτα....

Είχα ηττηθεί κατά κράτος από μία πανέξυπνη πουτάνα που είχε αποφασίσει βάλει το Λάζαρο στο βρακί της....

Στα χρόνια που πέρασαν προσπάθησα άλλες δυο φορές μέσω μιας κοινής φίλης κάποια επικοινωνία...Χωρίς αποτέλεσμα φυσικά...

Την τελευταία μου μέρα στην Αθήνα τον πήρα τηλέφωνο στο σπίτι του. Το σήκωσε η μάνα του, μία γλυκύτατη γυναίκα που τη θαυμάζω για όσα έχει περάσειστη ζωή της. Ο 'αδερφός' Λάζαρος είχε πάει φαντάρος...Της είπα να του δώσει χαιρετίσματα και ευχές...

Όπως συμβαίνει με όλους ηττημένους η ιστορία δεν τους ανοίκει...Για όλους εσάς θα είμαι αυτός που φασώθηκε με την γκόμενα του κολλητού του...Πλήρωσα για αυτήν ακριβώς την κατηγορία και δε θέλω εκπτώσεις...Ένοχος χωρίς ελαφρυντικά...

Όλα αυτά που διαβάσατε δεν έχουν κανένα νόημα...

Ξεχάστε τα....

Καλοκαίρι....

Το σωτήριον έτος 2008 έχει μπει στην τρίτη ηλικία του και εγώ κάνω τον απολογισμό του Καλοκαιριού του με εικόνες και σχόλια....

Αυτό λοιπόν το Καλοκαίρι είχε από όλα. Διακοπές, μαζέματα και μετακομίσεις, πάλι διακοπές και ξανά διακοπές και μετά ταξίδι στο Νέο Κόσμο.

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...Την αφήγηση θα την κάνει ο Σωκράτης που τα λέει πολύ καλύτερα από μένα.

Κύπρος 2008

Λίγες μέρες στην μαρτυρική μεγαλόνησο για ένα συνέδριο όπου παρουσίασε μέρος της εργασίας που έκανε όλο το Χειμώνα στο Πολυτεχνείο. Μαλακίες...αυτά είπε στον καθηγητή του. Αυτός, εκτός της τελευταίας μέρας που παρουσίασε, τις υπόλοιπες πάτησε όσο πατάει η γάτα (δηλαδή εγώ). Ήταν σε παραλίες και βόλτες με τη γνωστή παρέα (ονόματα δε λέμε)...

Και πολύ καλά έκανε...τα συνέδρια είναι τελείως βαρετά! Μαζεύτηκαν όλοι οι χαζοβιόλιδες ντεμεκ επιστήμονες καλοκαιριάτικα να σου πρήζουν τα σκώτια...Αν εξαιρέσεις ελάχιστους σοβαρούς όλοι πήγαιναν εκεί για να παίξουν τη μούρη τους...Οπότε καλά έκανε και δεν πάτησε καθόλου. Όχι θα κάτσει να σκάσει...

Οι εντυπώσεις πάντως από την Κύπρο δεν ήταν και οι καλύτερες...Η Λευκωσία στην οποία έμεινε έχει χρήμα πολύ αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο. Αν εξαιρέσει κανείς την παλία πολή (που δεν είναι δα και τίποτα το εξαιρετικό) η υπόλοιπη Λευκωσία είναι άχρωμη και άωσμη. Μόνο η Λεμεσός είναι κάπως πιο όμορφη. Τουριστική πόλη και οργανωμένη. Ωραίο μέρος για να ζει κανείς. Αλλά και πάλι όχι τίποτα το φοβερό. Βέβαια, Αγία Νάπα που γίνεται το σώσε από κόσμο δεν πήγε....

Βρέθηκαν πολύ τυχεροί γιατί εκείνη μόλις την περίοδο είχε συμφωνηθεί να ανοίξουν ένα μικρό δρομάκι όπου μπορείς να περνάς από τη μία μεριά στην άλλη χωρίς διατυπώσεις....

Έτσι αποφάσισαν να περάσουν στα κατεχώμενα 12 η ώρα το βράδυ...Άφησαν την ελληνοκυπριακή πλευρά περπάτησαν ένα στενό δρομάκι και έφτασαν στην κατεχώμενη πλευρά όπου τούρκοκύπριοι αστυνομικοί, μόλις είδαν πως πρόκειται για Έλληνες (και όχι Ελληνοκυπρίους) τους υποδέχθηκαν με μίσος....Ναι ναι με μίσος! Αργότερα έμαθαν πως οι τουρκοκύπριοι μας μισούν γιατί θεωρούν πως εμείς φταίμε που είναι διαιρεμένη η Κύπρος (πάνω κάτω ό,τι νομίζουν και οι Ελληνοκύπριοι - αλλά ας την αφήσουμε αυτήν την κουβέντα). Τι φάτσες που είχανε οι τουρκόμπατσοι...Τους έβγαλαν και βίζα εισόδου με σφραγίδα: "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου"....σε χαρτάκι!!! Όταν έφυγαν τους το ξανασφράγισαν...Κρατήθηκε και δεν ρώτησε..."Γιατί δε μου σφράγιζετε το διαβατήριο όπως συμβαίνει συνήθως, αλλά μου δίνετε χαρτάκι;" Σκάω να μάθω τι θα του απαντούσαν...

Πάντως και οι ελληνοκύπριοι δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Άνθρωποι ευγενικοί μόνο και μόνο για να σου πάρουν λεφτά. Εκμεταλευτές μέχρι αηδίας και κακοπροαίρετοι απέναντι στους Έλληνες. Τα ταξί...Πανάκριβα...3 ευρώ η σημαία!

(αναλαμβάνω εγώ την αφήγηση γιατί το Σωκράτη τον πήρε ο ύπνος)

Αθήνα 2002 - 2008

Πίσω, μετά από την Κύπρο και το πανάκριβο ξενοδοχείο, γύρισα για να ολοκληρώσω τη διαδρομή μου στην Αθήνα... Διαδρομή 6 χρόνων έφτανε στο τέλος της ήσυχα και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Χωρίς πολλές χαιρετούρες και τελετές λήξης...Έφυγα όπως ήρθα, άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Έτσι ήθελα. Δεν έριξα μαύρη πέτρα πίσω μου, γιατί υπάρχουν σίγουρα άνθρωποι που δε θέλω να χάσω. Όμως υπήρξα αγενής. Έτσι είμαι γενικά...αγενής και κλειστός...

Πρέπει όμως να κάνω την αυτοκριτική μου. Πρέπει να κλείσω τεφτέρι για τα 6 τελευταία χρόνια...

Λοιπόν, τα 6 τελευταία χρόνια άλλαξα δύο σχολές, τελείωσα τη μία, γνώρισα 12 κοπέλες, έκανα 5 σχέσεις, 3 one night stand, έγραψα 1 βιβλίο (για κοπέλα) και έχασα και τους 3 καλύτερούς μου φίλους.

Τον πρώτο τον έχασα γιατί φασώθηκα με την κοπέλα του. Το δέυτερο τον έχασα ανεξήγητα: απλώς ξέκοψε χωρίς λόγο. Τον τρίτο, και παλιότερο, τον έχασα επειδή δε γούσταρε άλλο την παρέα μου. Και όμως, καθόλου δε σχετίζοται η δεύτερη με την τρίτη περίπτωση.

Στο μέλλον θα κάνω εκτενή αναφορά τόσο για τις κοπέλες που γνώρισα όσο και για τις φιλίες αυτές που χάλασαν και με στεναχώρησαν πάρα πολύ.

Σε γενικές γραμμές όμως πέρασα ωραία, δεν έχω παράπονο...

Τα έκανα ένα πακέτο και έφυγα...Ξεκολώθηκα αλλά τα πακετάρισα...Άνοιξα και τον τελευταίο λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ μία μέρα πριν φύγω...2000 ευρώ και μια ειδοποιήση να περάσω αμέσως από τα κεντρικά !!

Πάω με ύφος Τζέσης Παπουτσής για το λογαριασμό...

- Ρε παιδιά εγώ μια ζωή είχα 5 - 15 ευρώ λογαριασμό. Σε 2-ράκι μένω όχι σε κολυμβητήριο.

- Ααα κύριέ μου έχετε διαρροή.

- Μα διαρροή 200 κυβικών λίτρων νερού;;;;

- Δε θα μας πείτε εσείς κύριε!! Έρχεστε εδώ και φωνάζετε χωρίς να ξέρετε, κλπ κλπ κλπ...

Ένα ύφος η πουτάνα...μου έφυγε η μαγκιά! Λέω λες να έχω πράγματι διαρροή και να μην το έχω πάρει χαμπάρι; Η διαδικασία είναι ως εξής. Εάν έχω διαρροή μέσα στο σπίτι πληρώνω εγώ εξ' ολοκλήρου το ποσό γιατί έχω την κύρια ευθύνη κατανάλωσης. Εάν η διαρροή είναι μεταξύ σπιτιού και μετρητή (δλδ κάπου στην πολυκατοικία) υπάρχει μείωση ποσού και διακανονισμός (τι μείωση δλδ, καμία 1000ρα θα πήγαινε!). Εάν η διαρροή είναι έξω από την πολυκατοικία, στο πεζοδρόμιο, τότε ευθύνεται εξ' ολοκλήρου η ΕΥΔΑΠ. Τελοσπάντον άκρη με αυτές τις κλώσες δεν έβγαλα και πηγα και πήρα υδραυλικό. Ήρθε ο υδραυλικός και τι βρήκαμε! : Όχι μόνο δεν είχα διαρροή στο σπίτι αλλά είχε σπάσει ο μετρητής της ΕΥΔΑΠ στο πεζοδρόμιο. Με το που άνοιξε το φρεάτιο πετάχτηκε συντριβάνι το νερό!!

Δεν ξανασχολήθηκα με το θέμα γιατί την επομένη έφυγα. Το μόνο που έμαθα είναι πως το ποσό το χρεώθηκε εξολοκλήρου η ΕΥΔΑΠ. Αλλά έχω μια απορία: Αυτή η ριμάδα η ΔΕΚΟ που μας έχει πρίξει τα αρχίδια με τις διαφημίσεις για εξοικονόμιση νερού, που μας τα έχει κάνει ούμπαλα για τη λειψυδρία και το 40% της κατανάλωσης της Αττικής είναι σπατάλες από το κακό της δύκτιο, ΟΤΑΝ Ο ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΤΗΣ ΗΡΘΕ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΧΡΕΩΣΕ 2000 ΕΥΡΩ, ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΞΕ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΣΠΑΣΕΙ ΤΟ ΤΖΑΜΙ ΤΟΥ ΜΕΤΡΗΤΗ ΚΑΙ ΕΓΡΑΦΕ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ ;;;;;;

Αυτή ήταν η πραγματική τελετή λήξης...Σασπένς μέχρι τελευταίου δευτερολέπτου...

Ηράκλειο 2008

Διακοπές με οικογένεια και όχι μόνο...'Επρεπε να τους δω για λίγο καιρό αφού βρέθηκα εδώ που βρέθηκα τελοσπάντον...Πέρα όμως από το Ηράκλειο πέρασα πολλές και ωραίες μέρες στη Νότιο Κρήτη :

Φαλάσσαρνα - Φραγκοκάστελο - Ροδάκινο - Πλακιάς - Λέντας - Ψαρρή Φοράδα.....

Τέλεια...ΑΠΛΑ ΤΕΛΕΙΑ...

Θα συνεχίσουμε του χρόνου.....έτσι ;;;

Καλό Φθινόπωρο...Να είστε όλοι καλά...

Maryland calling

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ..!!!

Και συγκεκριμένα είμαι στο Maryland σε προάστιο της Ουάσιγκτον... Πρώτη νύχτα σήμερα και μπήκα στο μπλογκ να δηλώσω πως: ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΚΟΥΦΑΛΑΝΕΚΡΩΘΑΦΤΗ...

Αφιερωμένο σε όσους διαδίδουν συνεχώς ότι εγκατέλειψα το blogging...

Είμαι ακόμα εδώ και έχω να πω πολλά! Πολλά από αυτά που έγιναν όλο αυτό το καλοκαίρι, πολλά που συμβαίνουν αυτές τις πρώτες μέρες στην Αμερική...Ακόμα περισσότερα που δεν έχω πει ακόμα...Γιατί επαναλαμβάνω φίλες και φίλοι...Σε αυτό το blog θα τα πώ ΟΛΑ!!!

Προσεχώς μαζί....stay tunned!





Φιλιά και καλό υπόλοιπο διακοπών....

Βίος και Πολιτεία του Σωκράτη (τελευταίο μέρος)

Αφού αυτός ο χαζοβιόλης έχει (όπως λένε οι κακές γλώσσες στη γειτονιά) χαθεί, είπα να αναλάβω εγώ και πάλι αυτό το ιστολόγιο, ο αγαπημένος σε όλες Σωκράτης.

Λοίπον όπως γνωρίζετε πολύ καλά από παλαιότερα κείμενα, είμαι εγωίσταρος και σκατόψυχος γάτος. Δε γουστάρω καμία άλλη γάτα στην περιοχή μου και γενικά που μπορεί να μου χαλάσει τη γαλήνη της ξάπλας μου στους ασορτί καναπές του σαλονιού.

Ήταν λοιπόν που λέτε Φλεβάρης. Και εγώ καθόμουν αραχτός στον καναπέ απέναντι από την τηλεόραση και έβλεπα "So you think you can dance".....Όταν ξαφνικά όρμησαν από την πόρτα...

Ο Μπόμπ Σφουγγαράκης με τον Πάτρικ ; Όοοχι....

Ο Μορφέας με τον αδερφό του...τον περίφημο Ούπσι ή Ραμψι ή Μπαλούρδο.

Ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί αυτός ο ασπρογατος έχει τόσα ονόματα...Από τη φάτσα του πάντος είναι προφανές πως πρόκειται για κακοποιό...Όρμησαν λοιπόν στο σπίτι μου και όλη μέρα καθόντουσαν ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΕΓΩ... Τρώγανε το φαγητό μου...πίνανε το νερό μου...και κοιμόοοοντουσαν....

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΟΙΜΟΝΤΟΥΣΑΝ.... Στην επόμενη εικόνα βλέπετε μια ατυχή μας συνάντηση στις σκάλες....

Εφιάλτης σκέτος. Για τον χοντρομπαλούρδο δεν ξέρω πολλά πράγματα...Για τον Μορφέα όμως έχω πολύ υλικό...

Οι πληροφορίες μου λένε ότι πρόκειται για πολύ ύπουλο γάτο...Είναι αγκύρας και περίπου 9 μηνών...Έχει κάνει όλα τα εμβόλια. Το παίζει τσαχπίνης και παιχνιδιάρης για να τον συμπαθούν όλοι...

Όμως όταν μένει μόνος βάζει μπροστά τα σατανικά του σχέδια....Φωτογραφικά ντοκουμέντα τον δείχνουν να ψάχνει τον υπολογιστή και τα σιρτάρια του χαζού αφεντικού μου...














Πρόκειται για τον πιο ύπουλο γάτο..Κρύβεται παντού και συνέχεια περνάει απαρατήρητος...

Και πάντα....μα πάντα....

.....τη βγάζει καθαρή...

Δε θα γλυτώσει όμως...θα τον αποκαλύψω...

Οι γάτες αυτές είναι δικές μου και του περιβάλλοντός μου...Κλικ του ινλάρτζ σε όλες...

Το φωτογραφικό αφιέρωμα ..προφανώς αφιερώνεται στην roadartist και την karyatida...Δύο αγαπημένες κυβερνο-φίλες οι οποίες τρελαίνονται με τις γάτες....

Να είστε όλοι καλά...