ΛΟΓΙΚΗ ΑΤΑΞΙΑ

Όταν πεθάνεις....

2012-01-21T20:45:00.002-05:00

...και ακούσεις αυτή τη Μουσική...

...τότε να ξέρεις πως ήρθες στο σωστό Μέρος!

Ευπατρίδης ;;;

2012-01-20T11:05:00.001-05:00

Γιατί;

Δανειστές ή Κυρίαρχος Λαός

2012-01-12T13:05:00.002-05:00

Ο κάθε πολίτης καταλαβαίνει πως η πολιτική ηγεσία - κυβέρνηση που ο ίδιος εκλέγει πρέπει να πρεσβεύει τα συμφέροντα του λαού που στο κάτω κάτω είναι κυρίαρχος.

Ο μέσος πολίτης φαίνεται να αντιλαμβάνεται επίσης πως όταν πρέπει η κυβέρνηση να αποφασίσει ποια χρέη θα ξεπληρώσει κατά προτεραιότητα, είναι αναμενόμενο η κυβέρνηση να διασφαλίσει τα συμφέροντα του λαού, κατά προτεραιότητα.

Αβίαστα συμπεραίνει πως μία εκλεγμένη κυβέρνηση ενός κυρίαρχου λαού σε ένα εθνικά ανεξάρτητο κράτος, αν είχε να επιλέξει μεταξύ δανειστών και πολιτών θα επέλεγε να φεσώσει τους δανειστές και όχι το λαό.

Αυτό είναι που πρέπει να κάνει ένας κυρίαρχος λαός απέναντι σε όποιον τον εμπιστεύεται (με τα χρήματά του).....να τον φεσώσει.

Θυμάμαι την πρόσφατη κρίση χρέους των ΗΠΑ. Δια νόμου οι ΗΠΑ έχουν θεσπίσει ένα όριο κρατικού χρέους πάνω από το οποίο δε μπορούν να δανειστούν περισσότερα χρήματα. Αυτό έπρεπε να αλλάξει πριν μερικούς μήνες γιατί αλλιώς οι ΗΠΑ, για λίγες μόνο μέρες, θα αναγκαζόταν να καταφύγει σε στάση πληρωμών. Το μεγάλο θέμα ήταν συμφωνία Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών στο πακέτο λιτότητας.

Δεν ξέρω αν πιστεύεις πως το Αμερικανικό κράτος είναι σοβαρό/ανεξάρτητο ή ο λαός των ΗΠΑ είναι κυρίαρχος. Πίστεψέ με όμως σε αυτό που θα σου πω. Σε όλες τι συζητήσεις, όλοι οι πολιτικοί, από όλα τα κόμματα, στο ενδεχόμενο του χειρότερου σεναρίου έλεγαν κατηγορηματικά το εξής: "Πρώτα ξεπληρώνουμε το δανειστή μας, γιατί αυτό ακριβώς επιτάσει η εθνική μας αξιοπρέπεια!"

Οι σκέψεις δικές σου...

Αυτό είναι ενδιαφέρον ....

2012-01-02T14:59:00.003-05:00

Μα δε σ' αφήνουν να ηρεμήσεις μια μέρα... 2 του μήνα και βλέπω αυτό:

Νέος Έτος

2011-12-31T09:39:00.003-05:00

Ψάχνω εδώ και πολύ ώρα να βρω ένα καλό βίντεο...μία ωραία μουσική για να υποδεχθεί το νέο έτος το παρόν ιστορικό ιστολόγιο που κατά κοινή ομολογία γαμεί και δέρνει...

Δε βρίσκω τίποτα όμως...

Ούτε μία ευχή που να μην ακούγεται τετριμμένη και σαχλή στα αυτιά μου.

Να μιλήσω για resolutions ; Να μιλήσω για ελπίδα ; Μπα...

Δεν έχω τίποτα καινούριο να πω...(Είμαι καλά - πολύ καλά...ευχαριστώ!!)

Λοιπόν, πάνω από όλα, Υγεία!

Μετά, πάνω και από την Υγεία σου εύχομαι Ελευθερία και Ελευθεριακή Σκέψη (που μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα αλλά εγώ στο εύχομαι ...γιατί έτσι κι αλλιώς δεν κοστίζει τίποτε!)

Μετά, από αυτό να βρεις έναν άνθρωπο και μαζί να εκπληρώσετε το ταξίδι στη δική σας Ιθάκη...Εγώ τον βρήκα αυτόν τον άνθρωπο και μαζί κάνουμε φιλότιμες προσπάθειες...Πάμε καλά!

Σταμάτα να βλέπεις τηλεόραση....κυρίως τις επαναλήψεις της Μπήλιω...

Φρένο στη μιζέρια !!!!

Επίτελους πάψε να σκάς τόσο πολύ για την κατάσταση. Αυτή δεν αλλάζει χωρίς να αλλάξεις η ίδια. Κοίτα το δικό σου εαυτό και τη δική σου ψυχή! Όταν το κάνουμε όλοι αυτό, ο κόσμος θα έχει ήδη αλλάξει!

Μα πάνω και πέρα από όλα....Χιούμορ ...Περισσότερο χιούμορ...

Ζωή είναι...θα περάσει !

Είσαστε όλοι Αριστεροί (και φαίνεστε!)

2011-12-20T12:22:00.004-05:00

Γι' αυτό

και

γι' αυτό

ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ

γι' αυτό.

UPDATE:

και

γι' αυτό

Για το Δημοψήφισμα

2011-12-15T23:14:00.005-05:00

Γεια σου,

Έχω χαθεί από τη σφαίρα γιατί δεν έχω καθόλου χρόνο αλλά ούτε και πολύ διάθεση. Άλλωστε οι περισσότεροι μπλογκοσφαιρικοί φίλοι μου έχουν ήδη "αποχωρήσει" από τα blogs. Μείναμε κάτι αμετανόητοι...που γεράσαμε και μυαλό δε βάλαμε.

Θα ήθελα να μιλήσω για το δημοψήφισμα που πήγε να γίνει και δεν έγινε. Να πω δυο λόγια, τώρα που κόπασε η "καταιγίδα". Όπως ίσως να γνωρίζεις ήμουν και είμαι υπέρ του ΓΑΠ, για λόγους αρκετούς που δεν είναι της παρούσης να αναλύσω.

Η πρόταση για δημοψήφισμα του Γιώργου ήταν η πιο σωστή, πιο έξυπνη, πιο δίκαιη και πιο ουσιώδης πολιτική κίνηση που είχε γίνει εδώ και χρόνια σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

1. Σωστή.

Είναι προφανές πως καμία Κυβέρνηση δε θα είχε τη δημοκρατική νομιμοποίηση να υπογράψει μία τέτοια συμφωνία. Η συμφωνία που επετεύχθει αν εφαρμοστεί θα έχει ορίζοντα 10ετίας. Αλήθεια ποια Βουλή θα μπορούσε να την επικυρώσει; Όσα ελέχθησαν περί αντι-συνταγματικότητας Δημοψηφίσματος για δημοσιονομικά θέματα είναι αηδίες. Το δημοψήφισμα θα ήταν επί της ουσίας, αν θέλουμε ή δε θέλουμε να παραμείνουμε στο ευρώ και στην Ε.Ε. Και αυτό θα ήταν σωστό να γίνει.

2. Έξυπνη.

Ο Γιώργος δεν είναι βλάκας. Σίγουρα δεν είναι ένας βλάκας όπως τον παρουσιάζουν τα ΜΜΕ ή όπως αρέσκεται να πιστεύει γι αυτόν ο μέσος έλληναρας για να κρύψει τη δική του χρεωκοπημένη ευφυία. Η κίνηση για δημοψήφισμα ήταν εκπληκτικά έξυπνη. Καλώς ή κακώς η κεντρική επιλογή της κυβέρνησης (όπως και κομμάτων της αντιπολίτευσης) ήταν η παραμονή στο ευρώ. Δεν μπορούσε μία κυβέρνηση μονοκομματική να συνεχίσει να τραβάει το κουπί αυτό που στόχο είχε μία υπόθεση εθνική, και να έχει εκ του ασφαλούς μία αντιπολιτευτική τακτική τόσο χαμηλού μικροκομματικού επιπέδου. Είναι προφανές πως το μόνο πράγμα που έκανε ο Σαμαράς όλους αυτούς τους μήνες είναι να βλέπει το ΠαΣοΚ να καταρρέει και τη χώρα να παραμένει στο ευρώ προσπαθώντας να αντιμετοπίσει μία κρίση στην οποία βρέθηκε με κύρια ευθύνη αυτή του Καταλληλότερου. Το πολιτικό σύστημα όφειλε να σταθεί στο ύψος του και αυτό εν μέρει επετεύχθει.

3. Δίκαιη.

Το Δημοψήφισμα είναι δίκαιο. Έπρεπε να γίνει. Είναι μία πράξη ύψιστης δημοκρατικής έκφρασης ενός κυρίαρχου λαού. Απάντηση στους επικριτές του, οι οποίοι δηλώνουν πως ο λαός θα έδινε μία θυμωμένη - άρα λάθος- απάντηση έχω να πως, μάλλον νομίζουν πως έχουν να κάνουν με ηλίθιους πολίτες.
Διότι αν σου κάνω εγώ μία ερώτηση , την κρισιμότητα της οποίας γνωρίζεις, έχεις χρόνο να κάτσεις να σκεφτείς και να πάρεις μία απόφαση και τότε εσύ πας καυλωμένος στην κάλπη μόνο και μόνο για να με τιμωρήσεις, τότε είσαι ηλίθιος και καλά παθαίνεις αυτά που παθαίνεις.
Όμως δεν πιστεύω πως οι πολίτες είναι ηλίθιοι. Θα δώσουν μία υπεύθυνη απάντηση. Θα συνέλθουν, θα ξεθυμώσουν, θα σκεφθούν ορθολογικά και θα αποφασίσουν. Αυτοί είναι η υποχρέωσή τους άλλωστε!

Πρόσεξε! Δε μίλησα για σωστή ή λάθος απόφαση. Μίλησα για υπεύθυνη ! Απόφαση, δηλαδή, της οποίας θα είναι έτοιμοι να δεχθούν τις όποιες συνέπειες. Απλούστατα γιατί, αυτοί, όλοι εμείς, θα ζήσουμε με τις αποφάσεις μας.

Αυτό είναι η πεμπτουσία της Δημοκρατίας. Και αυτό είναι το πραγματικό νόημα του Κυρίαρχου Λαού. Να κληθούμε για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ στην ιστορία μας να ψηφίσουμε όχι με το κριτήριο μπλε ή πράσινο ή κόκκινο...όχι με κριτήριο τσιτάτα και αφίσες που μας πάνε, ιδεολογίες που μας ερεθίζουν, ή το αυριανό γλείψιμο - βουλευτή για ένα διορισμό ή ένα ρουσφέτι. ΤΟ διακύβευμα είναι η χώρα μας 30 χρόνια μετά! Ο πραγματικά κυρίαρχος λαός δεν πουλάει τη ψήφο του. Ο κυρίαρχος λαός δεν είναι πελάτης. ( Ας μην κόπτεσαι λοιπόν για την κατοχή που ζεις τώρα! Μία ολόκληρη Μεταπολίτευση αυτό ήσουν: πελάτης!)

Προσωπικά πιστεύω πως ένα πιθανό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα θα ήταν η απόλυτη καταστροφή για τη χώρα μου. Γι αυτό διαθέτω ένα σύνολο επιχειρημάτων τα εκθέτω όποτε έχω διάθεση για κουβέντα. Στην τελική ανάλυση όμως ΔΕΝ έχει σημασία τι πιστεύω εγώ ως σωστό, δεν έχει σημασία τι πιστεύει ο μέγας νομπελίστας οικονομολόγος. Σημασία έχει τι θέλει να αποφασίσει αυτός ο οποίος ζει με τις συνέπειες των σεναρίων που προτείνονται. Αυτό το χάσμα μεταξύ τεχνοκρατών και πολιτών έρχεται να καλύψει η Δημοκρατία και οι (θεωρητικά) εκλεγμένοι εκπρόσωποί της. Εκεί οφείλουν οι τεχνοκράτες να εξηγήσουν και οι πολίτες να καταλάβουν. Όσο μπορούν, όπως μπορούν! Αλλά αυτή είναι η υποχρέωσή μας, αν θέλουμε να λεγόμαστε κυρίαρχοι!

4. Ουσιώδης.

Η πραγματική όμως ουσία της πρότασης φάνηκε από την εξέλιξη που είχε αυτή. Φάνηκε από όσους όρμησαν αμέσως να την καταπνίξουν. Λυσάξανε τα ντόπια και ξένα κέντρα αποφάσεων μαζί με τα τσιράκια τους. Ούρλιαζε την επόμενη μέρα ο γίγαντας Μίμης και ανέβαζε στο blog του παρεμβάσεις του στα ραδιόφωνα, να φύγει ο Γιώργος άμεσα από την κυβέρνηση και από το ΠαΣοΚ (!) - για να τα εξαφανίσει λίγες ώρες μετά. Ούρλιαζε ο Πρετεντέρης για το διασυρμό της χώρας μας...την κατάθλιψη της Μέρκελ, τα κλάμματα του Σαρκοζί, τη μελαγχολία του Μπαρόζο...Ξεκολώθηκαν όλοι να σε πείσουν για το πόσο ανισόροπος και επικύνδινος είναι ο ΓΑΠ. Πρώτοι από όλους οι ίδιοι οι βουλευτές του και μαζί τους το συνολικό πολιτικό κατεστημένο. Όλα τα κόμματα της Βουλής !

Τόσο τραγικό;

Δεν τους ενδιέφερε να σου αλλάξουν τη γνώμη και να σε βάλουν να ψηφίσεις αυτό που θέλουν. Ίσως να φοβήθηκαν ότι δε θα το έκανες, όμως μάλλον δεν τους ενδιέφερε αυτό!

Μα έπρεπε να το είχες ήδη καταλάβει.

Η θέση σου δεν είναι πλέον ούτε καν να παραπλανιέσαι!

Στη Νέα Εποχή είσαι τόσο κυρίαρχη όσο σε θέλουνε να είσαι...Εδώ ζεις...Εδώ...Στον κόσμο που ο Μίμης είναι στοχαστής....η Λιάνα πολιτικός....ο Πρετεντέρης δημοσιογράφος....ο Λαζόπουλος σατυρικός συγγραφέας...

Εδώ ζεις....στην Ευρώπη που μπορεί να την κάνει άνω κάτω, ένας οίκος αξιολόγησης ή ένας βιετναμέζος αντι-καγκελάριος, εκπρόσωπος κόμματος με 3% στην κοινωνία, όταν γράφει ένα άρθρο στην Wall Street Journal...

Αλλά δε μπορείς να την κάνεις εσύ, που ζεις τις συνέπειες των πολιτικών που αποφασίζονται. Δεν τους νοιάζει η γνώμη σου, μωρό μου....

Για σένα έμειναν μία πορεία, ένα μάρμαρμο, μία μούτζα, ένας Λουκάνικος... Και πολλά σου είναι!

Όταν ο Mancini "αντέγραφε" το Χατζιδάκι

2011-11-27T00:05:00.002-05:00

Αυτός ο Κόσμος είναι σάπιος.

2011-11-24T17:16:00.004-05:00

υ.γ.

Ο Δήμος Μούτσης είναι ο μεγαλύτερος εν Ζωή Έλληνας συνθέτης.

(Εντάξει, βαριά κουβέντα πέταξα αλλά δεν τη ζύγισα κιόλας...Το ίδιο καλοί είναι και οι Μαρκόπουλος/Σαββόπουλος).

Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες...

2011-11-17T09:31:00.003-05:00

...το Πολυτεχνείο Ζει...

με αποθέματα που φτάνουν μέχρι το Δεκέμβρη... όπου και αναμένεται να εκταμιευθεί η 6η δόση.

ODE TO FREIHEIT

2011-11-09T18:41:00.004-05:00

Freiheit, Tochter aus Elysium

(Bernstein Leonard, Berlin, Dec. 1989)

Ανάλυση Πολιτικών Εξελίξεων (Μέρος Β')

2011-11-05T12:00:00.004-04:00

Πάμε Ελληνάκι!

(Σχόλια ανοικτά στο Μέρος Γ')

Ανάλυση πολιτικών εξελίξεων (Μέρος Α')

2011-11-03T10:02:00.000-04:00

Σχόλια Κλειστά . Θα ανοίξουν στο Μέρος Β'.

Εσύ μπορείς;

2011-11-01T21:16:00.002-04:00

Δε μπορώ να βρω μία καλή απάντηση στην παρακάτω ερώτηση:

Γιατί όχι στο δημοψήφισμα;

Remember to...

2011-10-29T21:36:00.004-04:00

Να θυμηθώ να μοιραστώ μαζί σου τις παρακάτω σκέψεις:

1. Στη Μεταπολιτευτική Ελλάδα δεν είχαμε ποτέ Καπιταλισμό. Ζούμε μία σοβιετική κατάρρευση, σε ατυχή (μη γραμμικό) συνδιασμό με την κρίση στην παγκόσμια οικονομία και μας έχει πάρει ο διάολος.

2. Στην Ελλάδα δεν υπήρξε από τη Μεταπολίτευση και μετά, Αστική τάξη. Η ανάπτυξη της Τάξης αυτής πάγωσε επί Χούντας, συμπιέστικε επί Καραμανλή και αποψιλώθηκε επί Ανδρέα. Τα τζάκια που βλέπεις σήμερα, αν δεν είναι εφοπλιστικά, έχουν προκύψει από επιχειρήσεις επιδοτούμενες με κρατικό χρήμα (βλ. μεγαλοεκδότες, μεγαλοεργολάβοι, εθνικοί προμηθευτές κλπ).

3. Ο Γλέζος δεν είναι ήρωας επειδή κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη. Ο Γλέζος έγινε ήρωας, την στιγμή που αμετάκλητα αποφάσισε να το επιχειρήσει. Έχει τεράστια διαφορά αυτό και ελπίζω κάποτε να το καταλάβεις.

4. Ζωή να έχει ο Μίκης, τα 90 του χρόνια θα τα γιορτάσουμε πάλι με κρατικό χρήμα όπως τα 80 και τα 70; Τη βουλευτική αποζημίωση μαζί με τους υπόλοιπους πρώην βουλευτές τη διεκδικεί ακόμα;

5. Από το "Καραμανλής ή Τανξ", στο "Ο Λαός δεν ξεχνά τη σημαίνει Δεξιά", στο "Μεσοπρόθεσμο ή Χρεωκοπία", στο "Πολυνομοσχέδιο ή Αργεντινή", το πολιτικό κατεστημένο ανέκαθεν απειλούσε και εκβίαζε για να διατηρήσει, πρωτίστως τη δική του ύπαρξη. Ο μόνος τρόπος να το νικήσεις είναι να του αφαιρέσεις τη δυνατότητα να διαχειρίζεται χρήμα.

6. Όσο βέβαια ο Φιλελευθερισμός προελαύνει, σπάει κατεστημένες συντεχνίες, ο Λαϊκισμός θα αμύνεται περί την πάρτη του. Το μόνο που ξέρει να κάνει, άλλωστε. Το πολιτικό σύστημα φορολογεί τον αέρα για να διατηρήσει τους κομματικούς του στρατούς, ενώ έπρεπε να τους απολύσει. (Να είμαστε δίκαιοι: Αν απέλυε θα κατεβαίνανε οι αγανακτισμένοι όχι με μούτζες και με αυγά στις παρελάσεις....αλλά με δίκανα.)

7. Την πιο σοβαρή στάση από τα κόμματα της Αριστεράς την έχει κρατήσει το ΚΚΕ, άσχετα από τις γενικές του θέσεις.

8. Είπα ΚΚΕ και θυμήθηκα...Οι παπάδες χαλαρά στο απυρόβλητο/αφορολόγητο. Όχι θα κάτσουν να σκάσουν!

9. Είπα παπάδες και θυμήθηκα...Θα καταθέσω αίτημα για προεραιτική εγγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες! Αμέ....!!!! Θυμάσαι πόσο μας είχε απασχολήσει αυτό; Μπορείς να διανοηθείς με τι μαλακίες θέματα ασχολούμασταν όλα αυτά τα χρόνια;

10. Νήφε και μέμνησο απιστείν (Επίχαρμος).

Να είσαι καλά !

Λόγω της ημέρας...

2011-10-28T12:40:00.012-04:00

Των δανειστών τα φουσάτα περάσαν,

και τα spreads εκτινάξαν ψιλά,

Με Μνημόνια τους μισθούς μας πατάξαν,

τα δανεικά τους πίσω να πάρουν λεφτά.

Ο λαϊκισμός ποτέ δεν πεθαίνει,

δεν τον σκιάζει λογική καμιά,

Μόνο λίγο καιρό ξαπωσταίνει,

και ξανά προς το φασισμό τραβά.

Μα οι κουτόφραγκοι πια τώρα σκορπίσαν,

μας διαγράψαν 100 δις ευρώ,

Να φτιάξωμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, τα όσα γκρεμίσαν,

μία πρόσληψη, μία σύμβαση, ένα επίδομα...ένα νέο "Συμβόλαιο με το Λαό".

Παράδοξο.

2011-10-24T23:27:00.005-04:00

Τόσους μήνες ούρλιαζες για τις τράπεζες που σου πείνουν το αίμα και που επέλεξε η κυβέρνηση να "σώσει" αυτές σε αντίθεση με τους πολίτες.

Τώρα που η ΕΕ απειλεί το τραπεζικό σύστημα (τους διεθνείς τοκοφλύφους, τους βρυκόλακες κλπ κλπ) με κούρεμα του δικού μας χρέους, χρησιμοποιώντας ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα με εσένα, είσαι μαζί της;

Γιατί αν κοπεί το χρέος από τις ξένες τράπεζες θα κοπεί και από τα ασφαλιστικά μας ταμεία. Ποιος θα τα επανακεφαλαιοποίησει;

Να σε δω να διαδηλώνεις υπέρ των τραπεζών....μόνο αυτό!

Ερωτευμένη Θάτσερ

2011-10-19T15:26:00.005-04:00

Τι καταλαβαίνεις βλέποντας τέτοιες εικόνες;

Και το δικό μας , το σημερινό:

Όσο ακόμα η ερωτική συμπεριφορά/επικοινωνία δεν είναι ούτε κοινωνικοποιημένη ούτε κρατικοποιημένη, αυτό που βλέπεις είναι η δύναμη ( η εν δυνάμει και εν γένει ιστορική επικράτηση) του ατόμου κόντρα στην τυρρανία ενός κράτους ή εξουσίας.

Αυτό που φοβάσαι να ομολογήσεις είναι πως στην πραγματικότητα βλέπεις το Φιλελευθερισμό στην πλέον ακραία του μορφή!

Λογικός Λογισμός ( Μέρος 2ο)

2011-10-14T20:35:00.015-04:00

Το πρώτο μέρος κάπου εδώ.

Τις τελευταίες μέρες η blogόσφαιρα βούηξε από το πολύ πρωτότυπο βραβείο και παιχνίδι για τα επτά πράγματα για τον εαυτό σου. Το οικτήρω αυτό το χαζό παιχνίδι γιατί εμένα κανείς δε με κάλεσε να παίξω. "Καλα λοιπόν , κι εγώ θα δείτε!"

Ως άλλη αλεπού που ό,τι δε φτάνει, το κάνει κρεμαστάρι συνεχίζω ακάθεκτος αγνοώντας τα ποταπά παιχνιδάκια.

Τα τελευταία 24ωρα επίσης βούλιαξε η blogόσφαιρα με την είδηση για λιποθυμίες παιδιών από ασιτεία στα σχολεία της χώρας. Την είδηση την άκουσα από το φίλο Αστεροειδή ο οποίος την πέταξε στην κουβέντα μας για να μου δείξει πόσο στείρα επιχειρήματα τα κομματικά μου (;) γυαλιά μου υπαγορεύουν να έχω, σε σχέση με την έκταση και το βάθος της κρίσης.

Πρώτη μου ενέργεια είναι να διαβάσω την ανακοίνωση για να συμπεράνω πως πρόκειται για κείμενο γραμμένο από γραφομηχανή της Κουμουνδούρου ή του Περισσού. Ουδέν μεμπτόν μέχρι εδώ. Η δεύτερη σκέψη που έκανα ήταν να σκεφτώ καλύτερα. Στις αναπτυγμένες δυτικές κοινωνίες η φτώχεια δε συμβαδίζει με την ασυτία. Του 'ναντίον μάλιστα τα φτωχότερα στρώματα τρώνε κατά κανόνα πιο ανθιυγινές τροφές (ως φτηνότερες) με αποτέλεσμα να αντιμετοπίζουν σοβαρά προβλήματα παχυσαρκίας. Η τρίτη ενέργεια ήταν να διαβασω την ανακοίνωση του υπουργείου η οποία αναφέρει πως όλα αυτά είναι ψεύδη και αποτελούν αισχρό λαϊκισμό καθώς καμία υπηρεσία τους δεν έχει αναφέρει το παραμικρό περιστατικό. "Σιγά μην τους πιστέψουμε τώρα", σκέφτηκα και περιμένα μια δυο μέρες μπας και σκάσει το θέμα σε κανένα κανάλι αφού όπως και να το κάνουμε είναι καραμπινάτη είδηση. Αφού δεν έγινε ούτε αυτό είπα να δω ποια είναι αυτή η κυρία που έκανε την καταγγελία. Εκεί το θέμα έκλεισε για μένα οριστικά.

Δεν ξέρω πόσοι μπαίνουν στον κόπο να σκέφτουν λίγο παραπάνω όταν ακούν μια εντυπωσιακή είδηση. Ίσως κάτι τέτοιο να είναι πολυτέλεια στην εποχή της κρίσης. Ίσως τα ορθολογικά αντανακλαστικά μας να έχουν ισοπεδωθεί μέσα σε μια τόσο άρρωστη ατμόσφαιρα. Είναι η αρρώστια αυτής της πραγματικότητας η αιτία ώστε μία τόσο καραμπινάτη ράδιο-αρβύλα όπως η παραπάνω να γίνει η αφορμή να καταρρεύσουμε. Ίσως να το θέλουμε μέσα μας και να περιμένουμε μία τέτοια αφορμή, ίσως όχι. Θα δείξει...

Στο σημερινό κείμενο θα μιλήσω για ένα είδους επιχειρημάτων που χρησιμοποιούμε στο λόγο μας και το οποίο συχαίνομαι όσο τίποτα άλλο. Είναι η περίφημη "επίκληση στην αυθεντία".

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την "αυθεντία" και τα "τσιτάτα" της.

Αγαπημένη μου αναγνώστρια συνήθως συζητάμε για δύο λόγους. Ο πρώτος, ο ευγενής, ο σωκρατικός είναι ο διάλογος για την αναζήτηση της Αλήθειας. Συζητάμε γιατί πρέπει να καταλάβουμε, να κατανοήσουμε, να κερδίσουμε την αμάθειά μας κατακτώντας τη γνώση. Ο δεύτερος για να κάνουμε κόντρα, να δείξουμε πως ξέρουμε πιο πολλά από το συνομιλιτή μας, είμαστε τελικά πιο έξυπνοι, πιο ικανοί έτσι ώστε να λάβει το θυληκό της παρέας το μήνυμα ότι η εξυπνάδας μας είναι ανάλογη του μήκους του πέους μας. Έτσ ίσως γαμήσουμε κι εμείς καμιά φορά γιατί φτάσαμε 45 χωρίς να έχουμε ακόμα διαιώνησει την πολύτιμη γενετική μας πληροφορία και τι θα γίνει ο κόσμος χωρίς εμάς !!!

Ο κατάλογος επιχειρημάτων της αυθεντίας συνήθως υπηρετεί το δεύτερο είδος διαλόγου. Οι λόγοι είναι απλοί:

1. Είναι εύκολο να μαθαίνεις τσιτάτα. Εύκολα τα πετάς και με εντυπωσιακό λανσάρισμα του ονόματος της αυθεντίας στην αρχή (προφορικός λόγος) ή στο τέλος (γραπτός λόγος) νομίζεις ότι έλυσες και τα 23 προβλήματα του Hilbert ταυτόχρονα.

2. Αν και η επίκληση στην αυθεντία δεν είναι μόνο "τσιτάτα" εν τούτοις ρέπει προς αυτά. Η συνθηματολογία όμως είναι το δομικό χαρακτηριστικό της κουβέντας για να εντυπωσιάσουμε. Είναι κλασικός τρόπος για να ενφυσήσουμε το δεύτερο χαρακτηριστικό αυτού του είδους του διαλόγου που είναι το συναίσθημα. Διότι ποιος είσαι εσύ ρε μπαγλαμά που θα πας κόντρα στον Αινστάιν, στον Κοέλιο, στο Μίκη, στο Γκούφυ και τα άλλα καρτούνς; Τα ξέρεις καλύτερα εσύ ρε ; Έκανες εσύ εξορία, πέρασες κατοχή, κατέβασες τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη; Κάν' τα όλα αυτά και μετά μίλα!

3. Η επίκληση στην αυθεντία δε μειώνει μόνο τον αντίπαλο. Κρύβει ταυτόχρονα και τη δική μας αναπηρία. Η δυσκολία να καταρρίψει το λόγο μας ο συνομιλιτής έγκειται στην αυθεντία που ξαφνικά καλείται να αντιμετοπίσει, και όχι τον παρλαπίπα που είχε μέχρι εκείνη τη στιγμή απέναντί του, να του πρήζει στα σκώτια με την ημιμάθειά του.

4. Η επίκλιση στην αυθεντία έχει δύο βασικές αδυναμίες για να χρησιμοποιηθεί σε ουσιαστικό διάλογο. Πρώτον η αυθεντία μπορεί να μην είναι αυθεντία για το θέμα που συζητάμε. Ο Einstein π.χ. πει ένα σορό πετυχημένα τσιτάτα για την πολιτική αλλά ο μόνος λόγος που τα γνωρίζουμε ήταν επειδή πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους Φυσικούς όλων των εποχών. Δεύτερη αδυναμία είναι πως το σύνθημα που θα πετάξουμε για να εντυπωσιάσουμε τη γκόμενα δίπλα μας μπορεί κάλλιστα να μην έχει απόλυτη σχέση με την κουβέντα ή να αναφέρεται σε κάτι κοντινό αλλά όχι ίδιο με το θέμα μας.

5. Η επίκλιση στην αυθεντία είναι χαρακτηριστικό εργαλείο του πολιτικού, θρησκευτικού, κολλεκτιβίστικου, δογματκού λόγου και της επιφανειακής σκέψης. Χρησιμοποιείται για να χειραγωγήσει το ακροατήριο και όχι να το προβληματίσει ή να το κάνει να σκεφτεί. Η θεϊκή εικόνα του Στάλιν, του Άη Γιώργη, ή της Κανέλλη, καθυποβάλλει τον αντίπαλο και μειώνει την προσωπικότητά του σε μία συντονισμένη προσπάθεια να μειώσει τα ίδια του επιχειρήματα και να περάσει τη θέση του αντιπάλου.

Δε μπορώ παρά να κλείσω το κείμενο αυτό με την απάντηση του Einstein στο κείμενο "Εκατό επιστήμονες εναντίων του Einstein" (φώτο επάνω) :

Άν είχα άδικο, ένας θα ήταν αρκετός.

Mikeius Vs Έντεχνο

2011-10-07T13:34:00.005-04:00

Απλά, δεν υπάρχει !

15 - Mikeius vs. Έντεχνο - COMEDY LAB

UPDATE: RELATED MATERIAL

O Stewie Griffin γράφει τραγούδι για τη νέα του αγάπη τη Suzie

Ο τίτλος του; Πρωτότυπος όσο τίποτα άλλο :

Το τραγούδι δεν του βγαίνει και αποφασίζει να φτιάξει ένα νέο video clip του Everything I do στο οποίο πρωταγωνιστεί ο ίδιος.

All rights reserved by FOX. That's why the crappy quality.

Fortuna Imperatrix Mundi

2011-10-02T10:26:00.011-04:00

Πρωτοπαρουσιάστηκε το 1937 στη Φρανκφούρτη, την περίοδο ακμής του Ναζισμού. Παρά τη μουσική του "ανορθοδοξία" το έργο έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές και δεν άργησε να χρησιμοποιηθεί σαν προπαγανδιστικό εργαλείο υπέρ της "ανωτερότητας" της Άριας Φυλής. Είναι γνωστή άλλωστε πως η αμφιλεγόμενη σχέση του ίδιου του συνθέτη με τους Ναζί .

Η Carmina Burana αναλύει τη θεμελιώδη έννοια της Τύχης, ως στυλοβάτη της Ύπαρξης. Ζούμε, αναπνεούμε, αλληλεπιδρούμε και εξελισσόμαστε από Τύχη. Υπάρχουμε από Τύχη και φυσικά από Τύχη θα πάψουμε κάποτε να υπάρχουμε.

Η ματαιότητα της ύπαρξής μας υπαγορεύεται από το Τυχαίο. Η ανθρώπινη συνείδηση συνθλίβεται από αυτή τη συμπαντική δύναμη που κινείται σε κύκλους.

Η Τύχη ολοκληρώνεται ακριβώς στο σημείο που ξεκινάει.

Oh Fortuna

Μα τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνεις μουσικά;

Η μουσική του Orff εξυπηρετεί με μοναδικό τρόπο τα νοήματα των Carmina Burana.

Όλα ξεκινούν και τελειώνουν με το τυχαίο....Το απόλυτα τυχαίο αλλά ταυτόχρονα απόλυτα αιτιατό. Η μουσική του Orff επικεντρώνεται στον απλό Άνθρωπο. Το μέσο ακροατή και όχι τον ειδήμονα μουσικό. Ο μέσος άνθρωπος άλλωστε είναι εκείνος που βιώνει με τον πλέον αβάσταχτο τρόπο την ελαφρότητα της υπάρξής του.

Το έργο ξεκινά και ολοκληρώνεται με την ίδια ακριβώς πράξη. Η αποθέωση της Τύχης που μας φέρνει στον Κόσμο αυτό...με τον πλέον Αιτιοκρατικό τρόπο : την ερωτική πράξη.

Μα γι αυτό ακριβώς σε ερεθίζει η έναρξη του Carmina Burana. Η μουσική είναι η σεξουαλική πράξη. Οι πρώτες νότες είναι η είσοδος του φαλού στο αιδίο και οι υπόλοιπες περιγράφουν την εξέλιξη και κορύφωση της λίμπιντο...Είναι τόσο απλό και ξεκάθαρο και καθηλωτικό.

Η Τύχη υπαγορεύει τον πλέον αιτιοκρατικό τρόπο με τον οποίο ερχόμαστε σε αυτή τη Ζωή. Αλλοίμονο, χωρίς τον τρόπο αυτό η Τύχη δε μπορεί να κάνει τίποτα. Μην μπερδεύσαι! Φιλοσοφικά μιλάμε για τη διαλεκτική αρχή της αμοιβαίας αλληλεπίδρασης των αντιθέτων (υπότιτλος του ιστολογίου). Η τύχη δεν υπαγορεύει τίποτα. Αλλιώς δε θα ήταν αυθεντική Τύχη. Θέλει λίγο χρονο να κατανοήσει κανείς πως η Αιτιότητα και η Τυχαιότητα είναι στην ουσία οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Επιστημονικά αυτό έχει εξηγηθεί με τη Θεωρία του Χάους. Όπως είπε και ο Αϊνστάιν, η καθαρή διαίσθηση της Πραγματικότητας όταν περνάει από το μυαλό δημιουργεί Επιστήμη και όταν περνάει από την καρδιά δημιουργεί Τέχνη.

Η μουσική έπειτα "δυσκολεύει". Δε μπορούμε εύκολα να την παρακολουθήσουμε. Ίσως να είμαστε εξουθενωμένοι από το σεξ που προηγήθηκε και να μην έχουμε όρεξη. Τη βρίσκουμε βαρετή, μάλλον υποδεέστερη. Ίσως η ίδια η μουσική να μας μιλάει για αυτό που προκύπτει από το σέξ. Για την ίδια τη ζωή και τις δυσκολίες της. Τις μεγάλες χαρές και τις λύπες που έχουμε καταδικαστεί να γευόμαστε όσο υπάρχουμε σε αυτόν τον πλανήτη. Όλα αυτά μέχρι το Τέλος.

Η δυναμική της Τύχης υπαγορεύει και το Τέλος μας. Όχι ακριβώς.

Η ίδια η Ζωή υπαγορεύει το θάνατό μας! Ο Θάνατος άλλωστε είναι το πλέον ευφυές εργαλείο για να εξυπηρετηθεί η διαιώνηση της Ζωής. Εδώ το τέλος του βιολογικού κύκλου επιβάλλεται από τη δυναμική της Τύχης αλλά υπαγορεύεται από την Αιτιότητα της Ζωής. Πεθαίνουμε επειδή η Ζωή πρέπει να συνεχιστεί. Το Τέλος (του ενός) είναι ο καθρέφτης της Αρχής (του άλλου). Καθρέφτης συμμετρικός...αέναος...μάταιος...Όλος.

Mecum Omnes Plangite

2011-09-29T23:32:00.007-04:00

Πως συνδιάζεται ο Orff με τον Beethoven ; Θα μας δείξει αύριο ο Ραφαέλ....

The Kennedy Center of Arts

(έμενα 2 τετράγωνα μακριά του ! Πουτάνα Δαμανάκη μ' έφαγες! )

The National Symphony Orchestra

The Choral Arts Society

The Children's Chorus of Washington

Rafael Frühbeck de Burgos, conductor

Present:

Ludwig Van Beethoven, Symphony No. 8

Carl Orff, Carmina Burana

Για τους φίλους του κινήματος :

Προσυγκέντρωση στο Washington Circle του Foggy Bottom, τρεις ώρες πριν, όπου θα μοιραστούν σημαιάκια του ΠαΣοΚ κασκόλ και μπρελόκ για τους φαν του Γιώργου, του Μπένυ και της Μέρκελ (για τους ποιο σκληροπυρηνικούς συντρόφους) . Μικροφωνική εγκατάσταση θα μας εμψυχώνει με αυτόματο εναλλάξ playlist : την τσιμινιέρα, το καλημέρα ήλιε, τους μπαξέδες, το διδυμότειχο μπλουζ και το πουκάμισο το θαλασί, με το Γιώργο Νταλάρα σε φιλική παραφωνία.

Το προφεστιβαλικό χάπενινγκ θα ολοκληρωθεί με λοταρία για την ενίσχυση της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ. 5 τυχεροί θα κερδίσουν μέρος από το Καρβέλι της Κανέλλη (το γάλα δυστυχώς έκοψε και εικάζεται πως μοιράστηκε από το κόμμα στους καπιταλιστές απολυμένους του 902).

Γιγαντοαφίσες και πανώ του Ανδρέα θα μοιραστούν για αφισοκόλληση μέχρι το IMF και την παγκόσμια τράπεζα που είναι δύο κτίρια παραπέρα. Θα ακολουθήσει πορεία διαμαρτυρίας μέχρι τα κεντρικά γραφεία του Νομισμαστικού Ταμείου υπέρ της άμεσης εκταμίευσης της έκτης δόσης για να αγοράσουμε το τελευταίο μοντέλο της Κάντιλακ, το υβριδικό ! Η πορεία θα καταλήξει στο Κένεντι Σέντερ

κλικ για μεγέθυνση

Oh Fortuna, σε διασκευή (απίστευτη) του Ray Manzarek

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
(ήτοι με χαμηλωμένα τα μεγάφωνα μη σε ακούσει ο γείτονας και σε πάρει για πασόκο...δε θα βγεις ζωντανός από το σπίτι σου)

Ave Paternum Deo

2011-09-11T13:05:00.008-04:00

Η τεράστια επιτυχία του προηγούμενου κειμένου (0 σχόλια) οφείλεται προφανώς στον πιασάρικο λατινικό τίτλο. Συνεχίζουμε στο ίδιο μοτίβο λοιπόν...

Γιατί ό,τι έχει νόημα στη Ζωή...υπάρχει πάντα ένας Κανόνας στον οποίο υπακούει.

update: Η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη στη Lena που έσωσε την υπόληψη αυτού του ιστολογίου...

Fortuna plango vulnera

2011-09-05T17:37:00.005-04:00

Τον Λ. Κύρκο τον γνωρίζω πολιτικά πολύ λιγότερο από όσο θα έπρεπε. Πολιτικός επίγονος ο Κουβέλης μου είναι ο πλέον συμπαθής από την Αριστερά. Είναι τιμή για τον Κύρκο η αναγνώριση της προσφοράς του από τους πολιτικούς του αντιπάλους και ακόμα μεγαλύτερη τιμή, η μη αναγνώριση από το ΚΚΕ. Όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό είναι βαριά κομμουνισμένοι (ή/και αγάμητοι).

Έπρεπε που λες να πεθάνει οι Κύρκος για να παρακολουθήσω δύο ντοκιμαντέρ-αφιερώματα της κρατικής τηλεόρασης. Απέναντι λοιπόν στο Λεωνίδα που, με έκπληξη έμαθα, πως ως γραμματέας του ΚΚΕ εσ., στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις, χρησιμοποιούσε ως μουσική εισαγωγής την "Ωδή Στη Χαρά", ο Ανδρέας χρησιμοποιούσε την εισαγωγή του "Carmina Burana", το περίφημο "Oh Fortuna".

Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση όμως είναι η άποψη που εξέφρασε και στα δύο ντοκιμαντέρ ο Κύρκος για τον Ανδρέα και τη "μεγάλη χαμένη ευκαιρία" της χώρας που "πρώτη φορά στην ιστορία της όπως είπε, είχε έναν ηγέτη πανίσχυρο τόσο σε εξουσία όσο και σε λαϊκή αποδοχή".

Θέλω να σταθώ σε αυτή την ιδέα, που είναι μια γενικά αποδεκτή άποψη σε ό,τι αφορά τα γεγονότα αυτής της περιόδου. Συνήθως συνοδεύεται από την απογοήτευση σχετικά με την πορεία του Ανδρέα και τη νοοτροπία του λαϊκισμού ως πολιτική πρακτική στην Ελλάδα του "Εδώ και Τώρα" .

Η "χαμένη ιστορική ευκαιρία" είναι σωστή στο μέτρο που η χώρα βγήκε από την επτάχρονη δικτατορία, έκανε βήματα δημοκρατίας, άντεξε τις ανατάρραξεις του κυπριακού, κατάφερε κάποιο βαθμό την Εθνική Συμφιλίωση, έγινε μέλος της Κοινής Αγοράς.

Η ιδέα όμως ενός ηγέτη με υπερεξουσίες, είτε έχει τη λαϊκή αποδοχή είτε όχι, είναι μία λάθος προϋποθεση πολιτικής για ανάπτυξη και ευημερία. Τέτοια δύναμη εξουσίας είναι εν γένει άχρηστη, ανεξάρτητα των καλών προθέσεων και των ικανοτήτων που μπορεί να έχει ο Αρχηγός. Το "σύστημα" που καλείται να διαχειριστεί ο Αρχηγός είναι τόσο πολύπλοκο που είναι αδύνατον να καταφέρει το παραμικρό αποτέλεσμα.

Η απόπειρα υπερσυγκέντρωσης εξουσιών ή κεντρικού ελέγχου/σχεδιασμού με στόχο τον έλεγχο της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας είναι εξ' αρχής αποτυχημένη, σε μία ελεύθερη κοινωνία. Η πολυπλοκότητα που παράγει μία τέτοια κοινωνία ως σύστημα είναι υπερπολλαπλάσια του όποιου πεφωτισμένου μυαλού ή πολιτικού γραφείου. Η πυραμίδα που επιβάλει ο κεντρικός σχεδιασμός είναι καταδικασμένη να καταρρεύσει.

Σκέψου το ως εξής: Αν το αυτοκίνητο που οδηγάς είχε πραγματικά στο πιλοτήριό του όλες τις δυνάμεις ή ροπές που δημιουργούνται κατά την οδήγηση, σε μορφή ελεγκτών on/off, έτσι ώστε να πρέπει να τις ελέγχεις προσωπικά όλες εσύ - έστω και νοητικά (χωρίς κουμπάκια), να είσαι σίγουρος πως δε θα μπορούσες να κάνεις ούτε ένα μέτρο - όσες φορές και να προσπαθήσεις.

Η grande απογοήτευση που προκύπτει λοιπόν από το πέρασμα του Ανδρέα στην πολιτική ιστορία αυτού του τόπου είναι πως όλα αυτά ο Ανδρέας τα εγνώριζε. Τα δίδασκε μάλιστα στα πανεπιστήμια της Αμερικής, καθηγητής οικονομίας. Αυτή είναι η απογοήτευση στη μεγαλοφυία ενός μυαλού που σίγουρα κάποιο λόγο είχε να επιλέξει αυτή τη μουσική...της Τύχης, που....ρόδα είναι και γυρίζει...και εκδικείται...

Μοίρα αδυσώπητη και κενή
ρόδα που γυρίζει
με κακές προθέσεις,
μάταιη η ευτυχία
που πάντα διαλύεται.
Είσαι στη σκιά
φορώντας πέπλο
και πλακώνεις κι εμένα
αφού στα παιχνίδια σου
είμαι απροστάτευτος
και κάνω ό,τι διαλέξεις.

Ει-δύσεις.

2011-08-26T11:36:00.002-04:00

Αυτά τα νέα περιμένουμε για να πάρουμε μία χαρά.

Θα έχει μαζί και anti-virus για να μην κολλάμε AIDS;

Όμως έρχονται και πάλι δεύτεροι οι ανέραστοι κουτόφραγκοι.

Α ρε Τζιμάκο, πόσο μπροστά είσαι !!

Antonio Vivaldi

2011-08-22T18:36:00.014-04:00

Ο Αναγεννησιακός.

Από όλες τις "Εποχές", μου αρέσει "το Καλοκαίρι".

Μέχρι να φύγω από την Ελλάδα, μπορώ να πως πως δεν είχα την τύχη να το ζήσω όπως περιγράφει το ο Vivaldi. Βρισκόμενος όμως 3 και πλέον χρόνια στην αλλοδαπή, μπορώ βέβαια να πω πως έχω μάλλον βαρεθεί να το ζω έτσι.

Ο Antonio Vivaldi θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες κλασικής (μπαρόκ), στην παγκόσμια ιστορία της μουσικής. Γεννήθηκε στη Βενετία το 1678 και πέθανε στη Βιέννη το 1741. Έγραψε πάνω από 700 έργα, μεταξύ των οποίων κοντσέρτα για βιολί, θρησκευτική μουσική αλλά και 40 όπερες. Πολλές συνθέσεις του, δε, προορίζονταν για την παιδική χορωδία θηλέων του ορφανοτροφείου Ospedale della Pieta στη Βενετία, όπου ο Vivaldi δούλεψε εκεί συνολικά 20 χρόνια. Το παρατσούκλι του ήταν "ο κόκκινος ιερέας" (red priest) εξαιτίας των έντονα κόκκινων μαλλιών που είχε.

Είχε την τύχη να γνωρίσει τον Αυτοκράτορα της Αυστρίας Κάρολο τον 6ο και να δεχθεί μία θέση αρχι-μουσικού στην Αυλή του. Η μετάβασή του στην Βιέννη όμως υπήρξε ατυχής καθώς πολύ σύντομα ο Αυτοκράτορας πέθανε, αφήνοντας το Vivaldi χωρίς προστασία (και εξασφαλισμένο εισόδημα). Ο μαέστρος πέθανε στη Βιέννη, πάμφτωχος από κάποιο είδος εσωτερικής μόλυνσης τον Ιούλιο του 1741.

Η μουσική του Vivaldi ήταν πρωτοποριακή. Ο μαέστρος δούλεψε κυρίως πάνω στη φόρμα και τη ρυθμική δομή του μουσικού κοντσέρτου και κατάφερε να αναδείξει νέες μελωδίες και αρμονικές γέφυρες. Η μουσική του χαρακτηρίζεται από χρώματα και ήχους της Φύσης, φανταχτερή, πολυδουλεμένη και πληθωρική. Η "φυσικότητα" της μουσικής τέχνης του Vivaldi αγγίζει και συγκινεί τον πλέον αδαή, περί της συμφωνικής μουσικής, ακροατή. Θεωρείται μάλιστα η καταλληλότερη εισαγωγή για όποιον ενδιαφέρεται να γνωρίσει το μοναδικό αυτό κόσμο της κλασικής μουσικής.

Η αλήθεια είναι πως ο Vivaldi ήταν ο Elton John της Αναγέννησης. Έπιανε μια βασική μελωδία και έφτιαχνε 34 κοντσέρτα πάνω της. Αυτό κάπου φαίνεται πως ενοχλούσε τους σύγχρονούς του. Η κύρια κριτική προς το έργο του ήταν ακριβώς αυτή: επαναλαμβανόταν τραγικά. Ο Vivaldi αν και γνώρισε μεγάλη δόξα στις μέρες του, χαρακτηρίστηκε ως ένας διάτων αστέρας. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, πρόλαβε να δει το έργο του να ξεχνιέται και να περιφρονείται πολύ γρήγορα. Είναι εκπληκτικό πως δεν υπάρχει πουθενά η παρτιτούρα της πρώτης έκδοσης των Τεσσάρων Εποχών.

Η μουσική του Vivaldi ήρθε και πάλι στο προσκήνιο τον 20ο αιώνα και μέχρι τα μέσα αυτού. Σήμερα θεωρείται ένας από του αντιπροσωπευτικότερους συνθέτες τις δυτικής μουσικής. Οι Τέσσερις Εποχές, θεωρούνται ένα από τα αριστουργήματα της Παγκόσμιας Τέχνης και έχουν συνδεθεί με την ιστορική Αναγέννηση του Ανθρώπου, μετά από αιώνες μεσαιωνικού σκοταδισμού. Την επανασύνδεσή του με τη Φύση, το πρώτο στάδιο του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.

Σε αφήνω με ένα πολύ αγαπημένο κομμάτι.

Antonio Vivaldi -La tempesta di mare

Health Care

2011-08-12T20:31:00.007-04:00

Γεια σου κομμουνισμένη μου Αγάπη...

Αύγουστος σήμερα και όλη η Ελλάδα έχει πάει για διακοπές; Όλη; Ναι, όλη! Άνθρωπος δε φαίνεται να έχει μείνει σπίτι του. Όχι θα κάτσει να σκάσει! Εδώ είναι βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε.

Δεν ξέρω αν το έχεις προσέξει, αλλά εδώ τον Ομπάμα δεν τον πάνε καθόλου. Θέλουν με το ζόρι να του κόψουν τη δεύτερη θητεία. Το tea party, από τις ενδιάμεσες εκλογές, κερδίζει συνεχώς έδαφος. Ο Ομπάμα είναι αλήθεια ότι υποσχέθηκε πολλά. Αφ' ότου "έχασε" το Κογκρέσο, όμως, έχει αποδυναμωθεί. Παρά την ανέλπιστη πτώση της ανεργίας στο 9.1% οι Αμερικάνοι όσο πάει και χάνουν την εμπιστοσύνη τους στον Πρόεδρο Ομπάμα.

Μετά την κρίση χρέους και το όριο του ανώτατου δανεισμού μία ακόμα ήττα έρχεται να προστεθεί για τους Δημοκρατικούς. 3-μελές εφετείο της Ατλάντα απεφάσισε ότι η μεταρρύθμιση στην Υγεία είναι εν μέρει αντισυνταγματική. Το σκεπτικό της απόφασης στηρίζεται σε μία διάταξη του ομοσπονδιακού νόμου σύμφωνα με την οποία όλοι οι Αμερικανοί πολίτες έχουν υποχρέωση να φέρουν μία ασφάλεια υγείας. Το δικαστήριο θεωρεί ότι το ομοσπονδιακό κράτος με αυτόν τον τρόπο υποχρεώνει τους πολίτες του πέραν της νομιμότητας.

Γενικά τον Ομπάμα, κομμουνιστή τον ανεβάζουν, Στάλιν τον κατεβάζουν. Μην ακούς που το ΚΚΕ έχει, από μόνο του, το copyright στη λέξη "κομμουνιστής" και την απονέμει σε όποιον νομίζει σωστό η Αλέκα. Εδώ η λέξη έχει ευρεία χρήση και χρησιμοποιείται ελεύθερα.

Η αντίδραση του Λευκού Οίκου ήταν άμεση:

Όσοι πολίτες δεν ασφαλίζονται θα αναγκαστούν να πληρώσουν απ' την τσέπη τους την προσωπική τους περίθαλψη. Στις περισότερες περιπτώσεις όμως αυτό που συμβαίνει είναι οι πολίτες αυτοί να δηλώνουν αδυναμία πληρωμής και εν γένει οι υποθέσεις τους να καταλήγουν στο αρχείο και ο λογαριασμός στο κρατικό ταμείο.

Τελικά δηλαδή οι φορολογούμενοι πληρώνουν τον "τζάμπα-μαγκα" φιλελευθερισμό των συμπολιτών τους.

Παρόλο που δε μπορώ να ελέγξω σε απόλυτα νούμερα τον ισχυρισμό του Λευκού Οίκου, εν τούτοις φαίνεται πως έχει κάποια βάση. Το πράγμα αποκτά ενδιαφέρον. Και οι δύο πλευρές έχουν αναφορά στο Φιλευθερισμό αλλά καταλήγουν σε αντίθετα συμπεράματα. Η αιτία είναι πως η Υγεία είναι ένα ιδιαίτερο "προϊόν". Είναι κατ' αρχήν ακριβό, αναγκαίο και φυσικά αφορά το σύνολο της κοινωνίας. Το φιλελεύθερο μοντέλο της αγοράς ίσως δεν καταφέρνει να εξηγήσει τη φύση αυτού του αγαθού.

War - Debt

2011-07-29T18:21:00.001-04:00

Ο Brian και ο Stewe είναι αμερικανοί στρατιώτες στον πόλεμο του Ιράκ και ψάχνουν να βρουν τρόπο να γυρίσουν στην πατρίδα...Eυτυχώς, γι αυτούς ο πόλεμος τελείωσε εν τέλει πιο σύντομα από ό,τι φοβόντουσαν. Οι Ιρακινοί απολαμβάνουν πλέον την αμερικανικού τύπου Δημοκρατία:

Αφιερωμένο στον πρόεδρο Ομπάμα και το πρόβλημα του χρέους που προέκυψε γιατί απλά δεν πλήρωσαν για τους τρεις πολέμους που έκαναν την τελευταία δεκαετία...

Είμαστε όλοι IonnKorr

2011-07-26T10:36:00.004-04:00

Αποχαιρετισμός σε έναν blogger-θρύλο που αποχώρησε από την blogόσφαιρα .

Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι αποχώρησής του, είναι πραγματικά κρίμα που πήρε αυτήν την απόφαση. Δεν παίρνω θέση γιατί δε γνωρίζω τι συνέβη αλλά και γιατί για μένα δεν είναι αυτό το θέμα πλέον.

Το θέμα είναι πως ο χειμμαρώδης και ανατρεπτικός ορθολογιστής IonnKorr αποφάσισε να κλείσει το blog του οριστικά.

Προσωπικά, τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την παρέα που μου κράτησε και όλες τις συζητήσεις στις οποίες συμμετείχαμε μαζί σε διάφορα ιστολόγια. Είναι ο blogger με τον οποίον οι απόψεις μας σχεδόν σε όλα τα θέματα που έχουμε αναπτύξει (πλην μουσικής) ταυτίζονται εξαιρετικά.

to hell, ρε !

2011-07-22T11:34:00.004-04:00

Οι Η.Π.Α. σαρώνονται από κύμα καύσωνα το οποίο έφτασε στο Maryland και με τη σημερινή μέρα (Παρασκευή) να είναι η χειρότερη από πλευράς θερμοκρασιών. Σήμερα λοιπόν που έσκασε ο Τζίτζικας, σήμερα βρήκε να έρθει στο Πανεπιστήμιο ο Πρόεδρος την ώρα που εγώ περίμενα μάταια το λεωφορείο από το μετρό για το campus. Τα πάντα είχαν φυσικά μπλοκάρει...Μπατσικά από την πόλη του college park, το πανεπιστήμιο, την κομητεία, την πολιτεία αλλά και ασφαλίτικα chevy του FBI με τις εσωτερικές σειρήνες και τα φιμε τζάμια να έχουν πιάσει τις γωνίες, τις διασταυρώσεις, τα διαζώματα τα πεζοδρόμια, τα γκαζόν...

45 λεπτά αναμονής κάτω από τον καυτό ήλιο (39 υπό σκιάν!) να περιμένουμε το λεωφορείο που συνήθως δεν κάνει πάνω από 8 λεπτά.

Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί έπρεπε να έρθει ο Πρόεδρος να μιλήσει στο campus για την κατάσταση της οικονομίας, να πει για ακόμα μία φορά πως κάνανε 3 πολέμους και δεν πληρώσανε (λες και αυτό είναι το ζήτημα με τους πολέμους) και ότι δεν υπάρχει περίπτωση να γίνουν Ελλάδα, γιατί οι ΗΠΑ πληρώνουν τα χρέη τους: πρώτα θα εξοφληθούν οι πιστωτές και μετά, ό,τι περισέψει, θα πάει για πληρωμές δημ. υπαλλήλων και συντάξεις.

Ας τα διάλα ρε, με τέτοια ζέστη σήμερα!

Έτσι οι μέρες περνούν...

2011-07-13T11:13:00.004-04:00

Για το Credit Score ρε γαμώτο!!!

2011-07-10T20:51:00.012-04:00

Όπως ακριβώς συμβαίνει με τα κράτη, έτσι και με τους ανθρώπους στην Αμερική, ο καθένας έχει την προσωπική πιστοληπτική του ικανότητα. Τη δυνατότητα δηλαδή να δανείζεται από πιστωτικά ιδρύματα. Αυτή η δυνατότητα είναι ένα score, το περίφημο credit score: Ένας αριθμός από το 300 μέχρι το 850. Αυτός ο αριθμός είναι ενδεικτικός του ρίσκου που παίρνει κάποιο πιστωτικό ίδρυμα όταν δανείζει φυσικά πρόσωπα. Όσο μικρότερος είναι ο αριθμός τόσο μεγαλύτερο το ρίσκο άρα τόσο μεγαλύτερα τα επιτόκια δανεισμού.

Αυτός ο αριθμός διαμορφώνεται σιγά-σιγά καθώς εξελίσεται η οικονομική σου δραστηριότητα. Στις ΗΠΑ τρεις εταιρείες συλλέγουν στοιχεία, βάσει του ΑΦΜ σου, και διαμορφώνουν το προσωπικό σου score. Ιδιαίτερα δε όταν αποκτήσεις πιστωτική κάρτα και αρχίσεις να χτίζεις ένα πιστωληπτικό προφίλ.

Όσο γνωρίζει κανείς το πως, για ποιο σκοπό και κυρίως με τίνος τα κεφάλαια δουλεύουν οι οίκοι αυτοί, άλλο τόσο γνωρίζει κανείς και για τους υπόλοιπους οίκους, όπως Moody's , S&P κλπ κλπ.

Σε κάθε περίπτωση βέβαια, ο καλοπροαίρετος αναγνώστης δε μπορεί παρά να αναγνωρίσει το πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν οι οίκοι αυτοί στην πραγματική οικονομία των ΗΠΑ. Πρόσεξε ! Αυτοί οι οίκοι δεν αξιολογούν εταιρείες, αλλά ανθρώπους. Έχουν την πλέον στενή σχέση πιστωτικού τομέα-πραγματικής οικονομίας.

Το εγχειρίδιο του καλού πολίτη κατά τους οίκους αυτούς συνοψίζεται σε δύο προτάσεις.

1. Να πληρώνεις έγκαιρα τα χρέη σου!
2. Να μη χρησιμοποιείς όλο το πιστωτικό σου όριο!

Τηρώντας, κατ' αρχήν αυτούς, τους δύο κανόνες το πιστωτικό σου σκορ θα ανεβαίνει αργά και σταθερά. Τι άλλο όμως μπορείς να κάνεις για να σου ανέβει πιο γρήγορα;

"Τίποτα", θα σου απαντήσουν οι οίκοι! Και θα έχουν δίκιο, αφού λίγη ανάλυση σε αυτούς τους δύο κανόνες αρκεί για να κατάλαβει κανείς γιατί κατέρρευσε η οικονομία των ΗΠΑ.

Κανόνας πρώτος: Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές σημαίνουν πτώχευση! Κανένας πρόβλημα: Αναπροσαρμόζουμε την οφειλή μόνο σε ποσοστό αυτής! Μου χρωστάς π.χ. 2000 δολλάρια; Πλήρωσε τώρα τα 20 και τα υπόλοιπα τον άλλο μήνα (με τόκο). Ετσι θα βγάλει ο πιστωτής κέρδος από τον τόκο και επιπλέον εσύ δε θα κυρηχθείς κακοπληρωτής!

Κανόνας δεύτερος: Χρησιμοποιείς όλο σου το πιστωτικό όριο = δεν έχεις να πληρώσεις! Κανένα πρόβλημα: Θα σου αυξήσω το πιστωτικό όριο έτσι ώστε να φαίνεται ότι χρησιμοποιείς λιγότερο ποσοστό αυτού. Έτσι ο πιστωτής βγάζει χρήμα από τους τόκους του χρήματος που σου δίνει κ εσύ νομίζεις πως πληρώνεις λιγότερους τόκους αφού το score σου δε μειώνεται.

Αποτέλεσμα;

Ο φίλος μου ο Θάνος που χρωστάει +$25,000 σε τράπεζες και δάνεια έχει ένα απεριόριστο πιστωτικό όριο. Μπαίνει στις τράπεζες και μόνο τσιμπούκια που δεν του κάνουν οι διευθυντές από τους τόκους που έχει πληρώσει.

Ο κινέζος συνάδελφος στο γραφείο, μπορεί να μην έχει στον ήλιο μοίρα, και πάνω από $1000 στην τράπεζα, αλλά έχει 11 πιστωτικές κάρτες με συνολικό όριο $20,000.

Εγώ που, αδίκως κυρήχθηκα ληξιπρόθεσμος για μία οφειλή μόλις 250 δολλαρίων, την οποία ούτε έκανα, ούτε έμαθα ποτέ γιατί, έφταναν τα ειδοποιητήρια στην παλιά μου διεύθυνση, για το ένα cent που θα δανεισθώ, θα πληρώσω 2. Κι ας μην έχω καθυστερήσει ούτε μέρα κάποιο λογαριασμό....

Διότι μωρό μου φιλελεύθερο, δεν ξέρω αν το πρόσεξες αλλά, το credit score ουδεμία σχέση έχει με τα χρήματα που έχεις στην τράπεζα. Ας είχα και το μισό Maryland ιδιοκτησία...Χέστηκαν!

Να γιατί λοιπόν κατέρρευσε η Αμερική. Γιατί σε αυτή τη χώρα πλέον δεν έχει καμία σημασία αν είσαι πλούσιος ή φτωχός, αν χρωστάς πολλά ή λίγα. Στον χρηματοπιστωτικό κόσμο σημασία έχει:

Α. πόσα χρήματα θέλουν να σε δανείσουν
Β. ποια η δυνατότητά σου να εξυπηρετείς το χρέος σου

Τίποτα άλλο δεν έχει αξία.

Το πραγματικό χρέος, το χρέος της πραγματικής οικονομίας, είναι μία μικρή φούσκα που επιπόλαια υποτίμησες και αποφάσισες να την "ξεφορτωθείς" πληρώνοντας τους τόκους σου ευλαβικά κάθε μήνα (δηλαδή να γίνεις ένας υπάκουος σκλάβος των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που στις ΗΠΑ ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της πραγματικής οικονομίας).

Πότε όμως αυτός ο καλούλης όγκος στιβάχθηκε με άλλους όγκους, έγινε παράγωγο και πωλήθηκε ως κέρδος, κόλλησε με άλλους καλούληδες όγκους, πολτοποίηθηκε από ένα hedge funds, έκανε 18 φορές το γύρω της γης, έβγαλε 40000% κέρδος και σου χτύπησε την πόρτα του σπιτιού σου ως μεταστατικό μελάνωμα 3ου βαθμού...ένας Reagan το ξέρει

Συνεπώς...

Κάνε μια ευχή

Η "Αγανακτισμένη" Thatcher.

2011-07-04T14:13:00.003-04:00

Διακόπτουμε για μία σφήνα...

Διαβάζοντας το τελευταίο ψήφισμα των "Αγανακτισμένων" από το realdemocracy αντιλαμβανόμαστε όλοι τους τίτλους Τέλους αυτού του κινήματος, το οποίο έχει καπελωθεί από ακρο-αριστερά στοιχεία και βουλιάζει μέρα με τη μέρα χωρίς να έχει τίποτα πλέον να προσφέρει.

Με τη διακύρηξη-προειδοποίηση-απειλή- προς τρόικα-τράπεζες-επενδυτές (αφού για όλα φταίνε αυτοί - ΓΙΑ ΟΛΑ...!) οι "Αγανακτισμένοι" (όχι αυτοί της πάνω πλατείας...όχι...αυτοί της κάτω πλατείας...η σκεπτόμενη διανόηση!) απειλούν ότι θα κάνουν ό,τι μπορούν, για να σαμποτάρουν τις ξένες επενδύσεις, ακόμα και ανατινάξεις αν χρειαστεί.

Το κείμενο δεν είναι άξιο σχολιασμού. Πρόκειται για το τελικό στάδιο παρακμής αυτού του κινήματος, αφού εδώ και μέρες δεν έχει πια τον κόσμο που είχε.

Παρά την προφανή γελοιότητά του, το ψήφισμα αυτό μας δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως η λογική των (κατ' επάγγελμα) "Αγανακτισμένων" δεν είναι απλά η πτώχευση. Θέλουν να καταστρέψουν και να ισοπεδώσουν τα πάντα. Γιατί; Γιατί μόνο αυτό μπορούν να κάνουν. Γιατί αυτή είναι η λογική της πολιτικής σκέψης τους...

Αυτή:

Λογικός Λογισμός (Μέρος 1ο)

2011-06-28T22:42:00.005-04:00

Για πες μου τώρα, ειλικρινά.

Πόσες φορές δεν έχεις μπλεχτεί σε μία συζήτηση που ενώ αρχικά νόμιζες ότι "το κάτεχεις το θέμα"...τελικά έφτασες σε αδιέξοδο, σε έπιασε το κεφάλι σου και τελικά...αγανάκτισες;

Μια τέτοια συζήτηση είναι π.χ. η πολιτική συζήτηση. Ακόμα και αν απλώς παρακολουθείς πολιτικούς να μιλάνε... δε βγάζεις άκρη..."τρελαίνεσαι", που λέμε!.. Φαίνεται όλοι να έχουν δίκιο και άδικο ταυτόχρονα.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί απελπιζόμαστε...όταν σκεφτόμαστε;;;

Από τα πολύ μικρά εως τα πολύ μεγάλα προβλήματα με τα οποία καταπιανόμαστε είναι πολύ πιθανό να οδηγηθούμε σε αδιέξοδο.

Στο παραπάνω παράδειγμα, ο πολιτικός λόγος- μαθαίνουμε από την 'Εκφραση-Έκθεση της Γ' Λυκείου- είναι ένα είδος λόγου με πολλές ασάφειες και σκοπό έχει να παραπλανά τον ακροατή. Αίολα επιχειρήματα, άκρατη συνθηματολογία, προβληματικοί ορισμοί, κενά νοήματα, διαστρεβλομένα συμπεράσματα.

Παρ' όλα τα προβλήματα του πολιτικού λόγου...ακούγοντας έναν χαρισματικό πολιτικό (που είναι μάλλον δικηγόρος)...πείθεσαι! Γιατί να συμβαίνει αυτό;

Όση επιστημονική σοβαρότητα απαιτεί η θεμελίωση στέρεων επιχειρημάτων άλλο τόσο καλλιτεχνική ευρηματικότητα απαιτεί η θεμελίωση σοφισμάτων. Των επιχειρημάτων αυτών που μας παραπλανούν και εν τέλει μας απελπίζουν!

Τα σοφίσματα απαιτούν κατ' αρχήν άριστη γνώση του ορθολογισμού, της "τέχνης" του να σκεφτόμαστε λογικά και να καταλήγουμε σε σωστά και ακλόνητα συμπεράσματα. Έτσι όποιος κατέχει καλά τη Λογική, ξέρει πότε, που και πως να την παραβιάσει και να μας καθοδηγήσει παραπλανώντας μας.

Το πρώτο και πολύ εύκολο σόφισμα της έρευνάς μας είναι το εξής:

Το 2 είναι μεγαλύτερο από το 1 και το 3 είναι μεγαλύτερο από το 1. Άρα το 2 είναι μεγαλύτερο από το 3.

Η παραπάνω πρόταση είναι προφανώς λανθασμένη και όλοι μπορούμε να καταλάβουμε γιατί. Η διάταξη δεν ορίζει τάξεις ισοδυναμίας.

Σε ποιο γήινη γλώσσα το παραπάνω παριστάνεται με το κλασικό:

Ο αστυνομικός είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι.

Νομίζεις μωρό μου ότι τέτοιες νοητικές ακροβασίες είναι παιχνιδάκι για σένα; Και όμως....

Αυτά τα νοητικά παράλογα μπορεί κάποιος να τα βρεί στη βάση των "λογικότερων" και πιο "στέρεων" επιχειρημάτων. Ένα παράδειγμα:

Θυμάμαι στο Λύκειο, τη φιλόλογό μας (μία από τις πιο μορφωμένες καθηγήτριες που έχω γνωρίσει) να μας λέει πόσο λυπηρό και αποκρουστικό είναι το θέαμα του καψίματος των σχολικών βιβλίων στο τέλος κάθε χρονιάς, αφού...."βιβλία έκαιγαν οι Ναζί!".

Είναι πράγματικά εκπληκτικό το ότι μπορεί να αποδείξει κανείς το ακριβώς αντίθετο...Πως δηλαδή δεν υπάρχει τίποτα πιο υγιές από το κάψιμο των σχολικών βιβλίων κάθε τέλος της χρονιάς.

Αντίστοιχο επιχείρημα-σόφισμα είναι αυτό που προβαλόταν σχετικά με το πανεπιστημιακό άσυλο. Η επιτροπή ασύλου του ΕΜΠ δεν αποφάσιζε ποτέ την άρση του ασύλου επειδή δεν ήθελε να ξαναδεί αστυνομικές δυνάμεις στο χώρο του πολυτεχνείου μετά το Νοέμβρη του '73. Αποτέλεσμα αυτού του τόσο "πιασάρικου" επιχειρήματος ήταν η σχεδόν ετήσια καταστροφή από αναρχικούς-καταληψίες, δημόσιας περιουσίας, την οποία πλήρωναν οι φορολογούμενοι.

(συνεχίζεται....)

Boston calling... (UPDATE)^2

2011-06-17T15:29:00.005-04:00

Εδώ Βοστώνη...

Από το καλοκαιρινό σχολείο του MIT πάνω στην πολυπλοκότητα συστημάτων μάθαμε για τον ανασχηματισμό και την υπουργοποίηση του Ευάγγελου...Παρόλα αυτά το ευρώ ανέβηκε και, κυρίως, κατέρευσαν τα spreads (-1.17) των 10ετών ομολόγων.

Έτσι για να αλλάξουμε και λίγο κλίμα...

...Θυμήθηκα, από εδώ που βρίσκομαι, τις ωραίες κι ανέμελες μέρες του Σεπτέμβρη του 2007, μετά τη δεύτερη ήττα Παπανδρέου και την απόπειρα-ρεσάλτο του Benny να καταλάβει την εξουσία του κινήματος. Τότε, εμείς οι "ανώνυμοι πασοκικοί" είχαμε διασπαστεί στους προεδρικούς και τους βενιζεκούς. Προσωπικά ήμουν και είμαι με τους πρώτους.

O Benny είναι ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος με πληθωρική προσωπικότητα και ιδιαίτερα γοητευτικό λέγειν που μπορεί βρε παιδί μου να..."σε πείσει". Κάθε φορά που μιλάει τον ακούω με προσοχή αλλά δυστυχώς ελάχιστες φορές διαπίστωσα να λέει κάτι το ουσιαστικό ή κάτι το πραγματικά ενδιαφέρον. Μπορεί να περιπλέκει και να περιτυλίγει τις πιο ξύλινες ή ανούσιες ιδέες με πλήθος εύστοχων επιθετικών προσδιορισμών όμως ποτέ μου δε διέγνωσα στοιχεία αυθεντικής, ή με κάποια διορατικότητα, σκέψης.

Από τον καφέ του Ρέλλου, στο υπουργείο των Οικονομικών έχουν περάσει σχεδόν 4 χρόνια...Σήμερα κάποιοι μιλάνε για αρχηγικό ντεπούτο (δεδομένης και της αντι-προεδρίας),κάποιοι για μία έξυπνη κίνηση του Παπανδρέου να πλήξει τον εσωκομματικό του αντίπαλο εν όψη πρόορων εκλογών. Δεν έχει καμία σημασία νομίζω.

Δε μπορώ να καταλάβω πώς ένας νομικός θα καταφέρει να διαχειριστεί ένα τόσο δύσκολο και τεχνικό υπουργείο. Μοιάζει σαν τον τελευταίο ανασχηματισμό του "καταλληλότερου" όπου στο υπουργείο οικονομικών βρέθηκαν όλοι οι άσχετοι με την οικονομία - (αποκορύφωμα αν θυμάσαι...η λατρεία μου....ο Θανάσης ο Μπούρας). Δεν ξέρω αν το κατάλαβες αλλά,

...Πάμε από το ΠαΣοΚ στο χειρότερο...

update: Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος η δημοσκόπηση των "Αγανακτισμένων" της Καπα Research. Περίπου 1 στους 4 δηλώνει οπαδός του ΠαΣοΚ. Μάλλον ενισχύεται η άποψη κατά την οποία το μεγάλο μέρος της μάζας αυτής είτε πρόκειται για δημοσίους υπαλλήλους που απλώς έχουν χάσει τα κάθε λογής κρατικά επιδόματα που έπαιρναν είτε για πολίτες (άνεργους ή μη) που έμαθαν να τα περιμένουν όλα από το κράτος (αυτή η κατηγορία περικλείει βέβαια και τη λαϊκή δεξία αλλά και την Αριστερά). Αδυνατώ να κατανοήσω, πώς η αντίθεσή στο Μεσοπρόθεσμο και η ενδεχόμενη μή-ψήφισή του, θα διασφαλίσει στους "Αγανακτισμένους" αυτά που εξακολουθούν να παίρνουν.

update:
70% haircut είναι μία πρόταση (μάλιστα η μόνη λύση!) των αγανακτισμένων. Αυτό θα σήμαινε πως το χρέος που έχει το κράτος π.χ. στις Τράπεζες και τα εγχώρια ασφαλιστικά ταμεία θα μειωνόταν κατά 70%. Τα ταμεία δε θα μπορούν να καλύψουν συντάξεις και ασφαλιστική κάλυψη και θα ζητήσουν από το κράτος. Το κράτος θα ζητήσει από τις τράπεζες αλλά και αυτές θα έχουν φαληρήσει αφού κρατάνε τεράστιο χρέος. Οι ξένοι φυσικά και δεν πρόκειται να μας δανείσουν αφού μόλις θα έχουν χάσει τα χρήματά τους...Το κράτος απομένει να κρατικοποίησει τις τράπεζες και να μπλοκάρει τις καταθέσεις των πολιτών. Οι αντιδράσεις έπειτα θα είναι αλυσιδωτές και απρόβλεπτες....

Το ξέρω ότι δε μπορεί να παίρνει κανείς στα σοβαρά αυτές τις προτάσεις όμως ο λαϊκισμός πλησιάζει τα όρια επικυνδινότητας.

Σκέψεις.

2011-06-08T06:24:00.015-04:00

Όταν, επιστρέφοντας από Ελλάδα, η καλύτερη εντύπωση που σου μένει είναι η αλλαγή στάσης της Αλέκας σε σχέση με την κρίση και το ευρώ, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά.

"Καλά", θα μου πεις, "μόνο αυτό σου έμεινε από τέτοια χώρα; Δε σου έμεινε ο Ήλιος , η θάλασσα, οι μυρωδιές, τα χρώματα, οι χαλαροί ρυθμοί της ζωής που σε αφήνουν να αναπνεύσεις σαν άνθρωπος, οι ανεπανάληπτες μπάμιες με κοτόπουλο της μαμάς; Πού θα βρείς μπάμιες στο Μέρυλαντ ρε αμερικανοφλωράτζα;".

Όλα αυτά θα τα προσμετρούσα στα θετικά αν το έκαναν αυτό και οι "Ελλαδίτες". Ο φίλος Αστεροηδής με "κατηγορεί" ότι δε μπορώ να γνωρίζω επαρκώς το μέγεθος της κρίσης, αφού δεν κατοικώ στην Ελλάδα.

Όμως κάτι παρόμοιο ίσως να έχει συμβεί και στους κατοίκους. Ξέχασαν σε ποια χώρα ζουν και αυτό μπορεί να είναι η ουσία των προβλημάτων τους. Κατοικώντας στην ωραιότερη χώρα του κόσμο όπου το φυσικό κάλος και κλίμα σε "παρακινεί" να κάνεις διακοπές έξι μήνες το χρόνο, ποιος ο λόγος να καταναλώνεις σαν να δούλευες και τους δώδεκα; Γιατί ξέχασαμε την ομορφία και τον αυθεντικό τρόπο ζωής στον τόπο μας; Πότε υποτιμίσαμε αυτά για τα οποία ο υπόλοιπος κόσμος πληρώνει όσο-όσο για να έρθει και να τα απολαύσει, για ελάχιστες μέρες;

Η οικονομική κρίση μας καλεί να αποφασίσουμε πως θέλουμε να ζούμε από εδώ και πέρα. Κυρίως μας μαθαίνει πως δε μπορεί κανείς να αποφασίσει κανείς για μας χωρίς εμάς. Πρώτο και "χειρότερο" το μεταπολιτευτικό κράτος. Το κράτος αυτό που "ολημερίς το γκρέμιζαν, το βράδυ ξαναχτιζόταν", δε λέει με τίποτα να πεθάνει και να μας αφήσει ήσυχους.

Με το λίγο που μίλησα με το περιβάλλον μου μπορώ να πως πως ο φόβος είναι παντού. Και ο φόβος "τρελαίνει". Αυτή τη φορά είδα αριστερούς να συζητάνε με δέος τις πολιτικές της Θάτσερ, είδα δεξιούς-φιλελεύθερους να χρησιμοποιούν μαρξιστικούς όρους και σχήματα στις συζητήσεις τους, είδα δημοκράτες να ονειρεύονται μία χούντα. Όλοι "πλήρως ενημερωμένοι" από τα ΜΜΕ και φυσικά αρκούντως αγανακτισμένοι.

Και οι "Αγανακτισμένοι" ;

Σε ό,τι αφορά το Ηράκλειο, οι διοργανωτές-κατασκηνωτές είναι άτομα της εξω-κοινοβουλευτικής Αριστεράς. Όπου ανωμαλία και διαταραχή, αυτοί πρώτοι! Ε κι αμέ! Το Ηράκλειο συνταρράσεται περισσότερο από τον αποκλεισμό του ΟΦΗ παρά από την οικονομική κρίση.

Οι υπόλοιποι "Αγανακτισμένοι" δε μπορούν να μπουν σε καλούπι. Δεν ξέρουμε αν είναι αριστεροί -δεξιοί- αναρχοκαπιταλισμές- μαοϊκοί ή απλά υπάλληλοι του δημοσίου που τους έκοψαν το επίδομα "έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία" ή συνταξιούχοι που τους μείωσαν τη σύνταξή τους από το 110% του τελευταίου μισθού.

Είναι δύσκολο να πιστέψω πως αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να φύγει το Μνημόνιο πιστεύοντας πως έτσι θα επιστρέψουν οι μισθοί και η δουλειά τους στα προ κρίσης επίπεδα. Και όμως υπάρχουν πολλοί τέτοιοι συμπολίτες "σας". Είναι απελπιστικό. 37 χρόνια μεταπολίτευσης...37 χρόνια λαϊκισμού, που να βγάλεις άκρη; Θλιβερότερος όλων...ο Μίκης.

Από την άλλη, η κυβέρνηση έχει το δυσκολότερο έργο. Πρέπει να τα βάλει με τους δανειστές, την κοινωνία, την αντιπολίτευση, το ίδιο της το κόμμα, τη δημόσια διοίκηση, τους συνδικαλιστές. Όλοι της επιτίθενται αλλά κανείς δε θέλει εκλογές. Όλοι "ξέρουν" τι πρέπει να γίνει αλλά κανένας δεν αναλαμβάνει ούτε συναινεί σε τίποτα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κυβέρνηση φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για τα λάθη και τις αστοχίες. Κυρίως όμως είναι υπόλογη γιατί δεν είπε όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό και γιατί δεν προσπαθεί ούτε αυτήν την ώρα να δημιουργήσει κάποιο ηθικό κεφάλαιο στην κοινωνία την οποία ξεζουμίζει κάθε μέρα. Είναι εξοργιστικό πως με το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα καλούνται και πάλι οι πιο αδύναμοι να συνεισφέρουν περισσότερο. Η πλήρης αποτυχία των φοροεισπρακτικών μηχανισμών έχει αγανακτίσει ακόμη και την Τρόικα.

Επιστρέφοντας από την Ελλάδα αισθάνομαι πως το διακύβεμβα δεν είναι αν θα πτωχεύσουμε ή όχι, αφού αυτό εξαρτάται από τους δανειστές μας. Ο μεγαλύτερος φόβος αφορά την κοινωνική συνοχή που διαλύεται μέρα με τη μέρα. Έχουμε ξεπεράσει το στάδιο της εθνικής κατάθλιψης και βρισκόμαστε στη φάση της εθνικής απελπισίας. Ούτε κάποιο δημοψήφισμα θα έδινε μία λύση. Όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται πως δε μπορεί να συνεχιστεί για πολύ αυτό το κλίμα ύφεσης, ανασφάλειας και τρομοκρατίας. Η μεγάλη Εκτόνωση πλησιάζει και μπορεί να σημαίνει διχασμό ή/και δικτατορία.

Μπορούμε να την αποφύγουμε, και πως;

Τολμήστε!

2011-06-02T03:04:00.002-04:00

Τολμήστε!

Θέλουμε να εκφράσουμε με τον πιο σαφή τρόπο την αγωνία μας για τη δραματική κατάσταση του τόπου. Η ισότιμη ένταξή μας στην Ευρώπη, αναγκαία για την επιβίωση της Ελλάδας ως σύγχρονης προηγμένης χώρας, αλλά και οι σημαντικές πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, απειλούνται σήμερα σοβαρά. Ως υπεύθυνοι πολίτες νοιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε, καθώς οι φωνές του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας κυριαρχούν στο δημόσιο λόγο, κρύβοντας από τους περισσότερους Ελληνες τη σοβαρότητα της κατάστασης και προτείνοντας λύσεις καταστροφικές, ανεδαφικές ή εξωπραγματικές σε στιγμή κρίσης.

»Απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, σε όποια θέση και αν βρίσκονται: στον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση και τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και τον αρχηγό και τους βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους αρχηγούς και τους βουλευτές των άλλων κομμάτων. Τους καλούμε όλους να αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες, τις προσχηματικές αντιμαχίες, εσωκομματικές και εξωκομματικές, τους υπολογισμούς, τους συμψηφισμούς, καθώς και τις αγκυλωμένες στο παρελθόν ιδεολογικές και πολιτικές περιχαρακώσεις και να αναλάβουν επιτέλους στο ακέραιο τις ευθύνες τους. Τους ζητούμε να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους έλληνες πολίτες για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα, για τον αγώνα και τις θυσίες που απαιτεί η σωτηρία και η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς της, και να εργαστούν σκληρά και συστηματικά για τη νέα στροφή.

»Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, και μόνο συντονισμένες ενέργειες, βασισμένες σε ένα νέο πνεύμα ομοψυχίας μπορούν να αποτρέψουν πλέον την καταστροφή. Οσοι αγνοούν προκλητικά τα σημεία των καιρών και, επιδεικνύοντας ασυγχώρητη ιδιοτέλεια, επιμένουν να επενδύουν στην κατάρρευση με οδηγό το δικό τους προσωπικό ή κομματικό συμφέρον, θα χρεωθούν στο ακέραιο την καταστροφή της χώρας. Υπάρχει ακόμη καιρός να σωθούμε, αν αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό και παίρνουν τις αποφάσεις για λογαριασμό του, όπου κι αν βρίσκονται, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, είτε σε άλλους συλλογικούς φορείς ή όργανα, τολμήσουν να κάνουν το καθήκον τους.

»Οι κατακτήσεις της σημερινής Ελλάδας στηρίχθηκαν σε κόπους και θυσίες γενεών. Δεν έχουμε δικαίωμα, πολιτικοί και πολίτες, να τις εγκαταλείψουμε ούτε να αφήσουμε κανέναν να τις καταστρέψει. Δεν έχουμε δικαίωμα να υποθηκεύσουμε το μέλλον και τα όνειρα των νέων και των επερχόμενων γενεών».

Το κείμενο υπογράφουν, από τα γράμματα και τις τέχνες: Θανάσης Βαλτινός, Κική Δημουλά, Απόστολος Δοξιάδης, Τάκης Θεοδωρόπουλος, Αθηνά Κακούρη, Μένης Κουμανταρέας, Γιάννης Κουνέλης, Πέτρος Μάρκαρης, Τάσος Μπουλμέτης, Βασίλης Παπαβασιλείου, Διονύσης Σαββόπουλος, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Αλέκος Φασιανός.

Από την ακαδημαϊκή - επιστημονική κοινότητα: Νίκος Αλιβιζάτος, Νάσος Βαγενάς, Γιάννης Βούλγαρης, Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Αγγελος Δεληβοριάς, Γιώργος Δερτιλής, Αρίστος Δοξιάδης, Ορέστης Καλογήρου, Στάθης Καλύβας, Βάσω Κιντή, Ανδρέας Κούρκουλας, Νίκος Μουζέλης, Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος, Γιώργος Παγουλάτος, Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Παύλος Σούρλας, Σταύρος Τσακυράκης, Χαρίδημος Τσούκας.

Βρε...

2011-05-30T06:36:00.004-04:00

...πως "αλλάζουν" τα πράγματα:

Σύνταγμα, 1981
"Οι μη Προνομιούχοι"

Σύνταγμα, 2011

"Οι Αγανακτισμένοι"

30 χρόνια μετά ...από το ένα πανηγύρι της Δημοκρατίας στο άλλο.

Newsletter again^3 (αχταρμάς)

2011-05-21T18:54:00.006-04:00

0. Άλλη μία αλλοπρόσαλη προπαγανδιστική φιλοκυβερνητική ανάρτηση μόλις ξεκίνησε...

1. Ε ναι, λοιπόν...Εγώ είμαι η καμαριέρα του Στρως Καν ! Εξού και η απουσία μου από τη μπλογκόσφαιρα αυτές τις μέρες. Κράτα το κρυφό όμως γιατί θα χαλάσει η συμφωνία με τον Πρόεδρο Νικολά και είναι κρίμα να μείνει άνεργος, τώρα που περιμένει και δύδιμα η Κάρλα.

2. Θες να το πιστέψεις ή όχι, ο Στρως Καν ήταν από τους λίγους φίλους μας σε όλη αυτήν την ιστορία. Όμως φυσικά και δε θέλεις να το πιστέψεις! (Έθνος ανάδελφον άλλωστε). Όπως δε θέλεις να πιστέψεις ότι η ελληνική κρίση δεν έχει καπιταλιστικά χαρακτηριστικά όπως σου έχουν παπαριάσει το μυαλό αλλά πρόκειται για κατάρρευση σοβιετικού τύπου. Το κράτος πεθαίνει σοσιαλισμένη μου αναγνώστρια όχι οι επιχειρήσεις. Και αν πεθάνει το κράτος οι μόνοι που θα κερδίσουν είναι οι κερδοσκόποι που μόλις για τον πρώτο χρόνο μνημονίου πόνταραν $100 δις στο θάνατό μας, ή τα κοράκια που μόλις καταρρεύσουμε θα μας αγοράσουν όλους μαζί για μισό banana muffin από τα Starbucks, όπως συνέβη στην Ρωσία (τότε με δυο κομμάτια Pizza Hut).

3. Λησμονείς βεβαίως πως είμαστε μία χώρα που δεν παράγουμε ούτε τρόφιμα για να θρέψουμε το λαό μας στο σύνολό του, σε αντίθεση π.χ. με την Αργεντινή η οποία ως χώρα παράγει τρόφιμα αρκετά ώστε να εξαγωγει κιόλας. Σκέψου τι θα γίνει λοιπόν αν βαρέσουμε πτώχευση...Σκέψου...(μπορείς;)

4. Λίγη σημασία έχουν όλα αυτά. Αερολογούμε ακατάπαυστα όλον αυτόν τον καιρό αφού δε γνωρίζουμε ούτε στο ελάχιστο πως ακριβώς έχουν τα πράγματα (εκτός από την Αριστερά [και την Πρόοδο] που τους τα είπαν όλα ο Μαρξ και ο Ενγκελς πριν καν ακόμα συμβούν). Το μόνο που κάνουμε είναι να βλέπουμε Mega ή Λαζόπουλο και να αναπαράγουμε "παπαγαλοειδώς" ό,τι άποψη ακούμε και μας αρέσει.

5. Η κατάσταση στη μπλογκόσφαιρα είναι εξίσου θλιβερή! Οι λογικές και οι ψύχραιμες φωνές έχουν εκλείψει. Είναι ίσως τελικά θέμα αξιοπρέπειας πολλές φορές να μη λες τίποτα. Να σιωπάς απέναντι στις όλο και πιο λαϊκίστικες απόψεις που ορθώνονται.

6. Πίσω στα δικά μας, τώρα. Τέλος εξαμήνου αλλά διακοπές ούτε για αστείο. Μία βδομάδα Ελλάδα σε συνέδριο και μετά M.I.T. σε summer school και καπάκι δεύτερο συνέδριο. Τα projects τρέχουν γιατί εδώ οι άνθρωποι δουλεύουν για να ξαναχτίσουν μία χώρα που, δε θα το πιστέψεις αλλά...την αγαπάνε! Παρ' όλη την καταστροφή η ανεργία έχει σημειώσει πτώση και η παραγωγικότητα ρεκόρ ανόδου. Μικρά σημάδια ανάκαμψης που με την εκτέλεση του Μπιν Λάντεν μάλλον εξασφαλίζουν στην Πρόεδρο Ομπάμα και δεύτερη θητεία. Όλα θα εξαρτηθούν φυσικά από τις τιμές των καυσίμων που έχουν σπάσει ρεκόρ ανόδου χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος. Όμως αυτό εμένα λίγο με απασχολεί.

7. Το οικολογικό Jeep έχει εδώ και πάρα πολύ καιρό πουληθεί ως κατ' αρχήν άχρηστο όταν ζει κανείς στην πόλη αλλά και λόγω κρίσης. Πήγαινε-έλα στο πανεπιστήμιο 2 ώρες στο μετρό κάθε μέρα σιχάθηκα τη ζωή μου. Παρ' όλα αυτά η ζωή στην "Πρωτεύουσα του Έθνους" δε χρειάζεται καθόλου αυτοκίνητο. Σήμερα κάναμε με τη fairy (τη θυμάσαι τη fairy ; έχει να γράψει καμία 200 μήνες!) μία απίστευτη βόλτα με ποδήλατα. Είχα να κάνω ποδήλατο από το Λύκειο και το καταυχαριστήθηκα. Η Washington είναι επίπεδη με τεράστια πεζοδρόμια και χιλιόμετρα ποδηλατόδρομων !

8. Τέλος εξαμήνου και μάλλον τέλος Εποχής. Τα δημοσιονομικά κριτήρια εκπληρώθηκαν στο 100% των απαιτήσεων και οσονούπω ανακηρύσσομαι σε υποψήφιο διδάκτορα. Παρ' όλα αυτά, η Experian υποβάθμισε την πιστοληπτική μου ικανότητα! Στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται πως έχει παγώσει η δίαιτα λόγω κόπωσης ενώ εκφράζεται η απαισιοδοξία για την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου (15 κιλά) μέχρι ακόμα και το τέλος του έτους. Η απόφαση αυτή σήκωσε θύελλα αντιδράσεων ενθέν κι ένθεν του Ατλαντικού. Κύκλοι τη 25th St. NW (δηλαδή εγώ) διαρρέουν πως πίσω από την απόφαση παίζονται κερδοσκοπικά παιχνίδια και κατηγορούν εμμέσως πλην σαφώς τα hedge funds του αμερικανο-εβραϊκο-σιωνιστικού λόμπι. Εν αναμονή της παρέμβασης Μίκη σχετικά (στην Ελεύθερη Ώρα), παρακάτω βλέπουμε στιγμιότυπο από τη χθεσινή διαδήλωση διαμαρτυρίας έξω από το Λευκό Οίκο μελών της οργάνωσης Σπίθα -παράρτημα Αμερικής :

9. Μετά τις εξελίξεις στο ΔΝΤ, αποφάσισαμε με τη fairy πως δε μας σηκώνει το κλίμα στην περιοχή. Η γειτονιά είναι τέλεια αλλά τα ενοίκια έχουν ξεφύγει τελείως- λόγω ανάπτυξης αλλά και πληθωρισμού. Είναι απλά γελοίο να πληρώνεις τα 3/4 του μισθού σου εκεί. Πάμε γι άλλα λοιπόν κάποια στιγμή αυτό το καλοκαίρι. Θα δείξει....

10. Σκέτη απογοήτευση τα τελευταία επεισόδια του Family Guy.

11. Η χειρότερη ανάρτηση του έτους έφτασε στο τέλος της. Σου δίνω αυτό για να σου απαλύνω λίγο τον πόνο για το χρόνο που έχασες για να τη διαβάσεις:

Να είσαι καλά!!!

Ηθοποιός, σημαίνει.....

2011-05-04T19:05:00.005-04:00

Αναρχο-καπιταλιστική μου αγάπη γειά σου...

Δυο λόγια μόνο γιατί βιάζομαι...

Δύο μέρες μετά που ¨έφυγε" ο καλός μας άνθρωπος και ακόμα σκέφτομαι πως μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που να τους αγαπάει όλος ο κόσμος...μετά θυμήθηκα την τελευταία ταινία που έπαιξε Βέγγος και την περίφημη φράση "Έλληνες να τουφεκάνε Έλληνες"...

...τη συνδίασα και με τη συναυλία διαμαρτυρίας που οργανώνουν οι κρατικές ορχήστρες με το περίφημό τους e-mail που έφτασε και σε μένα, το οποίο είναι γεμάτο με επιχειρήματα επιπέδου Debtocracy.

Πως συνδιάζεται; Μα η 'ψυχή βαθυά' ήταν "επιδοτούμενη" ταινία...και είδες τι μπορεί να σου κάνει η επιδοτούμενη Τέχνη;

"Έλληνες να τουφεκάνε, Έλληνες..." Ναι αυτό ακριβώς ήταν ο εμφύλιος! Όλοι στο ίδιο τσουβάλι...Έλληνας ο αγωνιστής του ΕΑΜ, Έλληνας και ο ταγματασφαλίτης, Έλληνας και ο μαυραγορίτης που φώναζε "Βάστα Ρόμελ" μέχρι να ξεπουλήσει....Αυτό είναι η επιδοτούμενη τέχνη αγάπη μου...Αυτό ήταν πάντα...

Και τώρα τι; Τώρα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε πρέπει να συνεχίσουμε να συντηρούμε ένα σκασμό ορχήστρες με τα λεφτά των φόρων μας ασχέτως αν ακούμε όλοι κλασική μουσική. Δεν έχει καμία σημασία... Πως πληρώνουμε όλοι την ΕΡΤ μέσω της ΔΕΗ ασχέτως αν έχουμε τηλεόραση;...Έτσι ακριβώς...

Πολιτισμός! Πάνω από όλα...Πολιτισμός και Τέχνη. Τέχνη όπως λέμε ο Πλιάτσικας να μαζεύει όλες τις ορχήστρες μαζί στο Μέγαρο Μουσικής να παίζει τα 3 ακόρδα του ανά τραγούδι...Να μπορεί και η Μπήλιω να ανακοινώνει τα σοβαρά πολιτιστικά events με αυτό το "εναλλακτικό" τίποτα που το παίρνει και το κάνει πολιτισμό.

Και οι μουσικοί; Τι θα κάνουν και οι μουσικοί που παίζουν σε αυτές τις ορχήστρες;;;; εε; Τι να το κάνει ο άλλος το φαγκότο; Που να το βάλει και είναι και μακρύ;

Σε μία χώρα που καταρρέει, σε ένα κράτος που δίνει μάχη μέρα με τη μέρα για να μπορέσει να συνεχίζει να καταβάλει μισθούς και συντάξεις, το που θα βάλει το φαγκότο του ο καλλιτέχνης δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει να κάνει με τα λεφτά των φορολογουμένων.

Σοσιαλισμένη μου αγάπη....Η Τέχνη και ο Πολιτισμός είναι υπόθεση προσωπική, όπως η Πίστη και η Θρησκεία. Το κράτος δεν έχει καμία δουλειά σε αυτά τα θέματα. Όταν ένα κράτος επιδοτεί την Τέχνη σημαίνει πως επιλέγει και ορίζει το ίδιο τον Πολιτισμό στα πλαίσια του έθνους που εκπροσωπεί. Αυτό φυσικά και δεν είναι Τέχνη. Είναι πολιτική επίδειξη ολοκληρωτισμού.

Είναι αδιανόητο εμένα που μου αρέσει ή δε μου αρέσει η κλασική μουσική ή η όπερα ή το θέατρο να πρέπει με το ζόρι να πληρώνω από τους φόρους μου τα διάφορα θέατρα και τις ορχήστρες που υπάγονται στο ΥΠΠΟ.

Όσο δεν το καταλαβαίνεις αυτό, τόσο θα "καταναλώνεις" πολιτισμό όπως καταναλώνουν τα burgers οι Αμερικάνοι.

Τα λόγια του Μάνου είναι για ακόμη μία φορά επίκαιρα: " Δεν έχουμε πολιτισμό και η απόδειξη είναι ότι έχουμε Υπουργείο Πολιτισμού."

Και αυτό το είπε γιατί ίσως κατάλαβε το λάθος του...Στην Ελλάδα ...ηθοποιός...δε σημαίνει Φως ...σημαίνει απλά ΔΕΗ.

Να είσαι καλά!

Ο καλύτερος καλός μας Άνθρωπος....

2011-05-03T08:28:00.006-04:00

Heaven holds a place for those who pray!

2011-04-25T18:56:00.002-04:00

...so here's to you...

Το κράτος των ηλιθίων

2011-04-22T21:56:00.005-04:00

..."Το "Αγιο Φως" θα έρθει με ειδικό αεροπλάνο από την Ιερουσαλήμ και θα γίνει δεκτό με τιμές «αρχηγού κράτους»"...

...του κράτους των Ηλιθίων.

(Ο Νταλάρας έχει ξεμείνει από πέρυσι...)

...Καλή Ανάσταση (που δεν το βλέπω) !

The Butterfly Effect

2011-04-07T02:33:00.004-04:00

Μια ωραία (χαοτική) πεταλούδα που κουνάει τα φτερά της εδώ....και προκαλεί καταιγίδες στην Κρήτη και με την οποία μόλις εξασφάλισα τις διακοπές μου για φέτος, με χρήματα του πανεπιστημίου... :)))

Είμαστε όλοι Κούταβοι!

2011-04-05T12:43:00.006-04:00

Εκ του πολιτικού γραφείου του Κ.Κ.Ε.

Δελτίο Τύπου

Σχετικά με την αναστολή λειτουργίας του blog Canis Libertatis.

Μετά την προβοκάτσια των αναρχικών του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του '73, η παύση λειτουργία του blog Canis Libertatis αποτελεί άλλη μία προβοκατόρικη ενέργεια εις βάρος της λαϊκής τάξης και φυσικά εις βάρους του ΚΚΕ. Είναι η συνέχεια μίας σειράς αντιλαϊκών επιθέσεων στα λαϊκά συμφέροντα του λαϊκής οικογένειας, της λαϊκής εργατικής τάξης, της λαϊκής αστικής τάξης και της λαϊκής που έχουμε στη γειτονιά κάθε Παρασκευή. Οι επιθέσεις εκτελούνται βάσει οργανωμένου σχεδίου του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-Δ.Ν.Τ.-Ε.Ε.-Ε.Τ.-Η.Π.Α.-ΝΑΤΟ-ΔΗ.ΣΥ. Στον κατάλογο προστίθενται και τα κόμματα της δεξιάς αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΚΕ ΜΛ, ΜΛ ΚΚΕ, Μ ΚΚΕ Λ, ΚΛΚΕ Μ....) που αν και δε συμμετέχουν, παρ' όλα αυτά είναι εχθροί του ΚΚΕ και αυτό είναι ακόμα χειρότερο.

Ο λαός δεν έχει τίποτα θετικό να περιμένει από τον κλείσιμο του Canis Libertatis. Η σιγή μίας ακόμα φιλελεύθερης φωνής ενισχύει την ανατροπή του συσχετισμού δυνάμεων εναντίον της αστικής τάξης. Θα πέσει όμως στο κενό. Ο λαός θα αποτρέψει και αυτήν την εις βάρος του επίθεση υπό την σωστή καθοδήγηση του κόμματος- όπως άλλωστε απέτρεψε όλες τις μέχρι τώρα επιθέσεις του Κεφαλαίου τα τελευταία 90 χρόνια. Αν η αστική τάξη καταρρεύσει δε θα διαβάζει το σύνολο των αστικών εφημερίδων, που τυπώνει η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ και δε θα αγοράζει τις ντολμαδιέρες και τα μαξιλάρια του 902 με αποτέλεσμα το κόμμα να χάσει λεφτά. Και αυτό δε θα το επιτρέψουμε! Η απάντηση θα δοθεί στους δρόμους, προσεχώς, όπου θα κατεβάσουμε τα ΚΝΑΤ και τους οικοδόμους να παίξουμε ήσυχα και οργανωμένα την Ανυπακοή...

--------

Ένας από τα πιο ενδιαφέροντα πολιτικά προσωπικά ιστολόγια φαίνεται πως τερματίζει τη λειτουργία του μετά από τέσσερα χρόνια. Είναι λίγα τα πολιτικά blogs στην ελληνική μπλογκόσφαιρα που αξίζουν τακτική παρακολούθηση και είναι ανοιχτά σε σοβαρή πολιτική συζήτηση επιπέδου. Ανεξάρτητα αν συμφωνείς ή διαφωνείς με τις πολιτικές του απόψεις, το Canis Libertatis υπήρξε μία φωτεινή εξαίρεση ορθολογικής και ουσιαστικής φιλελεύθερης σκέψης στον γενικευμένο οχετό των ελληνικών πολιτικών ιστολογίων.

Ο Manoliscus είναι, εκτός από εξαιρετικός συνblogger, παλιός και καλός φίλος. Είναι μεγάλη μου τιμή που τον γνωρίζω προσωπικά.

Είμαστε όλοι κούταβοι!

Επίθεση Λογικής.

2011-04-03T09:43:00.002-04:00

Δύο ευχάριστες εκπλήξεις με περίμεναν σήμερα μόλις ξύπνησα το πρωί. Δύο οάσεις λογικής σκέψης από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες με έπεισαν πως ίσως τελικά να μην "το χουμε χάσει τελείως"

1. Νίκος Δήμου. (doncat)

Οι επιθέσεις εναντίον πολιτικών συνεχίζουν την πανάρχαια παράδοση του “αποδιοπομπαίου τράγου”. Στοχοποιούμε ένα πολιτικό (είτε έφταιξε είτε όχι) και του φορτώνουμε τις αμαρτίες όλων. Είναι μία συμβολική πράξη που μας εκτονώνει και μεταθέτει και τις δικές μας ευθύνες. (…για ό,τι μας συμβαίνει φταίει συνήθως κάποιος άλλος). Ευνόητη και κατανοητή αντίδραση ενός υπερσυναισθηματικού λαού η οποία όμως δεν οδηγεί πουθενά. Αντίθετα μπερδεύει τα πράγματα, συγχέει τις ευθύνες (π. χ. απενοχοποιεί την Αριστερά και ενοχοποιεί τον Πάγκαλο) και τελικά δεν επιτρέπει την ψύχραιμη θεώρηση και αντιμετώπιση των προβλημάτων. Το ίδιο συμβαίνει και με τα «αντάρτικα» κινήματα (διόδια, Κερατέα). Μπορεί να μοιάζουν ηρωικά, αλλά συσκοτίζουν και αποπροσανατολίζουν.

Μόνον αν συνειδητοποιήσουμε όλοι τις ευθύνες μας (και οι συνδικαλιστές που έκαναν τις ΔΕΚΟ καταβόθρες, και η Αριστερά που τους ενθάρρυνε, και ο καταναλωτής που υπερφόρτωνε τις κάρτες του και ο δημόσιος υπάλληλος που τσέπωνε το «γρηγορόσημο» και όσοι έκαναν, σε όλα τα επίπεδα, την ατιμωρησία θεσμό) θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Σίγουρα την μεγαλύτερη ευθύνη την φέρουν οι πολιτικοί. (Αλλά κι αυτούς κάποιοι τους ψήφισαν…). Από τα γιαούρτια πάντως, μόνον η ΦΑΓΕ ωφελείται.

______________________________________________________

Απάντηση σε έρευνα της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας στις 3.4.11

2. Λεωνίδας Κύρκος: «Και ο Μουσολίνι καλούσε σε ανυπακοή»

Συνέντευξη στο Βήμα

- Το πνεύμα της συναίνεσης κυριάρχησε στο συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς. Υπήρξατε κατ΄ εξοχήν κήρυκας των συγκλίσεων και των συνεργασιών.
Ωστόσο, οι εξ αριστερών βολές μιλούν για «κόμμα των προθύμων» και για «συμπληρωματική δύναμη» προς το ΠαΣοΚ. Πώς το σχολιάζετε;
«Αστειότητες. Οσοι τα λένε αυτά επιθυμούν να κτίσουν πάνω στα ερείπια και στα συντρίμμια της χώρας. Η Δημοκρατική Αριστερά είναι πρόθυμη να συμβάλει με τις προτάσεις και τις θέσεις της στην έξοδο της χώρας από την κρίση. Ολα τα υπόλοιπα είναι φθηνή κριτική, ανάξια σχολιασμού».

- Πρακτικώς, υπάρχουν κατά τη γνώμη σας περιθώρια συγκλίσεων και συμπράξεων με το κυβερνών κόμμα; Και αν ναι, υπό ποιους όρους;
«Ο Πρωθυπουργός στην ομιλία του στο συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς, απευθυνόμενος όχι μόνο προς το δικό μας κόμμα, αναφέρθηκε σε μια σειρά από μεγάλα ζητήματα στα οποία θα μπορούσε να υπάρξει διάλογος. Κρατάω αυτό που είπε ο Γ. Παπανδρέου: “Είναι λυπηρό στη χώρα μας να δαιμονοποιείται ο διάλογος”! Από εκεί και πέρα, όπως έχει επανειλημμένα τονίσει και ο Φώτης Κουβέλης, οι συγκλίσεις γίνονται αποκλειστικά στη βάση των προγραμματικών θέσεων και όχι των καλών προθέσεων».

- Εχετε ζήσει περιόδους μεγάλης πολιτικής κρίσης. Πιστεύετε ότι οδηγούμαστε σε αδιέξοδα ακυβερνησίας;Πώς κρίνετε απόψεις που μιλούν για ευρύτερες κυβερνητικές συγκλίσεις (κυβέρνηση εθνικής ενότητας,κτλ.);
«Η χώρα βιώνει την πιο μεγάλη κρίση από τη Μεταπολίτευση. Η κρίση αυτή είναι πολυεπίπεδη. Το μόνο που δεν χρειάζεται σήμερα ο τόπος είναι οι εκλογές. Συνεπώς ας περιμένουμε να περάσει ο κάβος του 2011 και ξανασυζητάμε για τα υπόλοιπα».

- Πώς κρίνετε τους χειρισμούς της κυβέρνησης Παπανδρέου για την έξοδο από την κρίση;Είναι σε σωστή κατεύθυνση;
«Ο Πρωθυπουργός προσπαθεί. Φοβάμαι όμως ότι σε πολλές περιπτώσεις ακολουθεί την εύκολη λύση των περικοπών μισθών και συντάξεων. Ανησυχώ μήπως, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που γίνονται, χρεοκοπήσει η κοινωνία. Απαιτείται ένα νέο εθνικό όραμα που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση. Σχηματικά θα το ονόμαζα “Οι στόχοι του Εθνους Νο 2”».

- Η κοινωνία ωστόσο «βράζει». Υπάρχει μια τάση ανυπακοής και απειθαρχίας η οποία έχει εκδηλωθεί είτε με το κίνημα «Δεν πληρώνω» σε διόδια και μέσα μαζικής μεταφοράς, είτε στην Κερατέα με τις ακραίες αντιδράσεις κατά της δημιουργίας ΧΥΤΥ στην περιοχή.Πώς τα βλέπετε όλα αυτά;
«Ποτέ δεν είδα με συμπάθεια τα κινήματα ανυπακοής και απειθαρχίας, ιδίως όταν διαμορφώνονται από εντελώς ετερόκλητες δυνάμεις, αλλά και από τους λεγόμενους αγανακτισμένους πολίτες. Βεβαίως είναι διαφορετικό ζήτημα αυτό της Κερατέας, καθώς έχει έντονο το τοπικό στοιχείο, και άλλο οι δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουν αρκετοί συμπολίτες μας λόγω της αύξησης της τιμής του εισιτηρίου. Για την ιστορία να σας θυμίσω πάντως ότι και ο Μουσολίνι ήταν θιασώτης των απολίτικων και λαϊκίστικων κινημάτων ανυπακοής και απειθαρχίας...».

- Υπάρχει παράλληλα ένα κλίμα διαπόμπευσης πολιτικών,με πιο πρόσφατο το γιαούρτωμα του κ. Θ.Πάγκαλου.Πώς κρίνετε αυτά τα φαινόμενα και πού πιστεύετε ότι μπορεί να οδηγήσουν;
«Οι προπηλακισμοί, οι επιθέσεις και οι διαπομπεύσεις πολιτικών είναι φαινόμενα απολύτως καταδικαστέα. Οσοι έχουμε ζήσει τις ταραγμένες δεκαετίες του ΄50 και του ΄60 γνωρίζουμε πού μπορεί να οδηγήσουν όλα αυτά. Τότε αντίστοιχες επιθέσεις βίωναν οι πολιτικοί της Αριστεράς, οι αγωνιστές κομμουνιστές. Η Ιστορία πρέπει να μας διδάσκει όλους. Τα κόμματα οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μην αφήσουν να γεννηθεί το αβγό του φιδιού!».

- Υπήρξατε ένθερμος θιασώτης της ευρωπαϊκής σύγκλισης και ολοκλήρωσης. Οι εξελίξεις όμως στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα και στην ευρωζώνηδημιουργούν μεγάλους φόβους και ανασφάλεια.Κάποιοι μιλούν για απαγκίστρωση από το ευρωπαϊκό άρμα.Εσείς τι βλέπετε; «Παραμένω και σήμερα διαπρύσιος υποστηρικτής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η Ελλάδα δεν έχει κανένα άλλο πεδίο δράσης. Οι ευρωπαϊκοί συσχετισμοί σε επίπεδο κυβερνήσεων είναι εναντίον μας. Πρέπει όλοι να παλέψουμε για να τους αλλάξουμε. Μόνον όσοι ονειρεύονται την Αλβανία του Χότζα θα ήθελαν την Ελλάδα εκτός Ευρώπης».

- Ανθρωποι της γενιάς σας διατυπώνουν ευθεία αμφισβήτηση των χειρισμών του κ.Παπανδρέου σε όλα τα επίπεδα,υψώνοντας τη σημαία του εθνικοπατριωτικού αγώνα κατά της «κυβέρνησης του μνημονίου». Μεταξύ αυτών ένας συνοδοιπόρος σας από τα παλαιά πέτρινα χρόνια,ο κ. Μ.Θεοδωράκης, κ.ά.Πώς κρίνετε την προσέγγιση αυτή;
«Ο φίλος και σύντροφός μου Μίκης έχει τον δικό του τρόπο να παρεμβαίνει στα πράγματα. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να τον σχολιάσω. Αυτό που θέλω όμως να τονίσω είναι ότι σήμερα η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να σπαταλά και άλλο διπλωματικό κεφάλαιο και να αναλώνεται σε συζητήσεις που αφορούν το χθες. Η ελληνική κοινωνία είναι ώριμη και για την επίλυση της ονομασίας τής FΥRΟΜ μέσα από μια συμβιβαστική λύση, και για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, και για τη λύση του Κυπριακού. Οι υπερπατριωτικές κορόνες δεν προσφέρουν στην πραγματικότητα τίποτε. Νομίζω ότι σήμερα όλοι γνωρίζουμε τα αποτελέσματα των “αγώνων” αυτών. Ιδιαίτερα στο Μακεδονικό από καιρό έχω προτείνει μια συμβιβαστική λύση που φαίνεται ότι ωριμάζει».

Ήξερες ότι....;

2011-04-01T03:07:00.012-04:00

Μπορείς να μου εξηγήσεις τι συμβαίνει στην Κερατέα;

Όχι. Είμαι σίγουρος.

Γιατί ; Γιατί ούτε εσύ ξέρεις.

Ήξερες για παράδειγμα ότι αυτή η ιστορία έχει ξεκινήσει από το 1996;

Αν ακούσεις τις δύο πλευρές μένεις έκπληκτος....

Για παράδειγμα, έχουν και οι δύο δικαστικές αποφάσεις υπέρ τους. Το κράτος από το ΣτΕ (2 φορές- μία το 2003 και μία το 2010), ο Δήμος Κερατέας από το Εφετείο (νομίζω).

Έχουν και οι δύο διαβεβαιώσεις από αρχαιολογικούς φορείς.

Έχουν και οι δύο στοιχεία που λένε ότι η Ε.Ε. θα επιβάλει κυρώσεις είτε γίνει είτε δε γίνει το έργο!

Καταγγέλουν και οι δύο αναίτιες επιθέσεις εναντίων τους!

Καταγγέλουν και οι δύο ο ένας τον άλλο πως αρνείται το δίαλογο!

Βάζουν και οι δύο πάνω από όλα το δημόσιο συμφέρον. Οι μεν το τοπικό, δε το γενικό δημόσιο.

Ποιος έχει λοιπόν δίκιο;

Έλα ντε;

Ποιον να πιστέψεις;

Το Κράτος;

Αλλοίμονο...είναι δυνατόν; Πότε το πίστεψες για να το πιστέψεις και τώρα; Το Κράτος σου λέει ψέματα γιατί κι εσύ αν ήσουν στη θέση του μόνο ψέμματα θα έλεγες...

Του πολίτες της Κερατέας;

Όχι! Γιατί; Γιατί ξέρεις κατά βάθος πως χέστηκαν και για τα αρχαία και για τη φύση...Πότε ενδιαφερθήκαμε για ένα απ' τα δύο; Εμείς δεν καίμε τα δάση μας κάθε χρόνο για να χτίσουμε παράνομα; Ποια άλλη χώρα του δυτικού κόσμου έχει πανελλήνιο σύλλογο ιδιωκτητών αυθαιρέτων; Ποια άλλη χώρα του δυτικού κόσμου έχει τόσες παράνομες χωματερές;

Από την άλλη έχεις αυτογνωσία. Σκέφτεσαι όπως και και εκείνοι: Μακριά τα σκουπίδια απ' την πόρτα μας κι όπου θέλει ας πάνε...Έλα τώρα...μεταξύ μας μιλάμε... Ο νόμος ισχύει πάντα για τους άλλους αλλά εμείς είμαστε η εξαίρεση! Θυμήσου π.χ. τον πρώτο Καποδίστρια και το "ιστορικό" Βραχάσι! Σουργελιστάν!

Στο βάθος ....το DNA της φυλής από τα μπαϊράκια της Τουρκοκρατίας μέχρι το "Εδώ Πολυτεχνείο" της Δαμανάκη...

Η ανυπακοή από τους μεν που κάνουν ασκήσεις επαναστατικής ανυπακοής νεο-ελληνικού τύπου, και η αυθεραισεία από το δε Κράτος που δεν ενδιαφέρεται να βρεί λύση εδώ και 10 χρόνια, κωλυσιεργεί και "τρέχει" τώρα με την ψυχή στο στώμα και τα ΜΑΤ στους δρόμους να επιβάλει το "δίκιο", τον "νόμο" και την "τάξη" με πρακτικές που δεν εκπροσωπούν κανένα...Γιατί; Απλά γιατί τώρα εδώ που φτάσαν τα πράγματα και με τα κονδύλια να χάνονται δεν έχουμε άλλη επιλογή...

Και τώρα τι;

Είναι απλό! ΄Οταν έχεις νόμους που ακυρώνουν ο ένας τον άλλο θα οδηγηθείς σε αποφάσεις που ακυρώνουν η μία την άλλη....Και τότε πολύ φυσιολογικά "παίρνουν το λόγο" οι μολότωφ και τα δακρυγόνα.

Τώρα έχουμε ένα μίνι φαύλο κύκλο βίας με ξεκάθαρη υπαιτιότητα του κράτους. Κατά πάσα πιθανότητα θα υποχωρήσουν οι κάτοικοι γιατί δυστυχώς έχουν βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο και μία κοινωνία να μην είναι καθόλου αλληλέγγυα με εκείνους - ίσως εν μέρει δικαιολογημένα -ίσως όχι. Το βασικό αντεπιχείρημα είναι πως κανείς δε θέλει να καταρρεύσει το σύστημα συλλογής απορριμάτων στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής και φαίνεται πως άλλες λύσεις δεν υπάρχουν. Μία ακόμα "μνημονιακού τύπου" λύση πάει να επιβληθεί.

Δε μπορεί ένα κράτος δικαίου να επιβάλει κάθε είδους πολιτική απόφαση με αυτόν τον τρόπο, όπως και δε μπορεί όποια μερίδα της κοινωνίας (μικρή ή μεγάλη) να αντιδρά σε κάθε είδους πολιτική απόφαση μίας εκλεγμένης κυβέρνησης χωρίς όρια.

Μήπως τελικά;

Τα ίδια σκατά είναι και οι δύο πλευρές, γιατί σε τελική ανάλυση, το κράτος είμαστε εμείς;

Μήπως τα ίδια σκατά είμαστε όλοι, κι ας μην τα φάγαμε όλοι μαζί ;

Μεγάλοι Έλληνες

2011-03-27T13:00:00.007-04:00

Από το Insider:

"Ο κ. Θεοδωράκης κάλεσε τον πρωθυπουργό να κλείσει τώρα την αμερικανική Βάση της Σούδας, λέγοντας ότι «μόνο έτσι θα πάψει η κυβέρνηση να είναι συνένοχη στις ...ανθρωπιστικές δολοφονίες που διαπράττουν αγγλοαμερικάνοι και Γάλλοι σταυροφόροι του πετρελαίου»."

Ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν αυτός που ως Υπουργός Πολιτισμού (άνευ χαρτοφυλακίου) της κυβέρνησης Μητσοτάκη είχε βάλει την υπογραφή του για να ανοίξει η βάση της Σούδας (μετατράπηκε από ωκεανογραφικό κέντρο σε στρατιωτική βάση λίγο μετά το κλείσιμο της βάσης στις Γούβες Ηρακλείου).

104.7

2011-03-18T09:06:00.004-04:00

Η τραγική ιστορία της πεμπτοβάθμιας εξίσωσης.

(Μέρος B')

Για το Μέρος Α' κλίκ εδώ

Ο Άμπελ είχε αποδείξει ότι γενικά οποιοδήποτε πολυώνυμο μεγαλύτερου βαθμού από τον τέταρτο δε μπορούσε να επιλυθεί με ριζικά όπως οι τετραγωνικές ρίζες. Ωστόσο, οι συκγεκριμένες προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες ορισμένες ειδικές περιπτώσεις μπορούσαν να επιλυθούν βρέθηκαν αργότερα από τον Γκαλουά.

Η ζωή του Εβαρίστ Γκαλούα (1811-1832) ήταν σύντομη και συναρπαστική. Εξαιρετικά προικισμένος μαθηματικός αλλά άστατη και εκρηκτική προσωπικότητα που την έκανα ακόμα πιο ακραία μία σειρά από αδικίες. Ήταν αμείλικτος με όσους θεωρούσε λιγότερο ταλαντούχους από τον εαυτό του, αλλά ταυτόχρονα εξόργιζε η κοινωνική αδικία που επέβαλλαν οι άνθρωποι της εξουσίας. Πρωτοενδιαφέρθηκε για τα μαθηματικά όταν διάβασε τα Στοιχεία Γεωμετρίας του Λεζάντρ (ένα βιβλίο που βγήκε το 1794 και για 100 χρόνια ήταν το βασικό εγχειρίδιο γεωμετρίας). Μετά καταβρόχθισε κυριολεκτικά τα γραπτά του Λαγκράνζ και τελευταία του Άμπελ. Ο ενδουσιασμός, η αυτοπεποίθηση και η ανυπομονησία του είχα σχεδόν καταστροφική επίδραση στις σχέσεις του με τους καθηγητές του και τους εξεταστές. Συμμετέχοντας στους διαγωνισμούς για την Ecole Polytechnique, λίκνο των γαλλικών μαθηματικών ο απροετοίμαστος Γκαλουά απέτυχε παταγωδώς. Η πικρία του απαλύνθηκε για ένα διάστημα όταν γνώρισε έναν καινούριο μέντορα που αναγνώρισε το ταλέντο του.Το Μάρτιο του 1829 ο Γκαλουά δημοσίευσε την πρώτη του εργασία για τα συνεχή κλάσματα, κρατώντας για τον ευατό του την πιο σημαντική του δουλειά. Ο Γκαλουά υπέβαλε αυτές τις καινούριες ανακαλύψεις στην Ακαδημία Επιστημών αλλά ο Κωσύ που είχε υποσχεθεί να τις παρουσιάσει, το ξέχασε. Και το χειρότερο, έχασε και το χειρόγραφο.

Η δεύτερη αποτυχία του Γκαλουά να μπει στην Ecole Polytechnique ήδη ανοίκει στο μαθηματικό φολκλόρ. Όταν συνηθισμένος να χειρίζεται πολύπλοκες ιδέες με το μυαλό, εξοργίστικε από τον σχολαστικισμό των εξεταστών. Συνειδητοποιώντας ότι η προφορική εξέταση πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, άρπαξε ένα σπόγγο και τον πέταξε στα μούτρα ενός από τους εξεταστές. Λίγο μετά αυτοκτόνησε ο πατέρας ρτου εξαιτίας μία κληρικαλικής συνωμοσίας εναντίον του. Η κηδεία του εξελίχθηκε σε διαδήλωση. Το Φλεβάρη του 1830 ο Γκαλουά έγραψε τρεις ακόμα εργασίες και τις υπέβαλε στην Ακαδημία Επιστημών, στο διαγωνισμό για το Μεγάλο Βραβείο των Μαθηματικών. Ο τότε γραμματέας Ζοζέφ Φουριέ πέθανε πριν προλάβει να τις διαβάσει και μετά το θάνατό του δε μπορούσαν να βρουν τα χειρόγραφα. Οι τόσες αλλεπάλληλες απογοητεύσεις θα είχαν κάμψει και τις αντοχές οποιουδήποτε ανθρώπου. Φυσικό ήταν λοιπόν να επαναστατήσει ο Γκαλουά κατά ενός συστήματος που αρνιόταν να τον δεχτεί στους κόλπους του και είχε επιπλέον δολοφονήσει τον πατέρα του. Μπήκε δυναμικά στην πολιτική τασσόμενος φανατικά με το μέρος των αντιβασιλικών- καθόλου σοφή επιλογή για τη Γαλλία του 1830. Σε μία τελευταία απελπισμένη προσπάθεια, έστειλε ένα μνημόνιο στο Σιμεόν-Ντενί Πουασόν, οποίος του απάντησε ζητώντας του περαιτέρω αποδείξεις.

Δεν ξαναπροσπάθησε. Το 1831 συνελήφθη δύο φορές, μία φορά για υποτιθέμενη συνωμοσία κατά της ζωής του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου και μία φορά προληπτικά, επειδή οι αρχές περίμεναν εξέγερση των αντιβασιλικών! Καταδικάστικε σε 6μηνη φυλάκιση με μία κατασκευασμένη κατηγορία, ότι δήθεν φορούσε παράνομα τη στολή ενός διαλυμένου τάγματος πυροβολικού, στο οποίο κάποτε ανήκε. Βγαίνοντας με αναστολή είχε μία ερωτική περιπέτεια που το μόνο που κατάφερε ήταν να αυξήσει την απογοήτευσή του. Τα γράμματά του στον αφοσιωμένο φίλο του Σεβαλιέ μιλούν για αυτή την ψυχική του ταλαιπωρία. Στις 29 Μαϊου 1832 αποδέχτηκε μία πρόκληση σε μονομαχία για λόγους που ποτέ δεν έγιναν γνωστοί. "Πεθαίνω και γι αυτό φταία μία ξεφτιλισμένη πόρνη. Η ζωή μου τελειώνει σε μία άθλια μονομαχία", γράφει σε ένα "γράμμα σ' όλους τους αντιβασιλικούς".

Το πιο γνωστό και φημισμένο έργο του Γκαλουά γράφτηκε βιαστικά τη νύχτα πριν τη μονομαχία. Στα περιθώρια έχει γράψει βιαστικά πολλές φορές "Δεν χρόνο, δεν έχω χρόνο", καθώς ήταν αναγκασμένος να αφήσει σε άλλους το έργο της συμπλήρωσης των ενδιάμεσων βημάτων που ήταν απαραίτητα για την πλήρη κατανόηση των συμπερασμάτων του. Εκείνος προσπάθησε να καταγράψει την ουσία των ανακαλύψεών του- την αρχή αυτού που σήμερα ονομάζεται Θεωρία του Γκαλουά. Παρέδωσε τη διαθήκη του στο Σεβαλιέ, ικετεύοντάς τον να "ζητήσεις από τον Γιάκομπι ή τον Γκάους να που ανοιχτά τη γνώμη τους, όχι για το αν η θεωρία του ήταν σωστή, αλλά για το αν κατά τη γνώμη τους είχε κάποια βαρύτητα".

Νωρίς το πρωί ο Γκαλουά πήγε να αντιμετωπίσει τον ατνίπαλό του. Διάλεξαν πιστόλια στα 25 βήματα. Ο Γκαλούα τραυματίστικηε και πέθανε το επόμενο πρωί στο νοσοκομείο, σε ηλικία μόλις είκοσι ετών.

105.6

2011-03-04T07:54:00.013-05:00

Σήμερον στο μπλογκοσφαιρικό μας μπερντέ.

Η τραγική ιστορία της πεμπτοβάθμιας εξίσωσης.
(Μέρος Α')

Η πέμπτου βαθμού εξίσωση, ως προς x, δίνεται από το γενικό τύπο

όπου τα a,b,c,d,e,f είναι γνωστοί αριθμοί (ο a διαφορετικός του μηδέν).

Ποιοι αριθμοί (x) ικανοποιούν αυτήν την εξίσωση;

Ένα από τα πιο ακανθώδη αλγεβρικά προβλήματα της εποχής στα τέλη του 18ου αρχές του 19ου αι. ηταν το κατά πόσο το 5ο-βάθμιο πολυώνυμο ήταν επιλύσιμο με αλγεβρικές μεθόδους- δηλαδή έναν πεπερερασμένο αριθμό αλγεβρικών πράξεων. Στο σχολείο μαθαίνουμε σήμερα τον τύπο επίλυσης των δευτεροβάθμιων εξισώσεων και ήδη από τον 16ο αι. υπάρχουν παρόμοιες μέθοδοι για εξισώσεις 3ου και 4ου βαθμού. Ωστόσο όλες οι προσπάθειες να βρεθεί μία ανάλογη μέθοδος για την εξίσωση 5ου βαθμού κατέληγαν σε αδιέξοδο.

Το θεμελιώδες θεώρημα της Άλγεβρας εγγυάται την ύπαρξη λύσεων σε αυτές τις εξισώσεις. Πως όμως θα καταφέρναμε να τις υπολογίσουμε;

Εδώ μπαίνουν στη σκηνή δύο μαθηματικές ιδιοφυϊες που είχαν και οι δύο τραγική κατάληξη.

Ο Νιλς Χένρικ Άμπελ (1802-1829) γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό στη Νορβηγία, μία χώρα κατεστραμμένη μετά από χρόνια πολέμοι με την Αγγλία και τη Σουηδία. Γόνος πολυμελούς φτωχής οικογένειας Ένας διορατικός δάσκαλος τον βοήθησε να τελειώσει το σχολείο αλλά, σε ηλικία 18 ετών χάνει τον πατέρα του και αναλαμβάνει όλα τα βάρη της οικογένειας. Το 1824 δημοσίευσε μία εργασία στην οποία κατέληγε ότι η πεμπτοβάθμια εξίσωση δε μπορούσε να επιλυθεί με αλγεβρικές μεθόδους και το ίδιο συνέβαινε με όλα τα πολυώνυμα ανώτερου βαθμού. Ο Άμπελ πίστευε ότι αυτή του η ανακάλυψη θα ήταν το εισιτήριό του για την ακαδημαϊκή καριέρα που ονειρευόταν, οπότε έστειλε την εργασία του στο Γκάους στο πανεπιστήμιο του Γκαίτινγκεν. Δυστυχώς φαίνεται ότι ο Γκάους δε βρήκε χρόνο να κόψει τις σελίδες του φυλλαδίου (εκείνη την εποχή αυτό το έκανε ο αναγνώστης και όχι ο τυπογράφος) και έτσι δεν το διάβασε ποτέ.

Το 1826 η νορβηγική κυβέρνηση έδωσε τελικά στον Άμπελ τη δυνατότητα να ταξιδέψει στην Ευρώπη. Φοβούμενος ότι δε θα κέρδιζε τίποτα επισκεπτόμενος προσωπικά το Γκάους, απέφυγε το Γκαίτινγκεν και πήγε στο Βερολίνο. Εκεί έπιασε φιλίες με τον Αουγκούστ Λέοπολντ Κρέλλε (1780-1855), μηχανικό και μαθηματικό σύμβουλο του Πρωσικού Υπουργείου Παιδείας, ο οποίος ετοιμαζόταν να εκδώσει το Journal Fuer die Reine & Angewandte Mathematik (περιοδικό για τα καθαρά και εφαρμοσμένα μαθηματικά). Ο Άμπελ είχε τώρα ένα τρόπο να κάνει τις εργασίες του ευρύτερα γνωστές, δεδομένου μάλιστα ότι συμμετείχε ενεργά στους πρώτους τόμους του περιοδικού, το οποίο πολύ γρήγορα μάλιστα κατέφερε να καθιερωθεί στους επιστημονικούς κύκλους. Μέσα σε αυτά που δημοσίευσε ήταν και μία αναλυτικη εκδοχή της απόδειξης ότι η εξίσωση 5ου βαθμού δεν είναι επιλύσιμη. Μετά έφυγε για το Παρίσι, όπου βρέθηκε σε απόγνωση γιατί δεν υποστηρίχθηκε όσο περίμενε από τους Γάλλους μαθηματικούς. Πλησίασε τον Ωγκυστέν-Λουί Κωσύ (1789-1857) που τότε ήταν πρώτο όνομα στη μαθηματική ανάλυση αλλά και εξαιρετικά δύσκολος χαρακτήρας. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Άμπελ, "Ο Κωσύ είναι τρελός και κανείς δε μπορεί να κάνει τίποτα γι αυτό, δυστυχώς όμως είναι ο μόνος που ξέρει πως πρέπει να αντιμετωπίζει κανείς τα μαθηματικά". Αν παραβλέψουμε τις ταπεινώσεις που υπέφερε ο Άμπελ στα χέρια του Γκάους και του Κωσύ, μπορούμε να πούμε πως η απόδειξή του για την πεμπτοβάθμια εξίσωση έγινε ευρύτερα γνωστή και τράβηξε την προσοχή μεγάλων μαθηματικών αλλά και πολλών τρελών. Ο Άμπελ γύρισε στη Νορβηγία με την υγεία του σοβαρά κλονισμένη από τη φυματίωση. Συνέχισε να στέλνει υλικά στον Κρέλλε, αλλά πέθανε το 1829, χωρίς να αντιληφθεί ποτέ ότι είχε ήδη γίνει διάσημος. Δύο μέρες μετά το θάνατό του έφτασε στο σπίτι του μία προσφορά για καθηγητική θέση στο Βερολίνο.

...συνεχίζεται...

Καθαρίζοντας...

2011-02-22T14:13:00.012-05:00

...τον Κόσμο από τους αυτόκλητους σωτήρες του....

Democracy Index

Ποιος σωτήρας έχει σειρά...;

Δυνάστες των λαών...ενωθείτε...

...την περιμένω τη μαλακία που σκέφτηκες...να δω ποιος βλαμμένος θα την πετάξει πρώτος...

108.0

2011-02-18T09:48:00.010-05:00

Σήμερον στο μπλογκοσφαιρικό μας μπερντέ...

Υπάρχει Θεός;

Βρισκόμαστε Καλοκαίρι στη Βιέννη...1788... Ο Mozart, τα προηγούμενα χρόνια είχε γίνει σύμβολο στο μουσικό στερέωμα. Η όπερα του Don Giovanni κυρίευσε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ενώ οι παραστάσεις των κοντσέρτων για πιάνο τις οποίες εκτελούσει ο ίδιος άφησαν εποχή...

Εκείνο το καλοκαίρι όμως τα πράγματα δεν ήταν καθόλου καλά. Η Αυστρία ήταν σε πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο Mozart ήταν (ως συνήθως) χρεωμένος μέχρι το λαιμό, το ίδιο του το κοινό είχε αρχίσει να στρέφεται σε άλλους μουσικούς ενώ μόλις είχε χάσει και τη νεογέννητη κόρη του...

Ο Μαέστρος ανακοινώνει ότι θα ετοιμάσει κάτι ανατρεπτικό...Σε 6 εβδομάδες ολοκληρώνει (μαζί με άλλες δύο) την Συμφωνία αρ. 41 σε τέσσερα μέρη. Πρόκειται για την τελευταία συμφωνία του Mozart.

Το τέταρτο μέρος (Molto Allegro 2/2) ξεκινάει με την παρουσίαση και ανάλυση 5 μουσικών θεμάτων. Πέντε διαφορετικές μελωδίες η οποίες εναλλάσονται, αναπτύσονται και διαπλέκονται για 8 λεπτά. Στο 8.09 συμβαίνει κάτι χωρίς προηγούμενο στα μουσικά χρονικά...

Ο Mozart βάζει και τις πέντε μελωδίες τη μία πάνω στην άλλη...Με τις 5 διαφορετικές μελωδίες ταυτόχρονα ο Mozart διατήρησε την αρμονία των ήχων αλλά και την ηχητική ανεξαρτησία της κάθε μελωδίας. Το αποτέλεσμα κατακλίζει το ακουστικό φάσμα...Η μουσική απλώνεται σε ένα ηχητικό άπειρο...

Η Συμφωνία αρ. 41 γνωστή και ως Jupiter (Συμφωνία του Δία) θεωρείται ότι συνοψίζει όχι μόνο όλη τη διάννοια του Mozart αλλά και όλα τα μέχρι τότε επιτεύγματα της Κλασικής Μουσικής.

Η θεωρητικοί λένε πως με 2 ή 3 μελωδίες είναι σχετικά εφικτό να τα καταφέρει κανείς, ενώ με 4 είναι σχεδόν αδύνατον... Πέντε διαφορετικές μελωδίες όμως....λοιπόν...μόνο ένας Θεός μπορούσε να είχε το μυστικό...και μέσω Αυτού....

Αϊ ντόντ γουόντ Πόουπ

2011-02-13T22:14:00.008-05:00

Πολύ τον λυπάμαι τον Άγιο Βαλεντίνο. Είναι μάλλον ο πιο περιφρονημένος άγιος...

Τι μας έκανε βρε παιδιά;

Αν δε θέλετε μην τον γιορτάζετε...μην ασχολείστε...

Αλίμονο όμως....τον κυνηγάνε οι αγάμητες κουλτουριάρες, όπως η Ελένη Λουκά κυνηγούσε τον Πανούση (μπροστά στις κάμερες). Αυτές οι έρμες που κατά βάθος χίλιες φορές θα θέλανε να έχουν έναν (τον όποιον έναν) αυτή τη μέρα και να γιορτάζουν με αρκουδάκια και σοκολατάκια και μπαλονάκια και προφυλακτικά παρά να κάνουν αυτό που κάνουν κάθε μέρα (όλη μέρα)....Να περιφέρουν "το επίπεδο" και τη δηθενιά τους, καρφωμένες πίσω από το πληκτρολόγιο (δε βλέπονται άλλωστε) από blog σε forum και τούμπαλιν κράζοντας "την ευτέλεια και την εμπορική διάσταση του ..έρωτα" (που οι ίδιες σκέφτονται και νιώθουν κάθε μέρα και ώρα και λεπτό και δευτερόλεπτο ΑΠΛΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΙΩΣΕΙ ΓΙ ΑΥΤΕΣ...)

Αυτές είναι που καταβροχθίζουν αισθήματα (κατ' επέκταση πνεύμα και κουλτούρα) όπως οι Αμερικάνοι καταβροχθίζουν χάμπουργκερ... Καλή χώνεψη κορίτσια (αν και δεν το βλέπω)

Ειλικρινά..."get a life" και σταματήστε να δείχνετε στον κόσμο πόσο απελπισμένες είστε....

(υ.γ. ...Όποια γυναίκα τολμήσει να μου την πει σημαίνει ότι έχει τη μύγα ....γι αυτό προσέξτε! :) )

108.7

2011-02-11T08:51:00.002-05:00

Εβδομαδιαίο μωρό μου γειά σου...

Δύο είναι τα γεγονότα που ανέμενε η διεθνης κοινότητα: το χθεσινό διάβημα του Μουμπάρακ και τη νέα μέτρηση του "Τεφτεριού"....

Το βλέπεις κι εσύ...Δεν πάμε καθόλου καλά....Έχω κουράσει είναι η αλήθεια...Τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια...Το ξέρω επαναλαμβάνομαι πολύ το τελευταίο διάστημα....Τόσο πολύ που μέχρι και οι μπάτσοι εδώ το πήραν χαμπάρι και μου έδωσαν warning (πήγαινα με 50 μίλια σε περιοχή με όριο 35 ΕΛΕΟΣ!!!!)....

Εν πάσει περιπτώσει τα σχόλια έχουν μειωθεί δραματικά (οι επισκέψεις δεν ξέρω - ποτέ δεν κοίταξα και ούτε με ενδιέφερε....) και γενικά παρατηρείται μία ερήμωση....Βέβαια είναι γενικό το φαινόμενο αυτό....

Φυσικά και έχω μια εξήγηση γι αυτό το γύρω γύρω γύρω αλλά νομίζω ότι την ξέρεις...Είναι αυτή η καντίφλα που έχει πιάσει και τα blogs...Μία γκρίνια ατελείωτη...μία μιζέρια - κοινός παρονομαστής σε ό,τι κάνουμε και λέμε. Αυτή η μιζέρια είναι πολύ επικύνδινη. Μέσα από αυτή θα σκάσει αργά ή γρήγορα το κακόηθες μελάνωμα του λαϊκισμού και θα μας κατασπαράξει... Τα σημάδια είναι κάτι παραπάνω από φανερά...ήδη ξανασμίξαν οι Πυξ Λαξ για συναυλία το Καλοκαίρι (τα φράγκα είναι περισσότερα τώρα...πουλάμε το θάνατου του Ξυδούς και διαιρούμε και δια έναν λιγότερο...) .

Τέλοσπάντον, στο φιλοκυβερνητικό-συστημικό αυτό blog που στόχο του έχει να σε αποχαυνώνει και να σε παραπλανεί από τα πραγματικά σου προβλήματα έτσι ώστε να μπορεί να περνάει όλα τα αντι-λαϊκά μέτρα ο Πάγκαλος, αλλάζουμε (για άλλη μία φορά) πορεία...

Σήμερον στο μπλογκοσφαιρικό μας μπερντέ...

ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ

Το σώμα μας πρέπει να το αγαπάμε, απλούστατα γιατί ζούμε τη ζωή μας μέσα σε αυτό. Είμαστε ό,τι τρώμε ή όχι; Μήπως είμαστε αυτό που φαινόμαστε;

Όταν εσύ η ίδια δε σέβεσαι το σώμα σου, πως περιμένεις να σε σεβαστούν αυτοί που σε βλέπουν; Και όμως όσο και αν απεχθάνεσαι αυτήν την άποψη, είναι η αλήθεια. Η πρώτη εντύπωση που έχει κάποιος για σένα, αν και συνήθως λανθασμένη, είναι τις περισσότερες φορές καθοριστική. Καλώς ή κακώς η πρώτη αυτή εντύπωση έχει να κάνει και με την εμφάνιση. Συνεπώς, ναι! Είμαστε, σε ένα μεγάλο βαθμό, αυτό που φαινόμαστε και αν δεν υπάρχει κάποιο ορμωνικό ή άλλο σοβαρό πρόβλημα υγείας η παχυσαρκία είναι κάτι που κάνει τις περισσότερες φόρες αρνητική εντύπωση.

Το φαγητό είναι απόλαυση! Τελεία και παύλα. Όπως δεν κάνεις σεξ μόνο και μόνο για να κάνεις παιδιά έτσι και δεν τρως μόνο και μόνο για να διατηρηθείς στη ζωή. Δυστυχώς όμως το πράγμα στραβώνει ακριβώς εδώ. Οι επιστήμονες έχουν καταλήξει πως το σώμα μας είναι "προγραμματισμένο" να παίρνει όσο φαγητό υπάρχει στο περιβάλλον του. Φαίνεται πως τα πολύ παλιά χρόνια όταν η τροφή ηταν δυσεύρετη οι πρόγονοί μας πέρασαν τόσες πείνες που το βίωμα έγινε γενετική πληροφορία και αποθηκεύτηκε στο DNA μας. (Φυσικά και δεν είμαστε όλοι χοντροί! Το ότι υπάρχει στο DNA μας η πληροφορία δε σημαίνει ότι εμφανίζεται κιόλας!!!!). Πάνω σε αυτή τη θεωρία το σώμα μας είναι ένα σύστημα και η τροφή που του δίνουμε είναι ένα σήμα. Πιστεύουν δε οι διατροφολόγοι ότι το είδος και η ποσότητα της τροφής που του δίνουμε ενεργοποιεί και συγκεκριμένα ερεθίσματα στο σώμα μας ως απόκριση, π.χ. ο μεταβολισμός της τροφής αυτής.

Ένας λόγος που συνηγορεί στην ιδέα αυτή είναι η αποτυχία δίαιτας που βασίζεται αποκλειστικά στον αριθμό των θερμίδων που παίρνεις καθημερινά. Η καθαρή θερμιδική δίαιτα (δλδ λιγότερο φαγητό) συνήθως οδηγεί στην απότομη αλλά βραχυπρόθεσμη απώλεια βάρους. Είναι η δίαιτα γιο-γιο που λέμε. Τα χάνεις απότομα αλλά και τα παίρνεις απότομα. Εκτός τούτου σε πολλές περιπτώσεις δε, χάνεις πολύτιμους μύες και όχι τα λίπη.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Πολλοί λένε ότι ξεκολώνεσαι να τα χάσεις και μόλις τα χάσεις "του δίνεις και καταλαβαίνει". Ψυχολογικοί λόγοι δηλαδή. Αυτό είναι η μία όψη. Η άλλη είναι ότι έχεις διαλύσει το μεταβολισμό σου. Η θερμιδική δίαιτα συνήθως οδηγεί σε ένα, άντε δύο γεύματα καθημερινά. Σκέφτεσαι, "ας φάω καλά, μία φορά τη μέρα". Αυτό είναι ό,τι χειρότερο. Αφ' ενός χαλάς το στομάχι σου, δίνεις στο σώμα σου να καταλάβει ότι δεν υπάρχει πολύ τροφή στο περιβάλλον (ένα γεύμα) οπότε πρέπει να "ρίξει" τις καύσεις. Και όταν πέφτουν οι καύσεις απλά δεν χάνεις....

Πρέπει να μάθεις να συνεργάζεσαι με το σώμα σου. Το ότι είσαι υπέρβαρη δε σημαίνει ότι φταίει αναγκαστηκά αυτό. Γι αυτό Θατσερισμοί και πολεμικές τακτικές όπως πρότεινε ο Πρόεδρος IonnKorr σε παλιότερη ανάρτηση μπορεί να φέρει αποτελέσματα όμως είναι "ιδεολογικά" λάθος. Διότι είναι άλλο πράγμα η πειθαρχία και άλλο να θεωρήσεις το σώμα σου ως το κύριο πρόβλημα επειδή έχει την αδυναμία να αντισταθεί στο φαγητό. Το σώμα μας δεν είναι ο εχθρός μας. Εχθρός είναι ο κακός μας εαυτός! Αυτός δηλαδή που το έμαθε να ζει με 4000 θερμίδες κάθε μέρα. Αυτόν, μάλιστα να τον πολεμήσεις (αυτή άλλωστε είναι η αποστολή σου σε αυτή τη ζήση!). Όχι όμως το σώμα σου!

Στα επόμενα θα σου πω μερικές συμβουλές για σωστή διατροφή...Είναι πολλά που δεν ξέρεις (ούτε εγώ τα ήξερα...γι αυτό και έγινα έτσι όπως έγινα-- κάποτε ήμουνα κουκλί...όπως τη φωτογραφία του προφίλ μου :)) )

Συνεπώς....Αφιερωμένο (σε μένα... ) :

Να είσαι καλά!

109.6

2011-02-04T08:16:00.008-05:00

Γεια σου!

Σπάζοντας το ψυχολογικό φράγμα των 110 κιλών...είναι αλήθεια πως όλη η μπλογκόσφαιρα κρέμεται κάθε Παρασκευή από τον τίτλο αυτής της ανάρτησης. Πριν παρουσιάσω το σημερινό μπλογκοσφαιρικό μπερντέ να σημειώσω ότι πάμε πάρα πολύ καλά...ο σύντροφος Μπεν Αλί αποτελεί παρελθόν ενώ οσονούπω τον ακολουθεί και ο σύντροφος Μουμπάρακ. Τον Μπεν Αλί τον πάω...Το '99 είχα πάει διακοπές στην Τυνησία και το καθεστώς ήταν τόσο δημοκρατικό που κάθε σπίτι κάθε μαγαζί είχε την (ίδια πάντα) φωτογραφία του "Πατερούλη" της βορειο-αφρικανικής αυτής χώρας. Εκλογές, όπως μας είχαν πει τότε, ήταν να γίνουν πριν 6 μήνες αλλά για κάποιο λόγο δεν είχα προκυρηχθεί ακόμα.

Οι Αριστεροί οραματίζονται για τη χώρα μία κατάσταση ανάλογη της Αιγύπτου ή της Τυνησίας ενώ την παράσταση έκλεψε αυτή τη βδομάδα ο Λαπαβίτσας σε μία φοβερή ομιλία με τίτλο : "No money No debt". Ο Λαπαβίτσας καθηγητής στο SOAS του Λονδίνου, ετών 50 αλλά με το βαμμένο μαλλί μοιάζει μόλις 35 έκανε μία "βαρυσήμαντη" ομιλία εκεί που συναντιέται η Αριστερά και η Πρόοδος και μας εξήγησε πόσο αναγκαίο αλλά και εύκολο είναι να βγούμε από το Ευρώ. Το εθνικό μας νόμισμα θα είναι πιο ανταγωνιστικό και θα αναζωογονήσει τον παραγωγικό μας ιστό. Όπως είπε, "Παρασκευή θα κλείσουν οι Τράπεζες, μέσα στο Σ/Κ θα γίνει η μετατροπή όλων των αποθεμάτων Ευρώ σε νέες Δραχμές, με ισοτιμία 1 προς 1 και τη Δευτέρα οι Τράπεζες θα ανοίξουν με καταθέσεις σε (σ.σ. νέες - δεν το ξαναγράφω) Δραχμές". Ούτε γάτα, ούτε ζημία. Η αμέσως επόμενη πρόταση του κ.κ. Καθηγητού ήταν πως "όταν η βέβαια η Δραχμή βγεί στις αγορές, θα υποτιμηθεί έναντι του Ευρώ". Αυτό που δεν είπε είναι πόσο θα υποτιμηθεί;;;; Τα συγκρατημένα σενάρια που μου εξήγησαν κάποιοι φίλοι οικονομολόγοι εδώ έχουν ως εξής: Αν τη Δευτέρα η βενζίνη θα κάνει 1.6 Δρχ το λίτρο, την Τρίτη θα κάνει 160. Την Τετάρτη μάλλον 1600 και μέχρι το Τέλος της βδομάδας καλό θα είναι να καίμε το μεθάνιο που κλάνουμε.

Κάτι ανάλογο φυσικά θα συμβεί με όλα τα είδη κατανάλωσης, κυρίως τα εισαγόμενα, που δυστυχώς δε θα μπορούμε να τα κλάνουμε. Γι αυτό το σύνολο του κόσμου θα χάσει το 40-50% της αγοραστικής του δύναμης και φυσικά θα δούμε, μετά από λίγο, ανάπτυξη με τεράστιους ρυθμούς!!! Διότι βέβαια όταν η αγοραστική σου δύναμη πάει από το "100" στο "20", όταν θα ανέβει στ0 "25" θα έχει καταγράψει ανάπτυξη 25%!!!!! Ούτε η Κίνα τέτοια νούμερα δλδ! Αυτό είναι το όραμα του κ.κ. Λαπαβίτσα.

Υπάρχουν άνθρωποι που τα πέρνουν σοβαρά όλα αυτά;

Αυτό το όραμα το συμμερίζεται η Αριστερά. Διότι ακόμα και αν αρνηθούμε το 100% του χρέους μας και αν αγνοήσουμε το γεγονός ότι θα στιγματιστούμε ως οι απατεώνες του Πλανήτη και κανείς δε θα μας δανείζει ούτε μανικετόκουμπο, με το νέο δημοσιονομικό σύστημα θα γυρίσουμε τουλάχιστον 50 χρόνια πίσω.

Το ντεσού της ιστορίας μωρό μου είναι πως σε αυτό το σενάριο αυτοί που την πληρώνουν είναι οι πραγματικά αδύναμοι. Όλοι οι πραγματικά υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης θα την έχουνε κάνει προ πολλού για την Bank Of America μαζί με όλες τις καταθέσεις τους - τα "κλεμμένα" αν θες. Όταν λοιπόν σταθεροποιηθεί λίγο η κατάσταση του Λαπαβίτσα "με τα εργατικά φιλολαϊκά μέτρα (σ.σ. της δικτατορίας του προλεταριάτου) , που χρειάζονται μετά από μία τέτοια μεταρρύθμιση" (δε λέει ποια μέτρα...έτσι πετάει ένα "φιλολαϊκά" για το εφέ ας πούμε...κάτι για έλεγχο κεφαλαίων είπε δλδ...δέσμευση καταθέσεων/αναδιανομή πλούτου κλπ κλπ), θα έρθουν πίσω αυτοί οι Κύριοι και θα μας αγοράσουν 500 φορές φτηνότερα από ό,τι σήμερα.

Αυτή είναι η προοδευτική πρόταση για διέξοδο από την κρίσης. Να γίνουμε όλοι φτωχοί και να αναστήσουμε μία Αλβανία του Χότζα ίσως ή μία Ρουμανία του Τσαουσέσκου σε πιο μοντέρνα Τσίπροειδή έκδοση...πιο Manu Chao ίσως...τι να πω;

Βεβαίως το Λονδίνο μας έχει συνηθίσει σε καθηγητάδες τέτοιου τύπου. Καραμπινάτη περίπτωση είναι φυσικά αυτή του καθηγητή Αλογοσκούφη του London School of Economics, ο οποίος μετά την πολύ πετυχημένη καριέρα ως Υπουργός οικονομικών επαναπροσλήφθηκε στο LSE να διδάξει (ποιους;).

Το πρόβλημα της επιστήμης της Οικονομίας είναι πως είναι ιδιαίτερα αδύναμη να μοντελοποιήσει καταστάσεις και να βγάλει ασφαλή συμπεράσμστα για την οικονομική πραγματικότητα. Σε αυτό το επίπεδο ασχολούμαστε ακόμα με ιδέες του '30 και του '40 (βλ. Keynes, Hayek). Δεν τις υποτιμώ φυσικά αλλά είναι αντικειμενικά πάρα πολύ παλιές για το ρυθμό εξέλιξης του σύγχρονου κόσμου. Όσο για τους Μαρξιστές, όπως ο κύριος Λαπαβίτσας, αυτοί έχουν ένα ακόμα ντεσαβαντάζ: Είναι καταδικασμένοι στη γνωστή παγίδα του αντι-επιστημονισμού. Έχουν μία ιδέα για τον κόσμο την οποία θεωρούν εξ' ορισμού σωστή και προσπαθούν να ερμηνεύσουν την πραγματικότητα βάσει αυτής της ιδεολογίας (π.χ. της Μαρξιστικής) και όχι το αντίθετο: να προσπαθήσουν δηλαδή να επιβεβαιώσουν ή όχι τις θεωρητικές προτάσεις με βάση τα πραγματικά γεγονότα. Είναι ανίκανοι να το κάνουν αυτό. Εξ' όσον θεωρείς τις ιδέες σου σωστές και ακλόνητες έχεις αδυναμία να παρατηρήσεις την πραγματικότητα γιατί έχεις αναγάγει το Μαρξ και τον Εγκελς σε προφήτες. Υπερφυσικές οντότητες που κατέχουν "το Αλάθητο του Πάπα" ή κατά το Ελληνορθόδοξον "το Αλάθητο της Αλέκας". Αυτό είναι ενα δομικό πρόβλημα κάθε ιδεολογίας αριστερής ή δεξιάς, θρησκευτικής η μη [μία παρόμοια συζήτηση είχαμε με το φίλο Αερικό πριν λίγους μήνες].

Σήμερον στο μπλογκοσφαιρικό μας μπερντέ:

Η θέση της Θάτσερ στη συζήτησή μας...

Η Θάτσερ μιλάει στην τελευταία της παρουσία ως προθυπουργός στo Κοινοβούλιο το Νοέμβρη του 1990, μετά από 11 χρόνια στην εξουσία της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1979 η Θάτσερ ανέλαβε μία χώρα σε οικονομική κρίση δανειοδοτούμενη από το ΔΝΤ. Σε 11 χρόνια με πολύ σκληρά και αμφιλεγόμενα μέτρα κατάφερε να ξαναστησει τη χώρα στα πόδια της, αφήνοντας όμως αρκετούς τομείς (όπως π.χ. τα πανεπιστήμια) σε διαρκη κρίση. Η ιστορική φράση της Θάτσερ "The logic of Socialism is that they would rather have the poor poorer, provided that the rich are less rich" αποτελεί 'σημαία' των Φιλελεύθερων.

Να είσαι καλά...

111,0

2011-01-28T10:31:00.004-05:00

Γεια και χαρά...

Δύο είναι τα γεγονότα της εβδομάδας που σημάδεψαν το γαλατικό μας χωριό...Το "καλό" είναι η υποψηφιότητα του "Κυνόδοντα" και το "κακό", η κατάληψη των μεταναστών στη Νομική Σχολή. Ξεκινώντας με το πρώτο, μπορώ να σου πω ότι την ταινία δεν την είδα ολόκληρη. Όσο είδα, μου φάνηκε κάτι μεταξύ του Ρέκβιεμ Για Ένα Όνειρο και του Σπιρτόκουτου. Το μεν Ρέκβιεμ ήταν η μόνη ταινία που την έκλεισα στη μέση ενώ το Σπιρτόκουτο το πέτυχα κατά λάθος ένα βράδυ στην ΕΤ1 και ο μόνος λόγος που το είδα μέχρι τέλους είναι από καθαρή ακαδημαϊκή περιέργια. Ήθελα απλά να δω που θα βγάλει τόσο βρισίδι! Η γνώμη μου για τον Κυνόδοντα δεν έχει σημασία μιας και δε γνωρίζω από σινεμά. Γενικά δε μου αρέσει ο κινηματογράφος. Αν επιμένεις πάντως, για μένα είναι μια ταινία που δε βλέπεται. Όχι γιατί είναι κακογυρισμένη ή βαρετή ή χωρίς νόημα ή οτιδήποτε, αλλά απλώς γιατί εμένα δε με αφορά. Όπως ακριβώς το Ρέκβιεμ με τσάτισε, έτσι ο Κυνόδοντας δε με αφορά. Σε κάθε περίπτωση επιβεβαιώνεται το δόγμα, πως η Τέχνη δεν έχει κανένα νόημα! Ελπίζω να πάρει το Όσκαρ γιατί κάτι τέτοιο, αν μη τι άλλο, θα μας τονώσει το ηθικό. Η αλήθεια είναι πως πολύ στη μπούκα μας έχουν τώρα τελευταία οι ξένοι.

Αυτό που έχει πάντως ενδιαφέρον είναι το πως υποδέχθηκε η ελληνική κοινωνία την υποψηφιότητα. Οι μεν κουλτουριάρηδες της Αριστεράς και της Προόδου, ξαφνικά αναγνώρισαν την ποιότητα των Όσκαρ και την Ακαδημία του πάλαι ποτέ σκουπιδο-Hollywood, απλά για να μας θυμίσουν πόσο ξεπλυμένοι, κομπλεξικοί και αντι-αμερικανόπληκτοι φτωχομπινεδιάρηδες είναι. Οι δε, υπερ-πατριώτες, σοκαρίστηκαν με το θέμα της ταινίας και έσπευσαν να την αποκυρήξουν ως δυσφήμιση του αρχαιοελληνο-βυζαντινο-ορθόδοξου πολιτισμού μας. Αυτού του αχταρμά τελοσπάντον που φαντάζονται στο μικροσκοπικό λαϊκό-ορθόδοξο μυαλό τους, μυαλό λίιιιιγο μεγαλύτερο από το πέος τους.

Το δεύτερο γεγονός είναι αυτό των μεταναστών οι οποίοι έφυγαν τελικά, από ό,τι διάβασα, από τη Νομική. Το θέμα του ασύλου δε θα το συζητήσω. Τα έχουμε πει 2000000 φορές. Το άσυλο είναι (ακόμα) μία μεταπολιτευτική μαλακία. Η πρώτη μου σκέψη όταν το έμαθα νομίζω πως είναι η ίδια με όλους: "Αυτοί μας έλειπαν τώρα". Ειδικά όταν έμαθα και το φοβερό αίτημα να νομιμοποιηθούν όλοι οι λαθρομετανάστες...."Μπάτε σκύλοι αλλέστε..."...Κωμικοτραγικές καταστάσεις. Να σταθούμε, για μία ακόμη φορά, στα ξεφτέρια της Κουμουνδούρου που ενώ τους κουβάλησαν από την Κρήτη (!) με το που κατάλαβαν πόσο μεγάλη μαλακία έκαναν, τους άφησαν ξεκρέμαστους (ή ακόμα χειρότερα τους άφησαν μαζί με τον Αλαβάνο). Δεν ξέρω αν πρέπει να τσατιστώ με τον τρόπο με τον οποίο ο Σύριζα έπαιξε το κοματικό του παιχνίδι πάνω στις ελπίδες αυτών των ανθρώπων ή να γελάσω με το πόσο γελοιοποιήθηκε (για ακόμα μία φορά) στα μάτια της κοινωνίας. Ο Τσίπρας το πάει πάρα πολύ καλά το κόμα...Αισιοδοξώ πως θα το περάσει το ψυχολογικό όριο του 2% στις επόμενες εκλογές.

Σήμερον στο μπλογκοσφαιρικό μας μπερντέ:

TOP 10 Μέρος Β'

6. Kiss FM. Είναι μερικά πράγματα που δεν αλλάζουν και αυτό είναι αν μη τι άλλο γοητευτικό. Παράδειγμα αυτός ο ραδιοφωνικός σταθμός στο Ηράκλειο. Kiss FM 96.1. Από τότε που τον θυμάμαι παίζει τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια ξένα τραγούδια. Η αλήθεια είναι ότι μέσα από τον Kiss (μαζί με Super Radio και DRS FM) έκανα την πρώτη μου επαφή με την ξένη rock/pop μουσική στα χρόνια της εφηβείας. Εν πάσει περιπτώσει αυτός ο σταθμός φαίνεται πως δεν έχει αλλάξει το playlist του από τότε (2000-_). Ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή όταν βράδυ γύριζα σπίτι με το αυτοκίνητο και ο Kiss έπαιζε το πιο βαρετό και μάλλον αγαπημένο του κομμάτι, τη διασκευή από τους Cake του Ι will survive. Σε κάθε περίπτωση μου αρέσει τόσο που αυτός ο σταθμός απλά δεν αλλάζει. Ένα non-stop playlist διαρκώς τα τελευταία 10 χρόνια!!!!

7. Atwater Kent. Όταν επιστρέφεις στην οικογένεια δε μπορείς να αποφύγεις και τα "οικογενειακά". Αυτή τη φορά ήταν η μάνα μου που με έπρηξε να πάμε να επισκεφθούμε μία οικογενειακή φίλη της μακαρίτισσας της γιαγιάς μου. Η ετών 94 γιαγιά ήθελε πολύ να με δει. Με θυμάται λέει από μικρό και θέλει να μου κάνει δώρο ένα παλιό ραδιόφωνο που μου άρεσε να παίζω μικρός όταν πηγαίναμε επίσκεψη. Εγώ όλο αυτό το σκηνικό δεν το θυμάμαι καθόλου αλλά δεν έχει σημασία. Ούτε τη γιαγιά τη θυμόμουν αλλά για να μη χαλάσω το χατίρι της μάνας μου κουβαλήθηκα. Το δώρο της γιαγιάς είναι αυτό το παλιό ραδιόφωνο της φωτογραφίας. Κατά τα λεγόμενά της ήταν το πρώτο ραδιόφωνο που ήρθε στο Ηράκλειο (από παλιά αρχοντική οικογένεια η γιαγιά-δε θυμάμαι να σου πω τα υπόλοιπα...). Την πλάκα την έπαθα ότι βρήκα τη μάρκα και το έτος κατασκευής του.

Το ραδιόφωνο αυτό είναι μάρκας Atwater Kent, μοντέλο 788. Κατασκευασμένο στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ το 1934 !!!!!!!
Από τη φώτο προκύπτει ότι το έπιπλο είναι μέσα στο μαμούνι αλλά αυτό φτιάχνεται. Το πήγαμε ήδη απεντομοτήριο και μετά για λακάρισμα....

Το παρακάτω φυλλάδιο είναι διαφημιστικό εποχής από το internet. To ραδιόφωνό μου είναι το κάτω αριστερά :

8. Πανούσης. MNΗMONIUM-30 χρόνια νύχτα. Το μόνο πράγμα που πρόλαβα να δω στην Αθήνα και που άξιζε τον κόπο. Ήταν η πρώτη φορά που είδα το Τζιμάκο live και ελπίζω όχι η τελευταία. Έδωσε ρέστα ο Τζίμης στη σκηνή για πάνω από 2.30 ώρες. Πολλά από τα κείμενα της πρόζας τα ήξερα αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Η καλύτερη ατάκα ήταν τα όρια της σάτυρας..."Ξεκινούν από κλανιές και τελειώνουν σε ανέκδοτα"....

9. Ουτοπία. Θα μπορούσε κανείς να τη βάλει στην κατηγορία "Φαγητό" αλλά δεν της αξίζει. Όποιος επισκεφθεί το Ηράκλειο δεν μπορεί να παραλείψει να καθίσει στην Ουτοπία. Η καφετέρια έγινε αρχικά γνωστή για τη σοκολάτα της, ενώ τώρα πια για τα σοκολατένια της φοντύ. Κάνει την καλύτερη σοκολάτα που έχω δοκιμάσει στην Ελλάδα. Για να είμαι ειλικρινής, μόνο στη Βιέννη έχω δοκιμάσει καλύτερη. Στέκι παλιό και αγαπημένο από τότε που δεν ήταν καθόλου γνωστό. Εκεί έβγαλα όλο το Χειμώνα της Β' Λυκείου πίνοντας σοκολάτα κάθε Παρασκευή απόγευμα γράφοντας εκθέσεις. Πολλές ιστορίες έχουν να σου πουν τα τραπεζάκια της Ουτοπίας....όπως και τα μαρμάρινα τραπεζάκια των Goody's αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

10. Fairy. Είμαι κωλοπαιδάκος. Το αγαπημένο μου αστείο στη Φαίρυ είναι το ίδιο και το επαναλαμβάνω κατά καιρούς. Της λέω πως θέλω να χωρίσουμε. Κατά ένα περιέργο τρόπο το πιστεύει κάθε φορά!! Η αλήθεια είναι πως κάθε φορά είναι και λίγο διαφορετική. Στην τελευταία λοιπόν δεν της μιλούσα για ένα 2μερο. Κάθε φορά που με έπαιρνε εκείνη "ήμουν απασχολημένος" και της το έκλεινα αμέσως. Ανήμερα της πρωτοχρονιάς δεν της είπα χρόνια πολλά (ούτε για την αλλαγή του χρόνου ούτε για τη γιορτή της). Αργά το απόγευμα της ίδιας μέρας της έστειλα ένα πολύ ψυχρό μήνυμα να περιμένει τηλέφωνό μου το βράδυ για να "μιλήσουμε πολύ σοβαρά". Όταν την πήρα τηλέφωνο εκείνη νόμιζε πως ήμουν στην Κρήτη ενώ εγώ είχα ταξιδέψει τη μισή Ελλάδα και ήμουν κάτω από το σπίτι της. Η καλύτερη στιγμή των διακοπών μου!!!

Να είσαι καλά....

112,7

2011-01-21T10:09:00.005-05:00

Top 10 - Made In Greece

Μωρό μου ατελείωτο...

Τι συγκλονιστικές στιγμές ζει αυτό το blog; Η παρούσα ανάρτηση αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης! Επιτέλους καταφέρνω να κάνω κάτι από αυτά που κατά καιρούς σου προαναγγέλω. Ούτε που ξέρω πόσα πράγματα ξεκίνησα να γράψω εδώ πέρα και τα άφησα στη μέση...ή έτσι φαίνεται τέλοσπάντων. Κάποια στιγμή θα τα ολοκληρώσω. Δε βιάζομαι....Σε αυτό το blog, που ομολογουμένως γαμεί και δέρνει, θα σου εξιστορίσω τώρα τις δέκα καλύτερες στιγμές που είχα τις διακοπές που πέρασαν. Όπως καταλαβαίνεις οι περισσότερες είναι προσωπικές, έτσι;

TOP 10 Μέρος Α'

1. Το Μνημόνιο. Ξεκινάω από εκεί που σταμάτησα. Σε αυτό το ταξίδι μου έκανα κάτι που δεν το είχα ξανακάνει. Μίλησα με όσους περισσότερους μπορούσα. Χωρίς να τους διακόπτω (!!). Ήθελα να ακούσω τη γνώμη τους. Τι σκέφτονται οι ίδιοι γι αυτήν την κατάσταση. Σχημάτισα την άποψη ότι υπάρχει μία σιωπηλή πλειοψηφία η οποία, αν και δε χαίρεται για τα μέτρα που παίρνονται, εν τούτοις (μέχρι στιγμής!) υποστηρίζει το Μνημόνιο και πιστεύει ότι πρόκειται για μία πολύ μεγάλη ευκαιρία ώστε να αλλάξει επιτέλους ο κόσμος μυαλά.

2. Το κουτί της Πανδώρας - Η σειρά εκπομπών για τα πανεπιστήμια. Ξέρεις, το ζήτημα της Παιδείας είναι από μόνο του μία πολύ σοβαρή υπόθεση, ίσως ό,τι σημαντικότερο έχει να αντιμετοπίσει μία σύγχρονη κοινωνία. Ως επένδυση είναι όπως λέμε "σίγουρη" αλλά δυστυχώς πανάκριβη και μακροπρόθεσμη. Επενδύοντας στην Παιδεία, μία χώρα έχει ΜΟΝΟ να κερδίσει. Συνεπώς μία κοινωνία, όπως η ελληνική, που ζει και αναπνέει για τη σύνταξη που θα πάρει, με κυβερνήσεις που ανα τετραετία πρέπει να θρέψουν, πρωτίστως, τους κοματικούς τους στρατούς τιμώντας "το συμβόλαιο με το λαό" (ήτοι εγώ θα σε διορίσω κι εσύ θα κάνεις τα στραβά μάτια σε όποια μου διαπλοκή), η Παιδεία είναι όχι μόνο "ασύμφορη", αλλά τελικά "επικύνδινη" επένδυση! Παρά το εξαιρετικό της δουλειάς του ο Κ. Βαξεβάνης περιέγραψε μάλλον επιφανειακά τη σαπίλα που έχει κυριαρχίσει στα ελληνικά πανεπιστήμια. Τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι τα μόνα στον κόσμο όπου ο καθηγητής εκλέγεται από το φοιτητή ή το πανεπιστημιακό άσυλο προστατεύει την ανομία και έχει φέρει το επίπεδο της "δωρεάν" παιδείας εκεί που το έχει φέρει....Να σου θυμίσω για άλλη μία φορά (δε θα βαρεθώ να το λέω) πως όταν μιλάμε για "παθογένεια των πανεπιστημίων" μιλάμε για το χάλι στο οποίο η Αριστερά τα έφερε.

[Πάμε λίγο πιο προσωπικά τώρα.]

3. Φαγητό. Ό,τι και να λέμε, εμείς ξέρουμε να τρώμε. Κανείς δεν εκτιμά όσο εμάς το καλό φαγητό. Αν και τα τελευταία χρόνια το έχουμε παρακάνει η μεσογειακή δίαιτα είναι ό,τι πολυτιμότερο, κυρίως λόγω της ποιότητας των υλικών. Στο Ηράκλειο έφαγα! Έφαγα πολύ!! Παρ' όλα αυτά όμως αυτό το διαρκές βάρος που ένιωθα στην Αμερική, δεν το είχα στο Ηράκλειο. Είναι τα υλικά. Η ποιότητα και η βάση του ελαιόλαδου. Τελεία και παύλα. Αποκάλυψη αυτών των διακοπών δεν ήταν η μακαρονάδα σε βραστή αίγα με αθότυρο, τόσο όσο τα φασόλια γίγαντες Πρεσπών! Σκέτο γλύκισμα...αφού έφερα ένα πακέτο μέχρι εδώ (μαζί με 2 μπουκάλια τσικουδιά και ένα ρακόμελο!).

4. Το μεθύσι με τον Ανώνυμο. Πρώτες μέρες και ξεκίνησα να πίνω λευκό κρασί κατά τις 9 με τη φίλη μου τη Ρένα. Ήπιαμε ένα μπουκάλι και φεύγοντας βρήκαμε τον γνωστό άγνωστο Ανώνυμο αυτού του blog με μία παρέα στα μαγαζιά πίσω από τον Αγ. Τίτο όπου και πλακωθήκαμε, με μέτρο, στις ρακές. Μετά συνεχίσαμε με τον Ανώνυμο να βρούμε τον αδερφό του στον Κούκο και αρχίσαμε πάλι να πίνουμε. Λευκό κρασί- να μην τα μπερδέψω και με χαλάσει. Μετά το 4ο ποτήρι κρασί και αφού συμφωνήσαμε και οι δύο ότι οι δύο κοπέλες δίπλα μας "δεν άξιζαν τον κόπο" (η μία είχε ξεσκιστεί στα μηνύματα με το 'μωρό της' -- ε τι βγήκες κοπέλα μου τότε αν είσαι δεσμευμένη), ο μπάρμαν ξεκίνησε να μας κερνάει σφηνάκια. Αυτό ήταν. Τέτοιο μεθύσι είχα χρόνια να κάνω. Ο γύρος που έφαγα στις 4 το πρωί δε βοήθησε το στομάχι μου. Μεθύσι με κενά μνήμης και πολύ πολύ εμετό μετά στο σπίτι...Πάντως το καταχάρηκα.... :)))

5. Τράπεζα. Όταν ήμουν μικρός ρώτησα μία φορά τη μάνα μου "Μα γιατί δουλεύετε;". "Για να έχουμε λεφτά", μου απάντησε εκείνη. "Μα αν θέλετε λεφτά γιατί δεν πάτε να πάρετε από την τράπεζα;" ήταν η εύλογη απορία μου. Η αλήθεια είναι ότι ήμουν πάντα πιο μπροστά από την εποχή μου γι αυτό και κανείς δε με πήρε τότε στα σοβαρά. Έχει όμως ο καιρός γυρίσματα. Όταν πήγα στην Εθνική να κάνω αίτηση για web-banking η υπάλληλος βρήκε έναν ξεχασμένο λογαριασμό στο όνομά μου. Ήταν ο λογαριασμός που μου είχε ανοίξει ο παππούς μου όταν γεννήθηκα και κάθε γιορτή και γενέθλια μου έβαζε κι από λίγα χρήματα. Ο λογαριασμός αυτός ήταν ανενεργός από το 2002 οπότε και πέθανε. Τα χρήματα δεν ήταν πολλά αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Ήταν ένα "δώρο από μακριά" ενός ανθρώπου που δυστυχώς δε γνώρισα όσο θα ήθελα.

(συνεχίζεται...)

Ο λόγος που το έκοψα το κείμενο είναι γιατί μέχρι εδώ πρόλαβα να γράψω μέχρι σήμερα Παρασκευή. Δεν ξέρω αν το πρόσεξες αλλά το "Τεφτέρι" ξαναμπήκε σε λειτουργία. Η κατάσταση έχει ξεφύγει όμως είμαι αισιόδοξος. Το πρόγραμμα λέει πως μέχρι το καλοκαίρι θα έχω χάσει τα 2/3 του βάρους που πρέπει να χάσω. Κάθε παρασκευή θα σου λέω και μερικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα και συμβουλές από την πολύ μικρή μου εμπειρία με τις δίαιτες.

Bottom 10 - Made In Greece

2011-01-16T20:10:00.019-05:00

Σου εύχομαι Καλή Χρονιά! Με Υγεία, πέρα και πάνω από όλα! Και στο λέω εγώ, που τα τελευταία 27 χρόνια σφίζω από δ' αύτην και δεν μπορώ να καταλάβω την αξία Της. Μόλις εχθές επέστρεψα στη Γη της Ελευθερίας για όλους, εκτός από τους φτωχούς, τους Εβραίους, τους Gay και τις γυναίκες βουλευτές των Δημοκρατικών στις Νότιες Πολιτείες (...και πολύ αργήσανε...).

Σε αυτήν την ανάρτηση, που θα έχει δύο συνέχειες, θα αριθμήσω τις δέκα καλύτερες και δέκα χειρότερες εντυπώσεις μου από την Ελλάδα στην εποχή του Μνημονίου. Ξεκινώ με τις δέκα χειρότερες.

BΟΤΤΟΜ 10

1. Ο Καιρός. Εντάξει, μου έσπασε τα νεύρα. Είπαμε ο Χειμώνας είναι ήπιος αλλά στο Ηράκλειο το παράκανε. Χριστούγεννα με 20 βαθμούς είναι σκέτη πίκρα!

2. Το Δημόσιο. Αυτό θα μου πεις δεν είναι καινούριο. Όμως πάντα σε εντυπωσιάζει. Δεν τους νοιάζει ρε παιδί μου. Δεν ενδιαφέρονται. 1.30 ώρα στην Εθνική Τράπεζα για μία αίτηση web-banking. Το ντεσού της ιστορίας...η τελευταία υπογραφή: Να περιμένω στο γραφείο της υπαλήλου η οποία έλειπε...γιατί; Γιατί είχε βγει έξω από την τράπεζα για το τσιγαράκι της. Υπερβατικό σκηνικό: Εγώ μέσα από την τζαμαρία να την κοιτάω και να περιμένω και αυτή απ' έξω να καπνίζει...χαλαρά...δεν τρέχει τίποτα...αφού το μισθό της θα τον πάρει έτσι κ αλλιώς. Χρειάστηκε να παρέμβει ο διευθυντής της τράπεζας που ήταν ευτυχώς οικογενειακός φίλος αλλιώς ακόμα εκεί θα ήμουν. Και δε θα μιλήσω για την Εφορία...Όχι δε θα μιλήσω γι αυτήν...

3. Η Βενζίνη. Εδώ γεμίζω το Jeep με 30 ευρώ και στην Ελλάδα μισο-γεμίζω το Citroen c1 με 37 ευρώ. Τα σχόλια δικά σου.

4. Η Τηλεόραση. Τι ξεπεσμός βρε παιδιά! Ρε τι είναι αυτό;;;; Εντάξει...τις επαναλήψεις τις έχουμε πλέον συνηθίσει. Χωρίς "Κωνσταντίνου και Ελένης" το μεσημέρι ο Ant1 δεν ορίζεται. Το ίδιο και το Mega για τους "Δύο Ξένους". Αλλά τώρα στην τηλεόραση ή που θα μαγειρεύουν ή που θα βάζουν τουρκικές κονσέρβες.

5. Οι Καφετέριες. Δε θα μιλήσω για τα Starbucks. Ήδη το Ηράκλειο έχει 3. Αλλά για τις καφετέριες ως θεσμό και Προϊόν της πόλης αυτής. Απλά δεν αδειάζουν. Καταμεσής του Μνημονίου οι καφετέριες στο Ηράκλειο παραμένουν φίσκα. Όλες τις ώρες...όλες τις μέρες. Αυτή είναι η κρίση; Και μη μου πεις ότι ο καφές δεν κοστίζει. Μα εάν 12.30 ώρα το μεσημέρι είναι φίσκα οι καφετέριες σε όλο το κέντρο... πως περιμένουμε να ορθοποδήσουμε; Το καλύτερο μου το είπε μία κοπέλα του ΣΥΡΙΖΑ (σε αυτήν την υπερβατική γωνία Αριστερά και Πρόοδος με κνιτο-Απάρτου και Αγαμήτου, που έχει φέρει το κόμμα ο Τσίπρας): "Αυτοί, ή φοιτητές θα είναι ή άνεργοι, τι να κάνουν δηλαδή αμα δεν έχουν δουλειά;". Διότι εξ ορισμού βεβαίως η υγείης εικόνα του φοιτητή για τον Αριστερό είναι του τεμπελόσκυλου που ξημεροβραδιάζεται στην καφετέρια κάνοντας πολιτικές αναλύσεις και φραπεδο-επανάσταση με τα λεφτά του μπαμπά. Εν πάσει περιπτώση, την ήξερα και την κατάσταση στις καφετέριες του Ηρακλείου και προ κρίσης. Φίσκα τότε, φίσκα και τώρα.

6. Η Αριστερά. Δε θα μιλήσω για το ΚΚΕ. Αυτό από τη μία κατεβαίνει στο δρόμο κάθε δεύτερη βδομάδα με σημαίες και με τα βούρλα που τις κρατάνε να παίξει την Ανυπακοή και από την άλλη πουλάει ντολμαδιέρες και μαξιλάρια από τα τηλεμάρκετινγκ του 902 (το χειρότερο είδος καπιταλισμού που μόνον οι κομμουνιστές μπορούν να εκτιμήσουν). Αν εξαιρέσεις τον Κουβέλη ο οποίος κάτι πάει να πει, οι υπόλοιποι είναι άρες μάρες κουκουνάρες. Ούτε που ξέρουν τι τους γίνεται. Δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει Αριστερά σε παγκόσμια κλίμακα. Στην Κούβα ο Κάστρο απολύει 1,3 εκατ. δημοσίους υπαλλήλους και απελευθερώνει επαγγέλματα και στην Ελλάδα έχει φτάσει ο Πλεύρης (αυτός που ήταν στα ΛΟΚ) να κατατροπώνει το Λαφαζάνη στα παράθυρα. Πόσο πιο χαμηλά;

7. Ο Γκλέτσος. Τόσο πιο χαμηλά.

Τα περισσότερα διόδια προκύπτουν γιατί οι συγκεκριμένοι δρόμοι είναι έργα ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα). Ο ιδιώτης έβαλε χρήματα και πρέπει να τα πάρει μαζί με το συμφωνημένο κέρδος. Αν δεν πληρώνουμε εμείς που χρησιμοποιούμε το δρόμο τελικά ο ιδιώτης θα τα πάρει από το Κράτος, συνήθως με επιπλέον ρήτρα που θα την πληρώσουν όλοι, θέλοντας και μη. Το ότι έχουν δίκιο οι κάτοικοι της Στυλίδας να εξαιρούνται από τα συγκεκριμένα διόδια δε σημαίνει ότι μπορεί ο Δήμαρχός τους να συμπεριφέρεται σα Ρομπέν των Δασών. Υπάρχει Κράτος, Δικαιοσύνη και 98203566321 πιο αξιοπρεπείς τρόποι διαμαρτυρίας από το να καταστρέφεις δημόσια και ιδιωτική περιουσία ή να βάζεις σε κίνδυνο τη ζωή οδηγών.

8. "ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ" παντού. Το φαινόμενο δεν είναι τόσο εμφανές στο Ηράκλειο όσο στην Αθήνα. Στην πρωτεύουσα έμεινα ελάχιστες ώρες. Στις δύο διαδρομές που έκανα με ταξί είδα άπειρα ενοικιαστήρια. Στο Κέντρο που δεν πήγα η κατάσταση πρέπει να είναι χειρότερη. Μην τρελαθούμε τώρα, δεν δικαιολογείται τέτοιο πάγωμα της αγοράς, μόνο από το Μνημόνιο το οποίο δεν έχει κλείσει χρόνο.

9. Οι Δημοσιογράφοι. Έχω την πεποίθηση ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος του προβλήματος οφείλεται και στο ρόλο των δημοσιογράφων. Πρόκειται για αλήτες του κερατά που κάποιος πρέπει να τους σταματήσει. Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Όλα τα ρεπορτάζ όλων των δελτίων μιλάνε μόνο για την κρίση. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στη χώρα αυτή παρά από το Μνημόνιο και την οικονομία. Φυσικό είναι ο κόσμος να ψυχοπλακώνεται, να τρομάζει και να μην ξοδεύει. Έτσι παγώνει ακόμα περισσότερο η οικονομία αφού η ψυχολογία παίζει ίσως το σημαντικότερο ρόλο στη λειτουργία της.

10. Το Μνημόνιο. Ως άλλο Κουτί Της Πανδώρας που άνοιξε και σκορπάει (αναγκαία;) δεινά στη χώρα. Το ζήτημα για μένα δεν είναι πλέον αν το κουτί αυτό το άνοιξε εν γένει η ίδια η κοινωνία με τη στάση της, όλα αυτά τα χρόνια. Το ζήτημα είναι να μην επαναλάβουμε το δεύτερο (και μεγαλύτερο) λάθος της Πανδώρας. Να μην κρατήσουμε μέσα στο κουτί την Ελπίδα.

Να είσαι πάντα καλά !

(συνεχίζεται με τα Top 10 )

Liverpool Concerto

2010-12-19T12:18:00.002-05:00

Ed Alleyne Johnson

Liverpool Concerto
Part V

Ένας "Νομπελίστας Μαθηματικός"....

2010-12-14T14:35:00.011-05:00

Στις 17 Νοεμβρίου του 1895 ο Alfred Nobel συντάσει τη διαθήκη του, με την οποία δίδει μέρος της περουσίας του για τη θέσπιση των βραβείων Nobel. Κάθε χρόνο, η Σουηδική Ακαδημία βραβεύει τις προσωπικότητες με το σημαντικότερο έργο στους τομείς της Λογοτεχνείας, της Φυσικής, της Χημείας, της Ειρήνης, των Οικονομικών και της Ιατρικής.

Το πρώτο μεγάλο μακελειό έγινε στην πρώτη ανάγνωση, μετά το θάνατο του Nobel. Οι συγγενείς του μπήκανε στη μέση αφού το μέρος της περιουσίας του ήταν στην πραγματικότητα...όλη του η περιουσία. Η οικογένειά του έκανε τα αδύνατα δυνατά για να ακυρώσει τη διαθήκη, αλλά ευτυχώς χωρίς αποτέλεσμα. Το πρώτο βραβείο δόθηκε 5 χρόνια μετά.

Το δεύτερο μεγάλο μακελειό έγινε όταν, πολύ γρήγορα, διαπιστώθηκε πως ο Nobel δεν περιέλαβε τα Μαθηματικά στις επιστήμες. Μάλιστα στις λεπτομέρειες της διαθήκης ορίζεται ξεκάθαρα πως το Νόμπελ Φυσικής αφορά την πρόοδο στην πειραματική Φυσική. Ο λόγος που ο Nobel απέκλεισε τα μαθηματικά από τα βραβεία του παραμένει ακόμα άγνωστος, και ως εκ τούτου τα κουτσομπολιά δίνουν και παίρνουν!

Το επικρατέστερο κουτσομπολιό είναι πως ο Nobel είχε μίσος απέναντι σε ένα πολύ μεγάλο μαθηματικό και θεωρητικό φυσικό της εποχής, τον επίσης Σουηδό, Gostav Mittag-Leffler. Ο λόγος ήταν τα μάτια μιας γυναίκας. Οι κακές γλώσσες λένε πως η γυναίκα εκείνη, είτε είχε απορρίψει τον Nobel για τον Leffler, ή είχε απατήσει τον πρώτο με τον δεύτερο. Ο φόβος του Nobel πως ο Leffler μπορεί να κέρδιζε ένα δίκο του βραβείο στο μέλλον, τον έκανε να απορρίψει τόσο τα Μαθηματικά όσο και τη Θεωρητική Φυσική από τα βραβεία του.

Η ιστορία αυτή δεν επιβεβαιώνεται από τους Ιστορικούς. Μάλιστα υπάρχουν αρκετά αντιφατικά στοιχεία. Εν τούτοις παραμένει η πιο πικάντικη εξήγηση για το "επιστημονικό παράδοξο" αυτό.

Το πρώτο από τα θύματα αυτής της ιστορίας ήταν ο Albert Einstein. Το 1905 εξέδωσε την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας αλλάζοντας εκ βάθρων τον τρόπο που σκεφτόμαστε για τον κόσμο γύρω μας. Όμως η δουλειά αυτή ήταν αμιγώς θεωρητική και έτσι οι Σουηδοί δεν μπορούσαν να του δώσουν το βραβείο. Το ίδιο κόλλημα παρουσιάστηκε και στη δεύτερη μεγάλη εργασία του Einstein το 1915, τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Δεδομένων του κύρους των βραβείων, πρέπει να σκεφτείς πως μιλάμε για ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Ο Einstein ήταν τότε ο νούμερο ένα επιστήμονας. Συνάδελφοί του βραβεύονταν κάθε χρόνο για εργασίες πολύ πιο ασήμαντες. Αρκούσε μία πολύ μικρή ανακάλυψη, αυτή του φωτοηλεκτρικού φαινομένου για να λύσει τα χέρια της Ακαδημίας. Το βραβείο τελικά δόθηκε στο μεγάλο Φυσικό το 1922 για την πρόοδο στη θεωρητική Φυσική και ειδικά στην ανακάλυψη του νόμου για το Φωτοηλεκτρικό Φαινόμενο.

Το αντίστοιχο "Νόμπελ στα μαθηματικά" θεωρείται το μετάλλειο Fields, που δίδεται κάθε 4 χρόνια και μόνο σε Μαθηματικούς. Σάλος είχε προκληθεί το 2006 όταν ο Ρώσος μαθηματικός Grigory Perelman αρνήθηκε το βραβείο όπως και το 2010 που αρνήθηκε το χρηματικό έπαθλο Millennium Prize του 1 εκατ. δολλαρίων.

Το 2002 ο Perelman δημοσίευσε μία σείρα από εργασίες με τις οποίες υποστήριξε ότι έλυσε ένα από τα δυσκολότερα ανοικτά μαθηματικά προβλήματα, την περίφημη εικασία του Poincare. Η πρόταση αυτή λέει πως κάθε τρισδιάστατη-επιφάνεια που πληροί κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά είναι ισοδύναμη με την τρισδιάστατη σφαίρα.

Οι εργασίες αυτή έστρεψε ένα μεγάλο αριθμό ερευνητών στο πρόβλημα αυτό και 4 χρόνια μετά (!!) το ένα μετά το άλλο όλα τα ερευνητικά κέντρα (11 συνολικά) που ασχολήθηκαν σοβαρά με τις εργασίες του Perelman επιβεβαίωσαν τον ισχυρισμό του. Μία από τις μεγαλύτερες εικασίες είναι πλέον ένα Θεώρημα.

Η δουλειά του Perelman πάνω στην εικασία του Poincare αξίζει σίγουρα ένα Fields Medal ακόμα και αν δεν κατάφερνε να αποδείξει την πρόταση αυτή. Οι εργασίες του έδωσαν μία εντελώς νέα δυναμική στον τομέα των Μαθηματικών της "σύγχρονης γεωμετρίας" γνωστά ως Τοπολογία. Πάνω σε αυτό κάποιοι "κριτές" δεν στάθηκαν στο ύψος τους. Η απονομή του βραβείου το 2006 έγινε στον Perelman για την πρόοδο στην Τοπολογία και όχι για την απόδειξη της Εικασίας. Επιπλέον, ο Perelman δεν ήταν ο μόνος που βραβεύτηκε το 2006.

Αυτά τα δύο γεγονότα μαζί με το (πάρα πολύ) δύσκολο του χαρακτήρα του τον έκαναν να απορρίψει το βραβείο αυτό. Η απάντηση που έδωσε ήταν πως "αν η λύση μου είναι σωστή τότε αυτό και μόνο είναι αρκετό."

Με αυτήν του τη στάση ο Perelman έγινε ο πρώτος στην ιστορία των βραβείων Fields που τα αρνείται. Αυτό που ξέρω είναι πως ο Perelman απογοητεύτηκε από την αιτιολόγηση του βραβείου, ενώ θεωρεί πως απλά δεν μπορούν να τον κρίνουν επιστήμονες που έκαναν 4 χρόνια να καταλάβουν μια "τόσο απλή απόδειξη" (!!). Άλλωστε η ιστορία δεν θα τον κρίνει ως fields-medalist αλλά ως εκείνον που απέδειξε ένα από τα δυσκολότερα μαθηματικά προβλήματα όλων των εποχών....

7 και σήμερα...

2010-12-13T02:15:00.003-05:00

Δεν το περιμένα ότι θα μου έλειπε τόσο πολύ ο Τόπος μου....

Δε σεβόμαστε ούτε τους νεκρούς μας. (UPDATE)

2010-12-05T17:20:00.020-05:00

Σήμερα συμπληρώνονται 2 χρόνια από τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Κινητοποιήσεις, πορείες, διαμαρτυρίες ενάντια στην κρατική βία, τα νέα μέτρα για την Παιδεία, την Τρόικα και το Μνημόνιο, τον Ιμπεριαλισμό και τον Κίσσιγκερ (που πάντα κρύβεται πίσω από όλα αυτά)....αλλά και ...τρίωρη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ (γιατί; γιατί όχι;)

Στις 28 Μαρτίου του 2011 θα συμπληρωθεί 1 χρόνος από το θάνατο του 15χρονου ρακοσυλλέκτη Αφγανού από βόμβα που είχαν τοποθετήσει τρομοκράτες στα σκουπίδια. Τότε δεν κάηκε η Αθήνα, τότε δεν έγινε καμία πορεία...Τότε δεν έγινε καμία κατάληψη ή κινητοποίηση μαθητών...Τότε κανείς δεν ενδιαφέρθηκε...Τότε ήταν ατύχημα ή προβοκάτσια (ναι ακούστηκε και αυτό)....ή απλά ήταν Αφγανός οπότε δεν τρέχει και τίποτα...

Η παρούσα ανάρτηση δεν έχει καμία πρόθεση να υποτιμήσει την τραγικότητα του ενός περιστατικού έναντι του άλλου.

Η παρούσα ανάρτηση "αφιερούται" στην υποκρισία της νεο-ελληνικής κοινωνίας και του μικροαστικού ριζοσπαστισμού της. Αυτός δε θα χρεοκωπήσει ποτέ.

UPDATE: Η συνέχεια εδώ!!

Παιδεία ( continued... )

2010-12-02T12:52:00.005-05:00

Χαμός γίνεται αυτόν τον καιρό στη Μ. Βρετανία σχετικά με την απόφαση της κυβέρνησης να αποσύρει τα προγράμματα συγχρηματοδότησης των διδάκτρων στα βρετανικά πανεπιστήμια. Αποτέλεσμα αυτού είναι σε πολλές περιπτώσεις να 3πλασιαστούν τα δίδακτρα για τους φοιτητές και τις οικογένιές τους. Ο Κάμερον θα αποτελείωσει ό,τι δεν πρόλαβε να καταστρέψει η Θάτσερ στην ακαδημαϊκή κοινότητα της Αγγλίας.

Οι αντιδράσεις είναι τόσο έντονες που μέχρι και το Cambridge τελή υπό κατάληψη ! Τι εννοούν οι ξένοι όμως ως κατάληψη ;

Τα bold δικά μου - καταδεικνύουν το ακριβώς αντίθετο από ό,τι συμβαίνει στην ελληνικού τύπου κατάληψη (Κατάληψη διαρκείας και χωρίς λόγο. Άσυλο που τελικά προστατεύει τους κακοποιούς, τους κλέφτες και τους διακινειτές ναρκωτικών. Μία κακώς εννοούμενη αναρχία με αποτέλεσμα κλοπές και καταστροφές τις οποίες τελικά πληρώνουν οι φορολογούμενοι).

Από την Ελευθεροτυπία:

"Μπήκαμε στην κατάληψη του Κέιμπριτζ"

Από την περασμένη Παρασκευή ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια και σίγουρα ένα από τα καλύτερα παγκοσμίως, το Κέιμπριτζ, τελεί υπό κατάληψη. Ο Νόαμ Τσόμσκι μπαινοβγαίνει και συζητά με τους καταληψίες, ενώ σύσσωμη η ακαδημαϊκή κοινότητα έχει ταχθεί στο πλευρό τους. Είναι δε αυτονόητο πως η περιουσία του πανεπιστημίου παραμένει άθικτη...

Κατάληψη λοιπόν, και μάλιστα στο σύμβολο του Κέιμπριτζ, το κεντρικό κτήριο της Γερουσίας. Ενας από τους εκατοντάδες φοιτητές που συμμετέχουν σ' αυτή την ενέργεια, είναι ο 27χρονος Αρης Κομπορόζος, που κάνει το διδακτορικό του στη σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του πανεπιστημίου. «Εχουμε οργανωθεί στο κεντρικό κτήριο, βγάζουμε βάρδιες για το ποιοι θα μαγειρέψουν για όλους, ποιοι θα κοιμηθούν μέσα, ποιοι θα μιλούν στους δημοσιογράφους και ποιοι θα είναι περιφρούρηση. Προγραμματίζουμε τις διαλέξεις των καθηγητών μας και μαζευόμαστε όλοι μαζί για να συζητήσουμε το μέλλον της εκπαίδευσης και των κινητοποιήσεών μας. Καμία σχέση δηλαδή με ό,τι κάναμε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, απ' όπου πήρα και το πτυχίο μου. Εδώ το άσυλο αφορά τις ιδέες και όχι τις καταστροφές...».

Με ήρεμη φωνή περιγραφει το καθημερινό σκηνικό στο Κέιμπριτζ από τότε που ανακοίνωσε η βρετανική κυβέρνηση ότι θα μειωθεί η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων κατά 50% και το κόστος θα κληθούν να καταβάλουν οι φοιτητές μέσω διπλασιασμού και σε κάποιες περιπτώσεις τριπλασιασμού των διδάκτρων. «Αυτό που πάνε να περάσουν είναι ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης. Αν γινόταν στην Ελλάδα, θα γινόταν χαμός. Εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Μέσω στρογγυλών τραπεζιών ενημερώνουμε τους ενδιαφερομένους. Συμμετέχουν και οι καθηγητές μας, και μάλιστα 150 από αυτούς έστειλαν χθες επιστολή διαμαρτυρίας στον πρύτανη. Ουσιαστικά όλοι είναι ευπρόσδεκτοι στις συζητήσεις μας. Είναι βαθιά πολιτικές, αλλα όχι κομματικές».

Στην ερώτηση πώς γίνεται να μην «καπελώνει» κανείς τις κινητοποιήσεις τους, η απάντηση είναι αποστομωτική. «Κανείς δεν μπορεί να το κάνει αυτό εδώ. Στην Ελλάδα δεν ήμουν πολιτικοποιημένος και δεν ανήκα σε καμία νεολαία, διότι δεν ασπαζόμουν τις πρακτικές τους. Γι' αυτό είμαι εντυπωσιασμένος από αυτή την κινητοποίηση».

Προχθές, η διοίκηση του πανεπιστημίου έκοψε τη θέρμανση στους καταληψίες και λίγες ώρες μετά απενεργοποίησε και το Wi-Fi (ασύρματη πρόσβαση στο Διαδίκτυο), με σκοπό να τους αποθαρρύνει. Οι καθηγητές διαμαρτυρήθηκαν έντονα, κάνοντας λόγο για πρακτικές που καταργούν την ελεύθερη έκφραση, και η διοίκηση απεκατέστησε τη σύνδεση. Οι ακαδημακοι άρχισαν μάλιστα να στηρίζουν και υλικά τους μαθητές τους, προσφέροντας εκ περιτροπής γεύματα.

Από τη μεριά της, η διοίκηση προσέφυγε στη Δικαιοσύνη και κατάφερε να αποσπάσει την άδεια εισόδου στην αστυνομία για να απομακρύνει τους καταληψίες, κάτι που όμως δεν έχει γίνει και σύμφωνα με τα παιδιά, μάλλον δεν θα υλοποιηθεί ποτέ, λόγω της μαζικής συμμετοχής και της υποστήριξης από τους καθηγητές.

Οπως λέει ο Αρης, αυτό που γίνεται σήμερα στην Αγγλία είναι «ανεπανάληπτο». Μαζί με το Κέιμπριτζ βρίσκονται σε παρόμοια μορφή κατάληψης άλλα 30 πανεπιστήμια, στα οποία οι διαλέξεις και οι συζητήσεις, με τη συμμετοχή κορυφαίων πανεπιστημιακών, είναι καθημερινό φαινόμενο. «Η συμμετοχή, η συλλογικότητα και η κοινή αντίδραση είναι τα όπλα των φοιτητών. Μόνον όλοι μαζί θα ακουστούμε».

---

Δηλαδή, ό,τι ακριβώς ΔΕΝ συμβαίνει στις "εν Ελλάδι καταλήψεις".

UniteDreaming

2010-11-21T09:41:00.005-05:00

Η πρώτη βόλτα στην "πρωτεύουσα του Έθνους" .... Για να καταλάβεις πόσο άσχετος είμαι από φωτογραφίες η μόνη φωτογραφία της προκοπής είναι αυτή από το Lincoln Memorial...

...και είναι ασύμμετρη!

Οι υπόλοιπες εδώ!

Σε χαιρετώ με τον Κανόνα Αρμονίας....

Η Απαράδεκτη Μεταπολίτευση των Μήτσων...

2010-11-16T20:23:00.009-05:00

Δράττομαι της ευκαιρίας, σε χαλαρό-επετειακό-μετεκλογικό-εορταστικό- κλίμα...Να σου θυμίσω μερικά σπάνια βίντεο από το αρχείο του Σωκράτη.

Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, κι Αντίσταση και Γύψος...

Πολυτεχνείο ξαφνικά....(τα είπαμε πέρισυ, να μην τα ξαναλέμε)

....Μεταπολίτευση.......και τα λοιπά...

Απ' το '80 και μετά.... Στη χώρα του Εδώ και Τώρα...το Συμβόλαιο με το Λαό...είναι...

...το όνειρο που όλοι ζητάτε, με θέση ακλόνητη και μην το γελάτε...

Για το μήνυμα του Νοέμβρη και τη μεταπολιτευτική γενιά...

(κλικ εδώ)

....Να δεις τι σου χω για μετά...

Διάβασε επίσης ( το Ελληνάκι, και τον Ade Geia)

Hello, I Love You !

2010-11-14T08:07:00.006-05:00

Κυριακή σήμερα, μέρα χαλάρωσης (για σένα)...

Υπάρχουν πολλές διασκευές τραγουδιών, όμως ελάχιστες είναι εκείνες που πραγματικά αξίζουν. Οι διασκευή τραγουδιού είναι πάρα πολύ δύσκολη υπόθεση, καθώς εύκολα μπορεί να καταλήξει σε παρωδία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι περίφημες συμφωνικές εκτελέσεις. Πιάνει ο άλλος ένα τραγούδι με 3 ακόρδα και του χώνει 63 βιολιά, 56 κλαρινέτα, 134 φαγκότα και 1355 κοντραμπάσα και νομίζει ότι έφτιαξε τη φανταστική συμφωνία του Berlioz.

Όταν όμως είσαι σοβαρός, σέβεσαι την καλλιτεχνική δουλειά που θέλεις να διασκευάσεις, την κατανοείς σε βάθος (και φυσικά διαπιστώνεις ότι είναι εφικτή μία διασκευή) τότε μπορείς να κάνεις θαύματα!

Μια εκπληκτική δουλειά είναι αυτή που έκανε ο Nigel Kennedy πριν δέκα χρόνια πάνω στη μουσική των Doors με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Πράγας.

The Doors Concerto: Riders on the StormΟ Nigel κατάφερε να αναδείξει τη μαγεία της μουσικής του Morrison μέσα από τη δυναμική των συμφωνικών ήχων, δίνοντάς της μία ολότελα καινούρια διάσταση.

Άντε καλό υπόλοιπο Κυριακής και καλή εβδομάδα !

Όταν τα Μικροαστικά...

2010-11-11T13:41:00.008-05:00

...θα μας φέρουν στα "αντι-μνημονιακά"

...τη φωτογραφία την "εκλεψα" από την tsaousa (όπου γίνεται ο χαμός με τα δύο τελευταία της κείμενα - Δεν τα αναδημοσιεύω γιατί είμαι πολύ καθως πρέπει και πολίτικαλι κορρέκτ άτομο. Να πας εκεί και να τα διαβάσεις ! )

Παιδεία ( Overture )

2010-11-09T13:20:00.005-05:00

Μετεκλογική μου λατρεία,

Ξεκινάμε με καλά νεά....κάπως έτσι :

Κανένα ελληνικό ΑΕΙ στα 200 καλύτερα του κόσμου

( Η λίστα The World Universities Rankings θεωρείται η πλέον έγκυρη συγκεντρωτική αξιολόγηση παγκοσμίως. Μπορείς να τη βρεις εδώ )

υ.γ. Η φώτο είναι από αφίσα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Τα συνθήματα όπως και το λογότυπο κόπηκαν γιατί δε με εκφράζουν.

Σημείωση.... ( UPDATE)

2010-10-28T08:22:00.007-04:00

28 Οκτωβρίου σήμερα και η Ελλάς γιορτάζει το ΟΧΙ! ...Την επέτειο...Τι χαρά κι αυτή για ένα λαό να γιορτάζει την έναρξη του Πολέμου, και όχι το τέλος του! Έτσι εμείς. Πάντα εναντίων όλων, στην κόντρα, για την κόντρα και μόνο !

Γιατί όμως γιορτάζουμε το ΟΧΙ; Γιατί απλούστατα την απελευθέρωση δεν την έκανε ο γέρος Παπανδρέου με τη σημαία στην Ακρόπολη όπως διαβάζεις στα βιβλία "Ιστορίας" του υπουργείου αλλά το ΕΑΜ. Συνεπώς δεν έπαιρνε τους νικητές του εμφυλίου να γιορτάζουμε το τέλος του πολέμου. Έτσι οι γερμανοτσολιάδες που ακόμα μας κυβερνάνες παραχάραξαν απίστευτα την ιστορία στέλνοντας κρουαζιέρα χιλιάδες πραγματικούς αγωνιστές στα θέρετρα της Μακρονήσου και της Γυάρου. Για να μπορούμε βεβαίως βεβαίως σήμερα, με την επιδοτούμενη Τέχνη, πούστικα και ωραία, να στρογγυλεύουμε τα πράγματα και να ρωτάμε "Έλληνας να τουφεκάει Έλληνα;". Γιατί πολύ σωστά...Έλληνας ήταν και ο στρατιώτης του ΕΛΑΣ, Έλληνας και ο μαυραγορίτης που φώναζε "βάστα Ρώμελ"!

Άσε που εμείς σημειώσαμε και την πρώτη νίκη εναντίων του Άξονα! Αυτό που το πας; Ε ναι, διότι στη Γιάλτα ξαναγράφτηκε η Ιστορία. Ο Πατερούλης ήταν πια σύμμαχος και η έναρξη του Πολέμου έγινε με την εισβολή στην Πολωνία. Έτσι κανείς δε θυμάται τον Πόλεμο του Χειμώνα που ξεκίνησε το Νοέμβρη του 1939 και τελείωσε το Μάρτη του 1940, μεταξύ του Στάλιν (συμμάχου του Χίτλερ μετά τη συμφωνία Μολότωφ-Ρίπεντροπ) και των Φιλανδών. Εκεί ο Στάλιν έχασε. Όχι απλώς έχασε, καταστράφηκε! 346.000 Φιλανδοί με 32 τανκς και 114 αεροσκάφη εναντίων 998000 σοβιετικών, με 6500 τανκς και 3880 αεροσκάφη. Απώλειες: 27000 νεκροί Φιλανδοί και 127000 νεκροί Ρώσσοι. (Από εκείνο τον πόλεμο προέκυψαν και οι περίφημες βόμβες Μολότωφ - εφεύρεση των Φιλάνδών που καθήλωσαν τα σοβιετικά τανκς.)

Με την παγκόσμια πρωτοτυπία των δύο (συν μία) εθνικών εορτών (βάζω την τρίτη του Πολυτεχνείου)...όλο το χρόνο γιορτάζουμε το "Παρελθόν" αφού έχουμε αποφασίσει να μην έχουμε Μέλλον...

update: Αυτό είναι απαράδεκτο! Έχουν και οι εξυπνάδες τα όριά τους.

Benoit Mandelbrot (20/11/1924-14/10/2010)

2010-10-17T19:13:00.007-04:00

Benoit Mandelbrot - Ο Πατέρας της Γεωμετρίας των Fractals (εδώ), (εδώ)

Κείμενα σχετικά με τη Θεωρία του Χάους (το γνωστικό μου αντικείμενο) μπορείς να βρεις εδώ:

Μέρος Α'
Μέρος Β'
Μέρος Γ'

Newsletter again^2 (αχταρμάς)

2010-10-09T13:58:00.017-04:00

Αναρχοαυτόνομη αναγνώστριά μου....είμαι και πάλι γεγονός!

Τα νέα του blog σε enumerated σκόρπιες σκέψεις γιατί δεν έχω χρόνο.

1. Η επόμενη ανάρτηση θα είναι μία μεγάλη κουβέντα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και τις αλλαγές που ετοιμάζει η κυβέρνηση, τις οποίες και θεωρώ πολύ σωστές. Έχω πολλές σκέψεις πάνω στο θέμα που διαμόρφωσα το διάστημα αυτό. Θέλω λίγο χρόνο ακόμα να διαβάσω τις προτάσεις που διατυπώνονται από όλες τις πλευρές και μετά θα ξεκινήσουμε την κουβέντα μας. Από τα σχόλια στην προηγούμενη ανάρτηση θέλω να πιστεύω ότι θα υπάρχει πολύ όρεξη για συζήτηση. Έχω να σου πω πολλά.

2. Η ζωντανή συμφωνική μουσική δεν είναι για όλους. Είναι για εκείνους που μπορούν να μη μιλάνε, να μην κουνιούνται, να μη σιγοσφυρίζουν τη μελωδία την ώρα που την ακούνε. Αν σου αρέσει η συμφωνική μουσική τόσο που δε μπορείς να συγκρατηθείς κάτσε να κωλοχτυπηθείς σπίτι σου. Δεν έχω καμία όρεξη να ακούω τη μουσική παρέα με τη μύτη σου. Η Ωδή στη Χαρά είναι, δεν είναι τα Τσίλικα της Χαρούλας.

3. Το Washington Circle είναι ένα παρκάκι δίπλα στο σπίτι μας. Κυκλικό ως λέει και η ονομασία με το άγαλμα του George Washington πάνω σε ένα άλογο. Οι "κάτοικοι" του πάρκου είναι οι συνήθεις άστεγοι - θύματα της "μοίρας" ή του συστήματος που παράγει πλούτο αλλά και αδικία. Αυτήν την Παρασκευή όμως, το πάρκο ήταν γεμάτο αστυνομικούς.Παιρνώντας κατά τύχη έπαθα πλάκα όταν μέτρησα ο ίδιος 11 περιπολικά οχήματα πάνω στο πάρκο (χώρια τα ασφαλίτικα που ήταν γύρω από το πάρκο) και 40+ αστυνομικούς από τη μία πλευρά. Πανικός λέμε!Τι είχε γίνει; Ποιος ήταν ο κίνδυνος ενάντια στον οποίον τόσοι αστυνομικοί έπρεπε να επιστρατευθούν; Η απάντηση βρισκόταν από την άλλη μεριά του πάρκου:
Συγκέντρωση εναντίων του IMF : Το γνωστού ΔΝΤ που όλοι αγαπήσαμε! Τα πανό γράφουν: IMF extinction. International Loan Shark.

Από ό,τι κατάλαβα, γιατί δεν το πρόλαβα όλο το σκηνικό, επρόκειτο για μία συγκεντρωσούλα αναρχικών με μία μικροφωνική εγκατάσταση για μουσική και κάτι φυλλάδια που μοιράσανε τα παιδιά στους (πάντα αδιάφορους-βιαστικούς) περαστικούς. Το παρκάκι είναι δύο δρόμους παρακάτω από το IMF και γι αυτό έπρεπε να επιστρατευτούν τόσο αστυνομικοί με αμάξια και κλούβες απένενατι σε 15 αναρχικούς- 20 βία 22 χρονών παιδάκια.

Είναι αυτές οι στιγμές, μωρό μου, που καταλαβαίνεις ότι μιλάμε όχι για αστυνομικούς αλλά για μπάτσους. Και πως τελικά οι μπάτσοι τελικά είναι παντού ίδιοι. Μιλάμε για το κλασικό το κρατικό νταβατζιλίκι και τη τζάμπα μαγκιά του βλαχό-καραβανά ανθυποδιοικητή από τη Λειβαδιά ή από το Άρκανσο, που θεώρησε μεγάλη επίδειξη δύναμης να αντιπαραβάλει τη μισή αστυνομία της πόλης απέναντι σε 10 παιδάκια που απλώς εκφράζανε την αντίθεσή τους στον προφανή χαρακτήρα του ΔΝΤ (ανεξάρτητα αν εμείς έπρεπε να πάμε εκεί).

Αυτό, αυτό ...αυτό το "μάγκικο" της εξουσίας που κάνει φιγούρα μόνο εκεί που την παίρνει. Γιατί αν πραγματικά νοιάζεται ο καλαμπαλίκης διοικητής για την ασφάλειά μου ως πολίτη να πάρει το περιπολικό του και να πάει να διασφαλίσει το νόμο, όχι 2, 1! Ένα μίλι νοτιοανατολικά του Καπιτωλείου...Να πάει ο μάγκας με τα στρουμφάκια του εκεί που πραγματικά υπάρχει εγκληματικότητα...Εκεί που είναι η θέση τους. Για να πάει στα SouthEast, 6 η ώρα το απόγευμα, δε σου λέω βράδυ, 6 το απόγευμα να πάει να κάνει μία περιπολία...Να δούμε αν γυρίσει! Ασ τα διάλα πια!

4. Πίσω στα δικά μας, πάμε περίφημα! Αν υπάρχουμε μετά το 2011, θα τα έχουμε καταφέρει. Αλήθεια; Όχι. Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι το ΔΝΤ. Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι ότι δεν υπάρχουν λεφτά αλλά ότι δε θα υπάρχουν πλέον οι νέοι να παράγουν το νέο πλούτο που έχει ανάγκη η Ελλάδα στη μετά ΔΝΤ εποχή. Η φυγή της αφρόκρεμας του νέου δυναμικού στο εξωτερικό είναι κάτι το τρομακτικό. Οι συνέπειες αυτού του φαινομένου είναι ανυπολόγιστες και θα τις νιώθεις στο πετσί σου για πολλά πολλά χρόνια... Να σημειωθεί ότι το φαινόμενο αυτό δεν έχει σχέση τόσο με την τωρινή οικονομική κατάσταση όσο με τη γενικότερο χάλι της ελληνικής κοινωνίας. Τον κρατικοδίαιτο καπιταλισμό, την ασφυκτική κομματοκρατία, την αναξιοκρατία και τη διαφθορά της Μεταπολίτευσης που μας έχει στοιχειώσει.

5. Αυτή θα έχει την κατάληξη της Θώδη. (Λογικό, αφού από εκεί ξεκίνησε.)

6. 9 Οκτωβρίου σήμερα, επέτειος θανάτου του Τσε ο οποίος εκτελέστηκε από τις αρχές της Βολιβίας το 1967. Θυμίσου ότι ο Τσε ήταν ο πρωτεργάτης της Κρίσης των Χοίρων κατά την οποία η Ανθρωπότητα έφτασε στο χείλος της καταστροφής Της. Οραματιστής, όχι αηδίες...

(σημείωση: Είναι άλλο να έχεις ιδέες και να πολεμάς γι αυτές και άλλο να θέλεις να κατασρέψεις ένα ολόκληρο πλανήτη στο όνομα αυτών των ιδεών! - Όταν το καταλάβεις αυτό, τότε θα έχεις αντιληφθεί πως ο Μαρξισμός είναι το όποιο του Καπιταλισμού. Σε παραπέμπω σε σχετικό πολύ ωραίο κείμενο του Κούταβου περί Ιστορικού Υλισμού και άλλων δοξασίων.)

8. Αν ήμουν τώρα στην Ελλάδα, θα μετέφερα τα εκλογικά μου δικαιώματα στην Αθήνα για δύο λόγους: Πρώτον για να ψηφίσω Καμίνη. Δεύτερον για να μην ψηφίσω Κουράκη και Σχοιναράκη. Ένας δημοσιογράφος δεν έχει βρεθεί να ρωτήσει αυτούς τους ανθρώπους πως από τηλεφωνητής στη ΔΕΗ ο ένας και νηπιαγωγός η άλλη, έκαναν όλα αυτά τα λεφτά;;;;;

9. Ο Πάγκαλος έχει σο-χοντρύνει ή μου φαίνεται; Η εξουσιομανία του έχει πια υποτροπιάσει...Τι διάολο, αξιώματα "καίει" και ζει; Τι μεταβολισμός κι αυτός !!

10. Να θυμηθώ να χαρώ που το 2007 ψήφισα ΓΑΠ. (5:42...άρες μάρες κουκουνάρες)

11. Επίσης να θυμηθώ να χαρώ που δεν έγινα Fulbrighter. Έλεος πια με τους λομπίστες, τους executive χαρτογιακάδες και όλους αυτούς τους μικροτσούτσουνους πουθενάδες της αεριτζίδικης φιγούρας του τίποτα.

12. Μπορώ να πω πως πολύ λίγα πράγματα από τον υλικό κόσμο με εντυπωσιάζουν εμφανισιακά. Ούτε γκατζετάκιας είμαι ούτε τίποτα. Τα λεφτά μου τα δίνω σε βιβλία. Επίσης με τα αυτοκίνητα δεν πολυσχολούμαι. Εξαίρεση αποτελεί το Jeep Wrangler. Είναι η αδυναμία μου. Το 2011 κλείνει τα 70 του χρόνια με ένα νέο επετειακό μοντέλο που απλά τα σπάει!

13. Η επόμενη ανάρτηση θα είναι μία μεγάλη κουβέντα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Stay tuned.

Να είσαι καλά!

Σωστά μέτρα.

2010-09-27T15:12:00.004-04:00

Για να λέμε του στραβού το δίκιο.

Τα μέτρα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση!

Προσωπικά με ενθουσίασαν.

Επειδή όμως για την Ελλάδα μιλάμε, περιμένω να δω τι θα γίνει μέχρι το τέλος. Να δούμε πως θα την καταντήσει τη μεταρρύθμιση η περίφημη ελληνική διαβούλευση με τις συντεχνίες.

Newsletter again

2010-09-24T23:49:00.022-04:00

Γεια και χαρά σου φανατική μου αναγνώστρια....

Όπως ίσως θα έχεις καταλάβει η κατάσταση είναι απάλευτη. Δεν υπάρχει χρόνος για τίποτα. Συνεπώς, τα Νέα του blog σε τίτλους...

1. Το οικολογικό jeep αν και οδεύει προς πώληση έπρεπε να
ταξινομηθεί στις λίστες της Πρωτεύουσας αν ήθελα να συνεχίσω να το παρκάρω δωρεάν. Το συνολικό ποσόν που περιλαμβάνει τέλος ταξινόμησης, τέλος κυκλοφορίας για ένα χρόνο, ΚΤΕΟ, άδεια για πάρκινγκ στην περιοχή, ανήλθε για το 4λιτρο αυτό αμάξι στο ποσόν των 109 ευρώ. Ναι καλά άκουσες. Εκατόν εννέα ευρώ. Πριν αυτοκτονήσεις σημείωσε σε παρακαλώ ότι το ΙΧ δεν αποτελεί τεκμήριο για καμία κατηγορία κυβικών, ενώ το γέμισμα του ρεζερβουάρ δεν ξεπερνά τα 28 ευρώ. Στην Ελλάδα για το αυτοκίνητο αυτό θα ήθελα ένα στεγαστικό δάνειο το χρόνο για να το συντηρώ.

2. Taxation without representation λοιπόν εδώ και μία εβδομάδα. Κάθε πολιτεία έχει τις δικές τις πινακίδες και ως εκ τούτου το δικό της σλόγκαν γραμμένο σε αυτές. Για παράδειγμα η πολιτεία της Νέας Υόρκης έχει το "The Empire State" λόγω του Empire State Building, το Delaware το "The first state" ως η πρώτη εδραιωμένη πολιτεία κ.ο.κ. Στην πρωτεύουσα έχουμε το Taxation Without Representation. Είναι παράφραση της ιστορικής φράσης No Taxation Without Representation το 1750 και 1760 που οδήγησε στην Αμερικανική Επανάσταση και την Ανεξαρτησία των ΗΠΑ από τους Άγγλους. Το σλόγκαν αυτό είναι η διαμαρτυρία των κατοίκων της Πρωτεύουσας στο ιδιότυπο καθεστώς που ισχύει εδώ σε σχέση με τις υπόλοιπες 50 πολιτείες. Η περιοχή της Πρωτεύουσας βρίσκεται, σύμφωνα με το Αμερικανικό Σύνταγμα, υπό τον πλήρη έλεγχο του Κονγκρέσου με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να μην έχουν δικαίωμα ψήφου για τη Γερουσία. Το παράδοξο αυτό δεν μπορεί να λυθεί χωρίς τη σύμφωνη γνώμη Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, ως ζήτημα που επαφίεται στο Σύνταγμα. Οι Ρεπουμπλικάνοι διαφωνούν με το πρόσχημα ότι πρόκειται για Ομοσπονδιακό έδαφος. Στην πραγματικότητα δε θέλουν να διακυνδινεύσουν την προνομοιακή γι αυτούς Βουλή της Γερουσιάς αφού στην περιοχή κατοικούν κατά κύριο λόγο αφροαμερικάνοι.

3. Εδώ, όπως και εκεί, ετοιμαζόμαστε για Δημοτικές Εκλογές. Και αυτό το καταλαβαίνεις από τα έργα που γίνονται. Το πιστεύεις δεν το πιστεύεις η κατάσταση δε διαφέρει από την Ελλάδα. Έχουν πάθει αμόκ όλοι οι δήμοι και κάνουν έργα στους δρόμους. Το πρόβλημα είναι πως έχουν κλείσει όλοι οι δρόμοι. ΟΛΟΙ όμως, με αποτέλεσμα τεράστια μποτιλιαρίσματα. Κατά τα άλλα ένα σωρό νέα φρούτα βγαίνουν και διεκδικούν χρίσματα. Οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν ξεπεράσει φέτος κάθε όριο βλακείας. Χαρακτηριστικη περίπτωση της Κριστίν Ο Ντόνελ η οποία κατεβαίνει στις εκλογές με πρωτοποριακές απόψεις τύπου "Όχι σεξ πριν το γάμο" (συμφωνώ, γιατί μπορεί να καθυστερήσει την τελετή), "Η ομοφυλοφιλία είναι επιδημία" (συμφωνώ, άλλωστε γενικά η Ζωή είναι επιδημία!). Αποδεικνύουν οι Ρεπουμπλικάνοι πως είτε ο Mεσαίωνας καλά κρατεί σε πολλά μέρη της χώρας, ή έχουμε να κάνουμε με μία νέα μορφή του ιού της βλακείας. Εγώ είμαι ακόμα νέος στα αμερικανικά πράγματα αλλά παρακολουθώ μανιωδώς Fox News. Είμαι fun του Glenn Beck ο οποίος έχει ένα πίνακα στην εκπομπή του και γράφει "ρητά", τύπου "ο προοδευτισμός είναι εχθρός της δημοκρατίας" κλπ κλπ... Οι άνθρωποι του Fox News έχουν ξεφύγει από τον υπερσυντηριτισμό, τη λασπολογία γκεμπελικού τύπου, τον ξεδιάντροπο φασισμό, τα όρια της ανοησίας και της σχιζοφρένειας...οι άνθρωποι κάνουν Τέχνη αλλά κανείς δεν τους καταλαβαίνει! Γιατί χωρίς αυτούς ΔΕ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ FAMILY GUY !!!!!

4. Στα καθ' υμάς τώρα, τις προάλλες συζητούσα και πάλι σχετικά με την οικονομία της Ελλάδας, αυτή τη φορά με έναν Έλληνα οικονομολόγο που κάνει το μεταπτυχιακό του στο George Washington. 2 νούμερα μου έδωσε: 30 δις το φετεινό έλλειμα, από τα οποία τα 12 είναι ανατροφοδότηση του χρέους. Ακόμα και η πλήρης άρνηση του χρέους θα σε άφηνε με μία τρύπα 18 δις. Με δεδομένη την ακαριαία (και αορίστου χρόνου) απομόνωσή σου από τις διεθνείς αγορές η επιλογή σου θα ήταν όχι απλά πτώχευση, αλλά χάος. Να δούμε τότε τι θα έκαναν οι μάγκες ΔΝΤ-μάχοι, οι οποίοι απλώς δεν έχουν ιδέα από οικονομία (βασικά δεν έχουν ιδέα από τίποτα αλλά μην το κάνουμε θέμα). Ο φίλος μου βέβαια θεωρεί δεδομένη την πτώχευση το 2011, αφού το κράτος δε θα καταφέρει να τραβήξει κι άλλα χρήματα από τους πολίτες. Τότε θα υπάρξουν νέα μέτρα που θα στραγγαλίσουν πλήρως την όποια οικονομική δραστηριότητα των Ελλήνων. Οι οποίοι Έλληνες έχουν, όπως μου είπε, τραπεζικά αποθέματα στο εσωτερικό περίπου 280 δις και στο εξωτερικό άλλα τόσα! Δεν είμαστε και τόσο φτωχός λαός, δηλαδή. Έχουμε ένα σοβιετικού τύπου κράτος που μας κλέβει από τη μία και το κλέβουμε από την άλλη. Ευτυχώς ξεμπερδεύουμε.

6. Ξεμπερδεύομε και εμείς όπως και οι σύντροφοι στο Νησί της Επανάστασης! Λίγες μέρες μετά την τοποθέτηση του Φιντέλ ότι "το σύστημα δεν τραβάει", η Κούβα απελευθερώνει σημαντικό μέρος της αγοράς της για να «διατηρηθεί και να συνεχιστεί η τελειοποίηση του σοσιαλισμού". Ζήσαμε να το ακούσουμε και αυτό...Κάλιο αργά παρά ποτέ για έναν καταταλαιπωρημένο λαό κάτω από τα ψευδεπίγραφα θεωρήματα της απάνθρωπης ιδεολογίας που του "χάρισε" μία ουτοπία στην οποία δεν έχεις τίποτα, εκτός από "πουτάνες με πτυχίο πανεπιστημίου". ( Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθώ στη Yoani Sánchez παραθέτοντας απόσπασμα από την ανάρτηση του Κούταβου: Η Sanchez είναι μία από τις λίγες φωνές που αψήφησαν το καθεστωτικό παραπέτασμα λογοκρισίας και αποτελούν σήμερα εναλλακτική πηγή πληροφόρησης για την καθημερινή ζωή, τα προβλήματα και τις ελπίδες των κατοίκων της Κούβας. Φιλόλογος και δημοσιογράφος πεδίου, η γυναίκα αυτή χαρακτηρίζεται από τον διεθνή τύπο ως ένας από τους πλέον σημαίνοντες ανθρώπους της Λατινικής Αμερικής. Το κόστος δυσβάστακτο, καθώς το καθεστώς την χαρακτηρίζει επαγγελματία αντιφρονούντα, πράκτορα ξένων δυνάμεων και κλιμακώνει μία πίεση, η οποία τον Νοέμβριο του 2009 κατέληξε σε ξυλοδαρμό εκείνης και του συζύγου της από κυβερνητικούς πράκτορες. Το blog της μεταφρασμένο στα Ελληνικά μπορεί κανείς να το παρακολουθεί εδώ)

7. 52 χρόνια του πήρε του Φιντέλ να το καταλάβει, δεν είναι πολλά. Και λέω ότι δεν είναι πολλά γιατί υπάρχουν ακόμα και πιο χαζοί μαθητές. Η Αλέκα και ο Κιμ Γιογκ Ιλ της Β. Κορέας. Στην προτελευταία αυτή Ουτοπία, μεταξύ άλλων, οι υπηρεσίες Υγείας φτάνουν στο ένα ευρώ ανά κάτοικο, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία. Εκεί οι εγχειρήσεις γίνονται χωρίς αναισθητικό ή και με χρησιμοποιημένες βελόνες. Είδες μωρό μου τι ωραίους κόσμους φτιάχνεις όταν αφαιρείς την υπεραξία από το προϊόν; (ποιο προϊόν; λέμε τώρα...)

8. Και λέω προτελευταία γιατί έχουμε και μία νέα Ουτοπία...Τη Μαριναλέντα! Νέα μόδα !! Όλοι μιλάνε για το θαύμα στην Ισπανία! Το δήμαρχό της οποίας Μαριναλέντα περιέφερε η Αλέκα στο τελευταίο φεστιβάλ της ΚΝΕ, για να μιλήσει για το σοσιαλιστικό δημιούργημα. Η φάτσα του Δημάρχου-Μεσσία ο οποίος εφαρμόζει ένα εκπληκτικό στρατηγικό μάρκετινγκ διαφημίζοντας το δημιούργημά του θα κυκλοφορήσει προσεχώς σε μπλουζάκια, κονκάρδες, μπρελόκ και αναπτήρες. Πρόκειται δε να αποσυρθεί η φώτο του Τσε και να μπει η δική του. Πληροφορίες που θέλουν το Νταλάρα να δώσει συναυλίες στη Μαριναλέντα διασταυρώνονται ως ανακριβείς. Εκεί θα πάει ο Τσακνής, ο Μαχαιρίτσας και ο Κότσιρας και ίσως και οι Πυξ Λαξ που επανενώθηκαν για μια ακόμα τελευταία συναυλία του χρόνου (τώρα που "έφυγε" ο Ξυδούς, πάει δια λιγότερα η πίτα- οπότε είναι καλά τα λεφτά).
Σε αυτήν τη νέα φάρμα των Ζώων που τα ενοίκια είναι λέει 400 ευρώ (μπορεί και λιγότερο), όλοι πληρώνονται ισότιμα 1600 ευρώ και είναι μια χαρά χαρούμενοι. Μια χαρά χαρούμενοι μέχρι να καταλάβουν ότι δεν παράγουν όλοι το ίδιο άρα δε μπορούνε να πληρώνονται όλοι το ίδιο. Ο τεμπέλης θα γίνει κηφίνας (γιατί να δουλεύει; - αφού έτσι κι αλλιώς θα πληρωθεί), ο εργατικός θα τσατιστεί και θα σταματήσει και αυτός να δουλεύει (γιατί να δουλεύει αυτός και από τον κόπο του να ζούνε οι κηφίνες;) και όλα θα βουλιάξουν αφού αυτό που τελικά θα αναδιανέμεται (δίκαια) θα είναι ....η φτώχεια. Ό,τι γίνεται με την Ελλάδα και γενικότερα σε κάθε Ουτοπία..

Η ζωή τραβάει την ανηφόρα, με σημαίες ...και με τα βούρλα που τις κράτανε! Τα βούρλα που είναι πρόθυμα να πιστέψουν σε κάθε τι άλλο, παρά στον εαυτό τους...

2010-09-22T02:21:00.005-04:00

LUDWIG
Van
BEETHOVEN

Symphony No. 9
in D minor, Op. 125

"Choral"

Conductor:
Christoph Eschenbach

The Kennedy Center

Sept. 30th - Oct. 2nd

Washington D.C.

Είναι η ίδεα μου, ή ....

2010-09-11T11:34:00.004-04:00

(κλικ πάνω στην εικόνα για να διαβάσεις τη λεζάντα)

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι η πρώτη εικόνα από το 2ο τεύχος του Αστερίξ: "ΟΒΕΛΙΞ κ ΣΙΑ". Η λεζάντα είναι παράφραση του : "Μια κάποια χαλαρότητα επικρατεί στο ρωμαϊκό οχυρό Μπαμπαορούμ". Σε νεότερη έκδοση του Αστερίξ κάποιος βλάκας μεταφραστής έχει αλλάξει τη φράση.

Σκέψεις πάνω στη φωτογραφία.

2010-09-05T01:51:00.009-04:00

Δε συνηθίζω να σχολιάζω φωτογραφίες, εδώ όμως θα κάνω μία εξαίρεση αφού η συγκεκριμένη παράσταση με έχει προβληματίσει πάρα πολύ. Γι αυτό και ζήτησα τη γνώμη σου. Ο φίλος Asteroid έχει δίκιο. Όλες οι απόψεις ταυτίζονται γύρω από την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μετά την επέλαση της Τρόικας. Η φώτογραφία δείχνει αυτήν την αντίφαση έτσι όπως πάνω κάτω την περιέγραψε το ΑΕΡΙΚΟ. Εγώ στην ανάλυσή μου θα σημείωνα και ως φόντο το υπουργείο εξωτερικών.

Παρατηρώντας τη φωτογραφία η πρώτη μου σκέψη είναι πως το κοντράστ είναι εντελώς τυχαίο. Η ζητιάνα, άλλωστε, βρισκόταν εκεί πολύ πριν επέλθει το ΔΝΤ. Ζητιάνοι υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν.

Επιπλέον, ούτε το πολιτικό μήνυμα της ανισότητας και της αδικίας που παράγει ο Καπιταλισμός μπορεί να είναι σωστό αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι ντε-μοντέ. Κανείς δεν εγγυάται άλλωστε πως στη συγκεκριμένη περίπτωση η ζητιάνα μπορεί να έχει και αρκετά περισσότερα από όσα φαίνεται ότι έχει. Η παρατήρηση του ΑΕΡΙΚΟΥ είναι πολύ σωστή.

Δεν είμαι πολέμιος του ΔΝΤ. Προσωπικά, στη φάση που βρίσκομαι, θα με βόλευε πολύ περισσότερο να ήμουν πολέμιος. Δεν είμαι ούτε κάτοικος της Ελλάδας, ούτε έχω και χρήματα εκεί για να φοβάμαι. Θα έπρεπε να μην το θέλω το ΔΝΤ. Έτσι η Ελλάδα θα είχε πτωχεύσει τον περασμένο Μάιο και θα έμπαινε για καμια 10αριά χρόνια στο γύψο. Συνεπώς καλώς εχόντων των πραγμάτων, όταν θα επανερχόμουν στα πάτρια εδάφη θα έβρισκα ένα κράτος μικρό εως ανύπαρκτο και χωρίς (τόσο μεγάλο) χρέος, με το λαό του διαλυμένο και έτοιμο να σου πουλήσει την Ακρόπολη όσο μια Κάντιλακ.

Βλέποντας αυτή τη φωτογραφία η δική μου σκέψη είναι άλλη:

Πόσοι ζητιάνοι θα υπήρχαν στη φωτογραφία αν δεν υπήρχε ο κύριος Τόμσεν του ΔΝΤ;

Δηλαδή για να επιστρέψω την περιγραφή των φίλων bloggers σχετικά με την κατάσταση που δημιούργησε η Τρόικα, θέλω να τους ρωτήσω αν μπορούν αν φανταστούν πώς θα ήταν η κατάσταση αν δεν είχε έρθει η Τρόικα και η Ελλάδα πτώχευε...

Μοιρολατρική, αποπροσανατολιστική, δουλοπρεπής, ανθελληνική....η σκέψη μου είναι πάνω από όλα ρεαλιστική.

... Και το ξέρεις πολύ καλά...

Όταν η Τέχνη....

2010-09-02T23:59:00.011-04:00

δεν έχει κανένα νόημα....ή το νόημά της είναι το ακριβώς αντίστροφο της πραγματικότητας.

Καλορίζικος ο μεσαιωνικός τρόπος σκέψης...

UPDATE: Ο κύριος στη φωτογραφία είναι ένας από τους ελεγκτές του ΔΝΤ και η φώτο τραβήχτηκε νομίζω την πρώτη φορά που ήρθε η περίφημη τρόικα στην Αθήνα για να ελέγξει τα οικονομικά.

Θα ήθελα απλώς να ξέρω τι λέει για τον καθένα απο σας αυτή η φωτογραφία. Είμαι ειλικρινά πολύ περίεργος να μάθω...Είναι πολύ πιθανό να καταλήξουμε σε ακριβώς αντίθετα συμπεράσματα!

2010-08-29T09:14:00.010-04:00

Αγάπη μου γεια σου,

Όπως ίσως γνωρίζεις μετά τα τελευταία γεγονότα έχω αλλάξει σπίτι. Είμαι πλέον ένας Washingtonian και με καινούρια driver's license. Ε βέβαια! Κάθε κάτοικος της Αμερικής οφείλει να φέρει το δίπλωμα οδήγησης της Πολιτείας που είναι κάτοικος, το οποίο δίπλωμα χρησιμεύει και για ταυτότητα και γενικά είναι η πιο χρήσιμη (μετά την πιστωτική) κάρτα που μπορεί να έχει κανείς σε αυτή τη χώρα.

Προφανώς μωρό μου Washington θέλει και η fairy τα λούσα της! Μου το δήλωσε άλλωστε πως από το Οριό της νότιας Εύβοιας που είναι, μόνο τη Nation's Capital θα μπορούσε να αντέξει!

Χαμένος λοιπόν από τη blogόσφαιρα αυτόν τον καιρό πρώτον γιατί είχαμε μετακόμιση (δε φαντάζεσαι τι κούτα κουβάλησα!), δεύτερον γιατί έχουμε και πολλή έρευνα, ενώ από βδομάδα ξεκινάνε πάλι τα μαθήματα αλλά και η διδασκαλία. Ε ναι, φέτος διδάσκω... Θα γελάσουμε πάρα πολύ!

Στο θέμα μας τώρα, τελικά η Washington είναι πολύ ωραία πόλη. Θα υπάρξει αναλυτική ανάρτηση στο united dreaming με πλούσιο φωτογραφικό υλικό που ξέρω πως σου αρέσει. Για να σε κομπλεξάρω όμως λίγο ακόμα θα σου πω ότι στη γειτονιά μου βρίσκονται με σειρά χρήσης:

1. Το Μέγαρο Μουσική (Kennedy Center). Όπως καταλαβαίνεις θα είμαι τακτικός θαμώνας του Kennedy Center, αν και φέτος, από ό,τι είδα δε θα έχει και τίποτα το εξαιρετικό, σε αντίθεση με το George Mason της fairy που έχει ιστορία στη μουσική εκπαίδευση και είναι κάθε χρόνο γεμάτο παραστάσεις. Ευτυχώς η fairy ως σπουδάστρια εκεί δικαιούται δωρεάν προσκλήσεις!

2. Η Georgetown είναι η πιο Ευρωπαϊκή περιοχή της πρωτεύουσας. Πολλά μαγαζάκια και εστιατόρια δηλαδή ό,τι πρέπει για περιπάτους και για καφέ τα σ/κ που δεν είναι Starbucks.

3. H DuPont Circle θεωρείται η καλύτερη περιοχή της Πρωτεύουσας. Πολύ καλή για περιπάτους τους οποίους προβλέπεται με τη fairy να κάνουμε συνεχώς για να ξεσκουριάσω και λίγο, αφού στην παλιά γειτονιά δεν είχε πραγματικά να πας πουθενά χωρίς αμάξι.

Το οποίο οικολογικό jeep πωλείται αφού κατεβάζει ένα γαλόνι κάθε 12 μίλια, η τιμή του έχει ανέβει απίστευτα από τότε που το αγόρασα οπότε θα έχω και κέρδος, ενώ με το μετρό στο 1 λεπτό, δε χρειαζόμαστε πλεον τόσο το αυτοκίνητο.

4. Τo συγκρότημα κτιρίων Watergate γνωστό από το σκάνδαλο που έριξε τον Πρόεδρο Νίξον είναι 2 λεπτά από το σπίτι μου και δίπλα στο Kennedy Center. Ο μόνος λόγος που το αναφέρω είναι γιατί εκεί βρίσκεται το ένα από τα δύο supermarket της γειτονιάς.

5. Το ΔΝΤ. Στη γειτονιά μας βρίσκεται και το International Monetary Fund (όπως και η Παγκόσμια Τράπεζα) και ο λόγος που το αναφέρω είναι γιατί στο ισόγειο βρίσκεται ένα εκπληκτικό εστιατόριο, το περίφημο Founding Farmers με την πιο ωραία κουζίνα και αγνά υλικά που έχω συναντήσει μέχρι τώρα στην Αμερική. Για κάποιο βιτσιόζικο λόγο οι τιμές του εστιατορίου είναι φοβερά χαμηλές! Συνεπώς το μαγαζί είναι διαρκώς γεμάτο με αναμονή μέχρι και 2 ώρες για τραπέζι. Σκέφτομαι τώρα που θα πηγαίνω να στέλνω το λογαριασμό στον πάνω όροφο και να πληρώνεται απευθείας από το δάνειο για την Ελλάς, Ελλήνων Συνταξιούχων.

6. Ο Λευκός Οίκος. Δεν είναι καλοί γείτονες όμως. Προχθές το βράδυ είχαμε ξεμείνει από ζάχαρη και πετάχτηκα να ζητήσω. Μου άνοιξε ένας μαύρος, με τις πιτζάμες. Καλούλης μου φάνηκε αλλά όταν του ζήτησα τη ζάχαρη για τον καφέ, μου είπε να πάω στο Starbucks της γωνίας που είναι 24ωρο. Ε, ντροπή δηλαδή.

Η ζωή στην Washington προβλέπεται εκπληκτική αν εξαιρέσεις διαδηλώσεις όπως το Tea Party που έγινε χθες στο Lincoln memorial, στο ίδιο σημείο δηλαδή που πριν ακριβώς 47 χρόνια ο Martin Luther King μίλησε για το Όνειρό του.

Εκεί μαζεύτηκε χθες σε επίδειξη δύναμης, η ντροπή της Αμερικής. Υπό την Αιγίδα του Fox News, ο Glenn Beck οργάνωσε το Tea Party της Sarah Palin σε μια προσπάθεια "να ξαναβρούν οι ΗΠΑ τη χαμμένη τιμή και περηφάνια ", "να επιστρέψει η χώρα στο Θεό" ο οποίος εγκατέλειψε την Αμερική αφ' ότου εκλέχθηκε ο Ομπάμα γι' αυτό και δεν υποχωρεί και η ανεργία. Σωστά και εμπεριστατωμένα.

Όταν λέμε Glenn Beck εννοούμε Glenn Beck. Κου Κλουξ Κλαν. Δεν υπάρχει αντίστοιχο ελληνικό πρόσωπο, αφού μπροστά του ο Άδωνις θυμίζει το Bakunin στο πιο ξυρισμένο του.

Να τι έγινε χθες...

Καλό Χειμώνα...

Εμετός...

2010-08-23T09:50:00.003-04:00

...από το πολύ μπότοξ ! ( click εδώ )