Boston calling... (UPDATE)^2

Εδώ Βοστώνη...

Από το καλοκαιρινό σχολείο του MIT πάνω στην πολυπλοκότητα συστημάτων μάθαμε για τον ανασχηματισμό και την υπουργοποίηση του Ευάγγελου...Παρόλα αυτά το ευρώ ανέβηκε και, κυρίως, κατέρευσαν τα spreads (-1.17) των 10ετών ομολόγων.

Έτσι για να αλλάξουμε και λίγο κλίμα...

...Θυμήθηκα, από εδώ που βρίσκομαι, τις ωραίες κι ανέμελες μέρες του Σεπτέμβρη του 2007, μετά τη δεύτερη ήττα Παπανδρέου και την απόπειρα-ρεσάλτο του Benny να καταλάβει την εξουσία του κινήματος. Τότε, εμείς οι "ανώνυμοι πασοκικοί" είχαμε διασπαστεί στους προεδρικούς και τους βενιζεκούς. Προσωπικά ήμουν και είμαι με τους πρώτους.

O Benny είναι ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος με πληθωρική προσωπικότητα και ιδιαίτερα γοητευτικό λέγειν που μπορεί βρε παιδί μου να..."σε πείσει". Κάθε φορά που μιλάει τον ακούω με προσοχή αλλά δυστυχώς ελάχιστες φορές διαπίστωσα να λέει κάτι το ουσιαστικό ή κάτι το πραγματικά ενδιαφέρον. Μπορεί να περιπλέκει και να περιτυλίγει τις πιο ξύλινες ή ανούσιες ιδέες με πλήθος εύστοχων επιθετικών προσδιορισμών όμως ποτέ μου δε διέγνωσα στοιχεία αυθεντικής, ή με κάποια διορατικότητα, σκέψης.

Από τον καφέ του Ρέλλου, στο υπουργείο των Οικονομικών έχουν περάσει σχεδόν 4 χρόνια...Σήμερα κάποιοι μιλάνε για αρχηγικό ντεπούτο (δεδομένης και της αντι-προεδρίας),κάποιοι για μία έξυπνη κίνηση του Παπανδρέου να πλήξει τον εσωκομματικό του αντίπαλο εν όψη πρόορων εκλογών. Δεν έχει καμία σημασία νομίζω.

Δε μπορώ να καταλάβω πώς ένας νομικός θα καταφέρει να διαχειριστεί ένα τόσο δύσκολο και τεχνικό υπουργείο. Μοιάζει σαν τον τελευταίο ανασχηματισμό του "καταλληλότερου" όπου στο υπουργείο οικονομικών βρέθηκαν όλοι οι άσχετοι με την οικονομία - (αποκορύφωμα αν θυμάσαι...η λατρεία μου....ο Θανάσης ο Μπούρας). Δεν ξέρω αν το κατάλαβες αλλά,

...Πάμε από το ΠαΣοΚ στο χειρότερο...

update: Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος η δημοσκόπηση των "Αγανακτισμένων" της Καπα Research. Περίπου 1 στους 4 δηλώνει οπαδός του ΠαΣοΚ. Μάλλον ενισχύεται η άποψη κατά την οποία το μεγάλο μέρος της μάζας αυτής είτε πρόκειται για δημοσίους υπαλλήλους που απλώς έχουν χάσει τα κάθε λογής κρατικά επιδόματα που έπαιρναν είτε για πολίτες (άνεργους ή μη) που έμαθαν να τα περιμένουν όλα από το κράτος (αυτή η κατηγορία περικλείει βέβαια και τη λαϊκή δεξία αλλά και την Αριστερά). Αδυνατώ να κατανοήσω, πώς η αντίθεσή στο Μεσοπρόθεσμο και η ενδεχόμενη μή-ψήφισή του, θα διασφαλίσει στους "Αγανακτισμένους" αυτά που εξακολουθούν να παίρνουν.

update:
70% haircut είναι μία πρόταση (μάλιστα η μόνη λύση!) των αγανακτισμένων. Αυτό θα σήμαινε πως το χρέος που έχει το κράτος π.χ. στις Τράπεζες και τα εγχώρια ασφαλιστικά ταμεία θα μειωνόταν κατά 70%. Τα ταμεία δε θα μπορούν να καλύψουν συντάξεις και ασφαλιστική κάλυψη και θα ζητήσουν από το κράτος. Το κράτος θα ζητήσει από τις τράπεζες αλλά και αυτές θα έχουν φαληρήσει αφού κρατάνε τεράστιο χρέος. Οι ξένοι φυσικά και δεν πρόκειται να μας δανείσουν αφού μόλις θα έχουν χάσει τα χρήματά τους...Το κράτος απομένει να κρατικοποίησει τις τράπεζες και να μπλοκάρει τις καταθέσεις των πολιτών. Οι αντιδράσεις έπειτα θα είναι αλυσιδωτές και απρόβλεπτες....

Το ξέρω ότι δε μπορεί να παίρνει κανείς στα σοβαρά αυτές τις προτάσεις όμως ο λαϊκισμός πλησιάζει τα όρια επικυνδινότητας.

Σκέψεις.

Όταν, επιστρέφοντας από Ελλάδα, η καλύτερη εντύπωση που σου μένει είναι η αλλαγή στάσης της Αλέκας σε σχέση με την κρίση και το ευρώ, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά.

"Καλά", θα μου πεις, "μόνο αυτό σου έμεινε από τέτοια χώρα; Δε σου έμεινε ο Ήλιος , η θάλασσα, οι μυρωδιές, τα χρώματα, οι χαλαροί ρυθμοί της ζωής που σε αφήνουν να αναπνεύσεις σαν άνθρωπος, οι ανεπανάληπτες μπάμιες με κοτόπουλο της μαμάς; Πού θα βρείς μπάμιες στο Μέρυλαντ ρε αμερικανοφλωράτζα;".

Όλα αυτά θα τα προσμετρούσα στα θετικά αν το έκαναν αυτό και οι "Ελλαδίτες". Ο φίλος Αστεροηδής με "κατηγορεί" ότι δε μπορώ να γνωρίζω επαρκώς το μέγεθος της κρίσης, αφού δεν κατοικώ στην Ελλάδα.

Όμως κάτι παρόμοιο ίσως να έχει συμβεί και στους κατοίκους. Ξέχασαν σε ποια χώρα ζουν και αυτό μπορεί να είναι η ουσία των προβλημάτων τους. Κατοικώντας στην ωραιότερη χώρα του κόσμο όπου το φυσικό κάλος και κλίμα σε "παρακινεί" να κάνεις διακοπές έξι μήνες το χρόνο, ποιος ο λόγος να καταναλώνεις σαν να δούλευες και τους δώδεκα; Γιατί ξέχασαμε την ομορφία και τον αυθεντικό τρόπο ζωής στον τόπο μας; Πότε υποτιμίσαμε αυτά για τα οποία ο υπόλοιπος κόσμος πληρώνει όσο-όσο για να έρθει και να τα απολαύσει, για ελάχιστες μέρες;

Η οικονομική κρίση μας καλεί να αποφασίσουμε πως θέλουμε να ζούμε από εδώ και πέρα. Κυρίως μας μαθαίνει πως δε μπορεί κανείς να αποφασίσει κανείς για μας χωρίς εμάς. Πρώτο και "χειρότερο" το μεταπολιτευτικό κράτος. Το κράτος αυτό που "ολημερίς το γκρέμιζαν, το βράδυ ξαναχτιζόταν", δε λέει με τίποτα να πεθάνει και να μας αφήσει ήσυχους.

Με το λίγο που μίλησα με το περιβάλλον μου μπορώ να πως πως ο φόβος είναι παντού. Και ο φόβος "τρελαίνει". Αυτή τη φορά είδα αριστερούς να συζητάνε με δέος τις πολιτικές της Θάτσερ, είδα δεξιούς-φιλελεύθερους να χρησιμοποιούν μαρξιστικούς όρους και σχήματα στις συζητήσεις τους, είδα δημοκράτες να ονειρεύονται μία χούντα. Όλοι "πλήρως ενημερωμένοι" από τα ΜΜΕ και φυσικά αρκούντως αγανακτισμένοι.

Και οι "Αγανακτισμένοι" ;

Σε ό,τι αφορά το Ηράκλειο, οι διοργανωτές-κατασκηνωτές είναι άτομα της εξω-κοινοβουλευτικής Αριστεράς. Όπου ανωμαλία και διαταραχή, αυτοί πρώτοι! Ε κι αμέ! Το Ηράκλειο συνταρράσεται περισσότερο από τον αποκλεισμό του ΟΦΗ παρά από την οικονομική κρίση.

Οι υπόλοιποι "Αγανακτισμένοι" δε μπορούν να μπουν σε καλούπι. Δεν ξέρουμε αν είναι αριστεροί -δεξιοί- αναρχοκαπιταλισμές- μαοϊκοί ή απλά υπάλληλοι του δημοσίου που τους έκοψαν το επίδομα "έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία" ή συνταξιούχοι που τους μείωσαν τη σύνταξή τους από το 110% του τελευταίου μισθού.

Είναι δύσκολο να πιστέψω πως αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να φύγει το Μνημόνιο πιστεύοντας πως έτσι θα επιστρέψουν οι μισθοί και η δουλειά τους στα προ κρίσης επίπεδα. Και όμως υπάρχουν πολλοί τέτοιοι συμπολίτες "σας". Είναι απελπιστικό. 37 χρόνια μεταπολίτευσης...37 χρόνια λαϊκισμού, που να βγάλεις άκρη; Θλιβερότερος όλων...ο Μίκης.

Από την άλλη, η κυβέρνηση έχει το δυσκολότερο έργο. Πρέπει να τα βάλει με τους δανειστές, την κοινωνία, την αντιπολίτευση, το ίδιο της το κόμμα, τη δημόσια διοίκηση, τους συνδικαλιστές. Όλοι της επιτίθενται αλλά κανείς δε θέλει εκλογές. Όλοι "ξέρουν" τι πρέπει να γίνει αλλά κανένας δεν αναλαμβάνει ούτε συναινεί σε τίποτα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κυβέρνηση φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για τα λάθη και τις αστοχίες. Κυρίως όμως είναι υπόλογη γιατί δεν είπε όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό και γιατί δεν προσπαθεί ούτε αυτήν την ώρα να δημιουργήσει κάποιο ηθικό κεφάλαιο στην κοινωνία την οποία ξεζουμίζει κάθε μέρα. Είναι εξοργιστικό πως με το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα καλούνται και πάλι οι πιο αδύναμοι να συνεισφέρουν περισσότερο. Η πλήρης αποτυχία των φοροεισπρακτικών μηχανισμών έχει αγανακτίσει ακόμη και την Τρόικα.

Επιστρέφοντας από την Ελλάδα αισθάνομαι πως το διακύβεμβα δεν είναι αν θα πτωχεύσουμε ή όχι, αφού αυτό εξαρτάται από τους δανειστές μας. Ο μεγαλύτερος φόβος αφορά την κοινωνική συνοχή που διαλύεται μέρα με τη μέρα. Έχουμε ξεπεράσει το στάδιο της εθνικής κατάθλιψης και βρισκόμαστε στη φάση της εθνικής απελπισίας. Ούτε κάποιο δημοψήφισμα θα έδινε μία λύση. Όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται πως δε μπορεί να συνεχιστεί για πολύ αυτό το κλίμα ύφεσης, ανασφάλειας και τρομοκρατίας. Η μεγάλη Εκτόνωση πλησιάζει και μπορεί να σημαίνει διχασμό ή/και δικτατορία.

Μπορούμε να την αποφύγουμε, και πως;

Τολμήστε!

Τολμήστε!

Θέλουμε να εκφράσουμε με τον πιο σαφή τρόπο την αγωνία μας για τη δραματική κατάσταση του τόπου. Η ισότιμη ένταξή μας στην Ευρώπη, αναγκαία για την επιβίωση της Ελλάδας ως σύγχρονης προηγμένης χώρας, αλλά και οι σημαντικές πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, απειλούνται σήμερα σοβαρά. Ως υπεύθυνοι πολίτες νοιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε, καθώς οι φωνές του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας κυριαρχούν στο δημόσιο λόγο, κρύβοντας από τους περισσότερους Ελληνες τη σοβαρότητα της κατάστασης και προτείνοντας λύσεις καταστροφικές, ανεδαφικές ή εξωπραγματικές σε στιγμή κρίσης.

»Απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, σε όποια θέση και αν βρίσκονται: στον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση και τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και τον αρχηγό και τους βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους αρχηγούς και τους βουλευτές των άλλων κομμάτων. Τους καλούμε όλους να αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες, τις προσχηματικές αντιμαχίες, εσωκομματικές και εξωκομματικές, τους υπολογισμούς, τους συμψηφισμούς, καθώς και τις αγκυλωμένες στο παρελθόν ιδεολογικές και πολιτικές περιχαρακώσεις και να αναλάβουν επιτέλους στο ακέραιο τις ευθύνες τους. Τους ζητούμε να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους έλληνες πολίτες για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα, για τον αγώνα και τις θυσίες που απαιτεί η σωτηρία και η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς της, και να εργαστούν σκληρά και συστηματικά για τη νέα στροφή.

»Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, και μόνο συντονισμένες ενέργειες, βασισμένες σε ένα νέο πνεύμα ομοψυχίας μπορούν να αποτρέψουν πλέον την καταστροφή. Οσοι αγνοούν προκλητικά τα σημεία των καιρών και, επιδεικνύοντας ασυγχώρητη ιδιοτέλεια, επιμένουν να επενδύουν στην κατάρρευση με οδηγό το δικό τους προσωπικό ή κομματικό συμφέρον, θα χρεωθούν στο ακέραιο την καταστροφή της χώρας. Υπάρχει ακόμη καιρός να σωθούμε, αν αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό και παίρνουν τις αποφάσεις για λογαριασμό του, όπου κι αν βρίσκονται, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, είτε σε άλλους συλλογικούς φορείς ή όργανα, τολμήσουν να κάνουν το καθήκον τους.

»Οι κατακτήσεις της σημερινής Ελλάδας στηρίχθηκαν σε κόπους και θυσίες γενεών. Δεν έχουμε δικαίωμα, πολιτικοί και πολίτες, να τις εγκαταλείψουμε ούτε να αφήσουμε κανέναν να τις καταστρέψει. Δεν έχουμε δικαίωμα να υποθηκεύσουμε το μέλλον και τα όνειρα των νέων και των επερχόμενων γενεών».

Το κείμενο υπογράφουν, από τα γράμματα και τις τέχνες: Θανάσης Βαλτινός, Κική Δημουλά, Απόστολος Δοξιάδης, Τάκης Θεοδωρόπουλος, Αθηνά Κακούρη, Μένης Κουμανταρέας, Γιάννης Κουνέλης, Πέτρος Μάρκαρης, Τάσος Μπουλμέτης, Βασίλης Παπαβασιλείου, Διονύσης Σαββόπουλος, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Αλέκος Φασιανός.

Από την ακαδημαϊκή - επιστημονική κοινότητα: Νίκος Αλιβιζάτος, Νάσος Βαγενάς, Γιάννης Βούλγαρης, Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Αγγελος Δεληβοριάς, Γιώργος Δερτιλής, Αρίστος Δοξιάδης, Ορέστης Καλογήρου, Στάθης Καλύβας, Βάσω Κιντή, Ανδρέας Κούρκουλας, Νίκος Μουζέλης, Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος, Γιώργος Παγουλάτος, Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Παύλος Σούρλας, Σταύρος Τσακυράκης, Χαρίδημος Τσούκας.

Βρε...

...πως "αλλάζουν" τα πράγματα:

Σύνταγμα, 1981
"Οι μη Προνομιούχοι"

Σύνταγμα, 2011

"Οι Αγανακτισμένοι"

30 χρόνια μετά ...από το ένα πανηγύρι της Δημοκρατίας στο άλλο.

Newsletter again^3 (αχταρμάς)

0. Άλλη μία αλλοπρόσαλη προπαγανδιστική φιλοκυβερνητική ανάρτηση μόλις ξεκίνησε...

1. Ε ναι, λοιπόν...Εγώ είμαι η καμαριέρα του Στρως Καν ! Εξού και η απουσία μου από τη μπλογκόσφαιρα αυτές τις μέρες. Κράτα το κρυφό όμως γιατί θα χαλάσει η συμφωνία με τον Πρόεδρο Νικολά και είναι κρίμα να μείνει άνεργος, τώρα που περιμένει και δύδιμα η Κάρλα.

2. Θες να το πιστέψεις ή όχι, ο Στρως Καν ήταν από τους λίγους φίλους μας σε όλη αυτήν την ιστορία. Όμως φυσικά και δε θέλεις να το πιστέψεις! (Έθνος ανάδελφον άλλωστε). Όπως δε θέλεις να πιστέψεις ότι η ελληνική κρίση δεν έχει καπιταλιστικά χαρακτηριστικά όπως σου έχουν παπαριάσει το μυαλό αλλά πρόκειται για κατάρρευση σοβιετικού τύπου. Το κράτος πεθαίνει σοσιαλισμένη μου αναγνώστρια όχι οι επιχειρήσεις. Και αν πεθάνει το κράτος οι μόνοι που θα κερδίσουν είναι οι κερδοσκόποι που μόλις για τον πρώτο χρόνο μνημονίου πόνταραν $100 δις στο θάνατό μας, ή τα κοράκια που μόλις καταρρεύσουμε θα μας αγοράσουν όλους μαζί για μισό banana muffin από τα Starbucks, όπως συνέβη στην Ρωσία (τότε με δυο κομμάτια Pizza Hut).

3. Λησμονείς βεβαίως πως είμαστε μία χώρα που δεν παράγουμε ούτε τρόφιμα για να θρέψουμε το λαό μας στο σύνολό του, σε αντίθεση π.χ. με την Αργεντινή η οποία ως χώρα παράγει τρόφιμα αρκετά ώστε να εξαγωγει κιόλας. Σκέψου τι θα γίνει λοιπόν αν βαρέσουμε πτώχευση...Σκέψου...(μπορείς;)

4. Λίγη σημασία έχουν όλα αυτά. Αερολογούμε ακατάπαυστα όλον αυτόν τον καιρό αφού δε γνωρίζουμε ούτε στο ελάχιστο πως ακριβώς έχουν τα πράγματα (εκτός από την Αριστερά [και την Πρόοδο] που τους τα είπαν όλα ο Μαρξ και ο Ενγκελς πριν καν ακόμα συμβούν). Το μόνο που κάνουμε είναι να βλέπουμε Mega ή Λαζόπουλο και να αναπαράγουμε "παπαγαλοειδώς" ό,τι άποψη ακούμε και μας αρέσει.

5. Η κατάσταση στη μπλογκόσφαιρα είναι εξίσου θλιβερή! Οι λογικές και οι ψύχραιμες φωνές έχουν εκλείψει. Είναι ίσως τελικά θέμα αξιοπρέπειας πολλές φορές να μη λες τίποτα. Να σιωπάς απέναντι στις όλο και πιο λαϊκίστικες απόψεις που ορθώνονται.

6. Πίσω στα δικά μας, τώρα. Τέλος εξαμήνου αλλά διακοπές ούτε για αστείο. Μία βδομάδα Ελλάδα σε συνέδριο και μετά M.I.T. σε summer school και καπάκι δεύτερο συνέδριο. Τα projects τρέχουν γιατί εδώ οι άνθρωποι δουλεύουν για να ξαναχτίσουν μία χώρα που, δε θα το πιστέψεις αλλά...την αγαπάνε! Παρ' όλη την καταστροφή η ανεργία έχει σημειώσει πτώση και η παραγωγικότητα ρεκόρ ανόδου. Μικρά σημάδια ανάκαμψης που με την εκτέλεση του Μπιν Λάντεν μάλλον εξασφαλίζουν στην Πρόεδρο Ομπάμα και δεύτερη θητεία. Όλα θα εξαρτηθούν φυσικά από τις τιμές των καυσίμων που έχουν σπάσει ρεκόρ ανόδου χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος. Όμως αυτό εμένα λίγο με απασχολεί.

7. Το οικολογικό Jeep έχει εδώ και πάρα πολύ καιρό πουληθεί ως κατ' αρχήν άχρηστο όταν ζει κανείς στην πόλη αλλά και λόγω κρίσης. Πήγαινε-έλα στο πανεπιστήμιο 2 ώρες στο μετρό κάθε μέρα σιχάθηκα τη ζωή μου. Παρ' όλα αυτά η ζωή στην "Πρωτεύουσα του Έθνους" δε χρειάζεται καθόλου αυτοκίνητο. Σήμερα κάναμε με τη fairy (τη θυμάσαι τη fairy ; έχει να γράψει καμία 200 μήνες!) μία απίστευτη βόλτα με ποδήλατα. Είχα να κάνω ποδήλατο από το Λύκειο και το καταυχαριστήθηκα. Η Washington είναι επίπεδη με τεράστια πεζοδρόμια και χιλιόμετρα ποδηλατόδρομων !

8. Τέλος εξαμήνου και μάλλον τέλος Εποχής. Τα δημοσιονομικά κριτήρια εκπληρώθηκαν στο 100% των απαιτήσεων και οσονούπω ανακηρύσσομαι σε υποψήφιο διδάκτορα. Παρ' όλα αυτά, η Experian υποβάθμισε την πιστοληπτική μου ικανότητα! Στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται πως έχει παγώσει η δίαιτα λόγω κόπωσης ενώ εκφράζεται η απαισιοδοξία για την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου (15 κιλά) μέχρι ακόμα και το τέλος του έτους. Η απόφαση αυτή σήκωσε θύελλα αντιδράσεων ενθέν κι ένθεν του Ατλαντικού. Κύκλοι τη 25th St. NW (δηλαδή εγώ) διαρρέουν πως πίσω από την απόφαση παίζονται κερδοσκοπικά παιχνίδια και κατηγορούν εμμέσως πλην σαφώς τα hedge funds του αμερικανο-εβραϊκο-σιωνιστικού λόμπι. Εν αναμονή της παρέμβασης Μίκη σχετικά (στην Ελεύθερη Ώρα), παρακάτω βλέπουμε στιγμιότυπο από τη χθεσινή διαδήλωση διαμαρτυρίας έξω από το Λευκό Οίκο μελών της οργάνωσης Σπίθα -παράρτημα Αμερικής :


9. Μετά τις εξελίξεις στο ΔΝΤ, αποφάσισαμε με τη fairy πως δε μας σηκώνει το κλίμα στην περιοχή. Η γειτονιά είναι τέλεια αλλά τα ενοίκια έχουν ξεφύγει τελείως- λόγω ανάπτυξης αλλά και πληθωρισμού. Είναι απλά γελοίο να πληρώνεις τα 3/4 του μισθού σου εκεί. Πάμε γι άλλα λοιπόν κάποια στιγμή αυτό το καλοκαίρι. Θα δείξει....

10. Σκέτη απογοήτευση τα τελευταία επεισόδια του Family Guy.

11. Η χειρότερη ανάρτηση του έτους έφτασε στο τέλος της. Σου δίνω αυτό για να σου απαλύνω λίγο τον πόνο για το χρόνο που έχασες για να τη διαβάσεις:



Να είσαι καλά!!!

Ηθοποιός, σημαίνει.....

Αναρχο-καπιταλιστική μου αγάπη γειά σου...

Δυο λόγια μόνο γιατί βιάζομαι...

Δύο μέρες μετά που ¨έφυγε" ο καλός μας άνθρωπος και ακόμα σκέφτομαι πως μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που να τους αγαπάει όλος ο κόσμος...μετά θυμήθηκα την τελευταία ταινία που έπαιξε Βέγγος και την περίφημη φράση "Έλληνες να τουφεκάνε Έλληνες"...

...τη συνδίασα και με τη συναυλία διαμαρτυρίας που οργανώνουν οι κρατικές ορχήστρες με το περίφημό τους e-mail που έφτασε και σε μένα, το οποίο είναι γεμάτο με επιχειρήματα επιπέδου Debtocracy.

Πως συνδιάζεται; Μα η 'ψυχή βαθυά' ήταν "επιδοτούμενη" ταινία...και είδες τι μπορεί να σου κάνει η επιδοτούμενη Τέχνη;

"Έλληνες να τουφεκάνε, Έλληνες..." Ναι αυτό ακριβώς ήταν ο εμφύλιος! Όλοι στο ίδιο τσουβάλι...Έλληνας ο αγωνιστής του ΕΑΜ, Έλληνας και ο ταγματασφαλίτης, Έλληνας και ο μαυραγορίτης που φώναζε "Βάστα Ρόμελ" μέχρι να ξεπουλήσει....Αυτό είναι η επιδοτούμενη τέχνη αγάπη μου...Αυτό ήταν πάντα...

Και τώρα τι; Τώρα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε πρέπει να συνεχίσουμε να συντηρούμε ένα σκασμό ορχήστρες με τα λεφτά των φόρων μας ασχέτως αν ακούμε όλοι κλασική μουσική. Δεν έχει καμία σημασία... Πως πληρώνουμε όλοι την ΕΡΤ μέσω της ΔΕΗ ασχέτως αν έχουμε τηλεόραση;...Έτσι ακριβώς...

Πολιτισμός! Πάνω από όλα...Πολιτισμός και Τέχνη. Τέχνη όπως λέμε ο Πλιάτσικας να μαζεύει όλες τις ορχήστρες μαζί στο Μέγαρο Μουσικής να παίζει τα 3 ακόρδα του ανά τραγούδι...Να μπορεί και η Μπήλιω να ανακοινώνει τα σοβαρά πολιτιστικά events με αυτό το "εναλλακτικό" τίποτα που το παίρνει και το κάνει πολιτισμό.

Και οι μουσικοί; Τι θα κάνουν και οι μουσικοί που παίζουν σε αυτές τις ορχήστρες;;;; εε; Τι να το κάνει ο άλλος το φαγκότο; Που να το βάλει και είναι και μακρύ;

Σε μία χώρα που καταρρέει, σε ένα κράτος που δίνει μάχη μέρα με τη μέρα για να μπορέσει να συνεχίζει να καταβάλει μισθούς και συντάξεις, το που θα βάλει το φαγκότο του ο καλλιτέχνης δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει να κάνει με τα λεφτά των φορολογουμένων.

Σοσιαλισμένη μου αγάπη....Η Τέχνη και ο Πολιτισμός είναι υπόθεση προσωπική, όπως η Πίστη και η Θρησκεία. Το κράτος δεν έχει καμία δουλειά σε αυτά τα θέματα. Όταν ένα κράτος επιδοτεί την Τέχνη σημαίνει πως επιλέγει και ορίζει το ίδιο τον Πολιτισμό στα πλαίσια του έθνους που εκπροσωπεί. Αυτό φυσικά και δεν είναι Τέχνη. Είναι πολιτική επίδειξη ολοκληρωτισμού.

Είναι αδιανόητο εμένα που μου αρέσει ή δε μου αρέσει η κλασική μουσική ή η όπερα ή το θέατρο να πρέπει με το ζόρι να πληρώνω από τους φόρους μου τα διάφορα θέατρα και τις ορχήστρες που υπάγονται στο ΥΠΠΟ.

Όσο δεν το καταλαβαίνεις αυτό, τόσο θα "καταναλώνεις" πολιτισμό όπως καταναλώνουν τα burgers οι Αμερικάνοι.

Τα λόγια του Μάνου είναι για ακόμη μία φορά επίκαιρα: " Δεν έχουμε πολιτισμό και η απόδειξη είναι ότι έχουμε Υπουργείο Πολιτισμού."

Και αυτό το είπε γιατί ίσως κατάλαβε το λάθος του...Στην Ελλάδα ...ηθοποιός...δε σημαίνει Φως ...σημαίνει απλά ΔΕΗ.

Να είσαι καλά!

Ο καλύτερος καλός μας Άνθρωπος....